ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για την Ίμβρο

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Η Δημ. Πολίζου – Μάγκα
γράφει: «Είμαι Ίμβρια στην καταγωγή, από τη μητέρα μου. Βρεθήκαμε στο κόψιμο
της πίτας του Συλλόγου Ιμβρίων. Το αξιότιμο Δ.Σ. θεώρησε καθήκον του να
καλέσει προσωπικότητες του πολιτικού κόσμου και των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι
πολιτικοί μας νομίζουν ότι κάνουν το καθήκον τους στέλνοντας ένα μήνυμα και
δικαιολογώντας την απουσία τους. Παρευρέθηκε ο πρόεδρος της Βουλής, κ.
Κακλαμάνης, που θα κάλυπτε το κενό.

Η εκδήλωση άρχισε με την προσφορά στον Γ. Νταλάρα αντιγράφου αρχαίου
αγάλματος. Λίγα και απλά, μα όλο ζέστη τα λόγια του. Πόσο δικό μας μάς κάνει
να τον νιώθουμε! Ύστερα μίλησε ο κ. Κακλαμάνης. Απέφυγε τα λόγια, που οι
πολιτικοί μας φλομώνουν. Μερικοί, μάλιστα, από τους πολιτικούς, θέλοντας να
πρωτοτυπήσουν, επισκέφθηκαν το νησί, είδαν από κοντά τα προβλήματα των
κατοίκων και ύστερα από 70 χρόνια το θέμα της Ίμβρου άρχισε ν’ ακούγεται από
τα ΜΜΕ. Και όλοι αναθαρρήσαμε και είπαμε: “Άιντε, μας θυμήθηκε η Ελλάδα,
άιντε, κάτι θα γίνει και για μας”. Και ξέρετε τι έγινε; Μας έμεινε ένα…
φιλμάκι, που κάπου κάπου προβάλλεται σε κάποιο ιδιωτικό κανάλι!

Παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του. Μα εμείς καταλάβαμε πως
πρέπει μόνοι μας ν’ αγωνιστούμε με νύχια και με δόντια και πως γίνεται φοβερός
αγώνας απ’ όλα τα Ιμβριακά σωματεία να μη χαθεί η Ίμβρος.

Ο κ. πλωτάρχης παίρνοντας το κομμάτι του Ναυτικού μας είπε: “Δεν είμαι
Ίμβριος. Κατάγομαι από ένα άλλο νησί, τις Σπέτσες. Η πατρίδα μού ανέθεσε να
περιπολώ στο ΒΑ Αιγαίο και κάθε μέρα βλέπω τις ακτές της πατρίδας σας”.
Ρίγησα. Είναι ο άνθρωπος που τάχθηκε να φυλάει τους 250 γέροντες του νησιού.
Κι αν θα ‘ναι και τόσοι.

Ο μακαρίτης ο θείος Γραμματικός έλεγε: “Οι Νιμπριώτες δυο δρόμους παίρνουν,
έναν για το λμάν’ (ξενιτεμός) κι έναν για το λβάδ’ (κοιμητήρι)”.

Ο πρώτος δρόμος έκλεισε. Όλοι οι νέοι έφυγαν κι έμεινε ο δρόμος του Χάρου που
παίρνει τις ψυχές. Καημένη Νίμπρου».