30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Κεραυνοβόλος έρωτας με το Ναύπλιο

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να συνεχιστεί το Φεστιβάλ Ναυπλίου.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Όταν τον προδίδουν οι καλλιτέχνες στους οποίους πίστεψε.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την έπαρση.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Στην Ανδαλουσία.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: «Ραντεβού με τη Σιμόνη».

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΓΩΝΙΑ: Δεν έχει.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Όσους ακόμη ψάχνει στο τηλέφωνο και δεν τους βρίσκει.

Εφιαλτικές αναμνήσεις έχει ο Γιάννης Βακαρέλης από την περίοδο που ήταν
καλλιτεχνικός διευθυντής της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης. Ο Γιάννης
Βακαρέλης εύχεται στον νέο καλλιτεχνικό διευθυντή «απλώς να κοιμάται καλά τις
νύχτες» και θυμάται ότι η πρώτη σκέψη που έκανε όταν αποχώρησε από τη θέση
αυτή ήταν «εάν θα εύρισκε εισιτήριο με την πρώτη πτήση της Ολυμπιακής». Αυτές
τις μέρες διοργανώνει ­ για έκτο συνεχή χρόνο ­ το Φεστιβάλ Ναυπλίου και όπως
δηλώνει είναι «απόλυτα» ικανοποιημένος από τις εκδηλώσεις του κόσμου.ΕΡ.: Η
μουσική γνωρίζει σύνορα;

ΑΠ.: Εξαρτάται από τον ερμηνευτή.

ΕΡ.: Το ρεσιτάλ που σας έχει μείνει αξέχαστο;

ΑΠ.: 23 Φεβρουαρίου 1995 στο Μέγαρο Μουσικής.

ΕΡ.: Ποιον πιανίστα θεωρείτε κορυφαίο στον κόσμο;

ΑΠ.: Σβιάτοσλαβ Ρίχτερ.

ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

ΑΠ.: Μότσαρτ.

ΕΡ.: Και ποιος σάς… ξεκουράζει με τις μελωδίες του;

ΑΠ.: Ο Στινγκ.

ΕΡ.: Το πιάνο είναι η ζωή σας;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Ξεχωρίζετε σήμερα κάποια ταλέντα στο πιάνο;

ΑΠ.: Δυστυχώς ναι.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε ένα γονιό που το παιδί του έχει εκδηλώσει ένα πρώιμο
ταλέντο στη μουσική;

ΑΠ.: Να τρέξει σε ψυχαναλυτή.

ΕΡ.: Γιατί αποχωρήσατε από καλλιτεχνικός διευθυντής της Πολιτιστικής
Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Γιατί θυμήθηκα μερικές από τις Δέκα Εντολές.

ΕΡ.: Τα αισθήματα που νιώσατε εκείνες τις πρώτες ώρες;

ΑΠ.: Αγωνία εάν θα εύρισκα θέση στην πρώτη πτήση της Ολυμπιακής.

ΕΡ.: Ποιες αναμνήσεις έχετε από την παρουσία σας στη θέση αυτή;

ΑΠ.: Εφιαλτικές.

ΕΡ.: Οι εκδηλώσεις που, τελικά, παρουσιάζονται είναι αυτές που έχετε φανταστεί;

ΑΠ.: Θα αστειεύεστε βέβαια.

ΕΡ.: Τι θα απαντούσατε στο κάλεσμα για μια συναυλία ή ένα ρεσιτάλ στο πλαίσιο
της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας;

ΑΠ.: Δεν θα πήγαινα. Άλλωστε, ο δήμαρχος δήλωσε ότι ο Βακαρέλης δεν θα
ξαναπατήσει εδώ ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια.

ΕΡ.: Και τι θα συμβουλεύατε τον σημερινό καλλιτεχνικό διευθυντή;

ΑΠ.: Τώρα πια είναι αργά. Απλώς του εύχομαι να κοιμάται καλά τις νύχτες.

ΕΡ.: Για έκτο χρόνο οργανώνεται το Φεστιβάλ Ναυπλίου. Είστε ικανοποιημένος από
την ανταπόκριση του κόσμου;

ΑΠ.: Απόλυτα.

ΕΡ.: Το Ναύπλιο σάς επέλεξε ή το επιλέξατε εσείς;

ΑΠ.: Κεραυνοβόλος έρωτας.

ΕΡ.: Πού ρίχνετε κυρίως το βάρος: στα έργα για φωνή ή στη μουσική δωματίου;

ΑΠ.: Λατρεύω τη φωνή και δυστυχώς δεν τραγουδώ. Λατρεύω τη μουσική δωματίου
και ευτυχώς τη γεύομαι.

ΕΡ.: Ποια είναι η κορυφαία στιγμή στην καριέρα ενός καλλιτέχνη;

ΑΠ.: Η ταύτιση με το θείο.

ΕΡ.: Υπάρχουν στιγμές που ο καλλιτέχνης αισθάνεται απογοητευμένος;

ΑΠ.: Άπειρες.

ΕΡ.: Μία απ’ αυτές;

ΑΠ.: Ποια να πρωτοσκεφθώ.

ΕΡ.: Το αγαπημένο σας κομμάτι που παίζετε τακτικά;

ΑΠ.: Το «Γιουκάλι», του Κουρτ Βάιλ.

ΕΡ.: Ο δάσκαλος στον οποίο χρωστάτε πολλά;

ΑΠ.: Ο κόσμος.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στον εαυτό μου.

ΕΡ.: Το επόμενο ρεσιτάλ σε ποιο θέατρο ­ ξένης χώρας ­ θα το δώσετε;

ΑΠ.: Στο θέατρο «Κομμουνάλε» της Φλωρεντίας.

ΕΡ.: Η Ελλάδα τιμά τα παιδιά της που τη δοξάζουν στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Θα προτιμούσα να τα τιμά πριν φύγουν στο εξωτερικό.

ΕΡ.: Τι νιώθει ένας καλλιτέχνης όταν τον αποθεώνει το κοινό;

ΑΠ.: Το τι γίνεται αύριο.

ΕΡ.: Και τι νιώθει όταν παίζει σε άδεια αίθουσα;

ΑΠ.: C’ est Ia vie (Έτσι είν’ η ζωή).

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν μουσικός τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Μουσικός.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Να ‘σαι ο εαυτός σου.

ΕΡ.: Εάν μεταφέρατε τη ζωή σας σε βιβλίο, τι τίτλο θα του δίνατε;

ΑΠ.: «Ο Αλχημιστής».