[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΒΓΗΚΑΝ πρώτα αυτοί που εύκολα χαρακτηρίστηκαν ως «βάρβαροι» και είπαν ότι τα
σκυλιά απειλούν τα κατοικίδια ζώα τους. Και ζήτησαν την άδεια να λάβουν τα
όπλα, για να προστατεύσουν το εισόδημά τους. Και η Πολιτεία το δέχτηκε…
Αμέσως μετά βγήκαν αυτοί που χαρακτηρίστηκαν (από τους πρώτους) ως «δήθεν» και
είπαν ότι είναι ανεπίτρεπτη μια τέτοια συμπεριφορά (των πρώτων) και απαίτησαν
να απαγορευτεί «η δολοφονία των αδέσποτων σκυλιών». Και η Πολιτεία επίσης το
δέχτηκε! Έτσι η αγέλη των σκύλων από την Κυπαρισσία θα ξεφύγει από τα
αποσπάσματα του νόμου, αλλά εκκρεμούν ακόμη δύο ερωτήματα: Πρώτον, πώς θα
λυθεί το υπαρκτό πρόβλημα των κτηνοτρόφων της Κυπαρισσίας και δεύτερον, αν η
κινητοποίηση των ζωοφίλων πραγματικά άξιζε τον κόπο. Όσον αφορά το πρώτο
ερώτημα, φαίνεται ότι ουδείς ενδιαφέρεται… Οι απομονωμένοι από τα κέντρα
λήψης αποφάσεων Κυπαρισσιώτες είδαν να κατασπαράζονται τα ζώα τους από άγρια
σκυλιά (τι να κάνουμε, έτσι έγινε), να ζητούν βοήθεια από την Πολιτεία (έστω,
με τον τρόπο που δρούσαν οι πατεράδες τους) και στο τέλος να μένουν με τη
ρετσινιά του «απολίτιστου» και χωρίς λύση στο πρόβλημά τους! Η απάντηση στο
δεύτερο ερώτημα μάλλον ξεκαθαρίζει τα πράγματα, μια και οι ζωόφιλοι θα μείνουν
ικανοποιημένοι και η αγέλη θα εξοντωθεί… Διότι ­ για να μην κοροϊδευόμαστε ­
δεν χρειάζεται να είναι κανείς κοινωνιοψυχολόγος ώστε να αντιληφθεί ότι οι
κτηνοτρόφοι στα μουλωχτά ή και στα φανερά θα πάρουν τις καραμπίνες και θα
εξοντώσουν τα πεινασμένα σκυλιά. Αυτό θέλαμε ως κοινωνία; Να κερδίσουμε στη
θεωρία και να συνεχίσουμε να δρούμε όπως μας βολεύει στην πράξη; Και αν όχι,
ποιος έχει την κύρια ευθύνη αυτής της κατάληξης; Οι κτηνοτρόφοι που (στο κάτω
κάτω) έχουν το πρόβλημα ή οι ζωόφιλοι που το πληροφορούνται; Δυστυχώς, στην
περίπτωση αυτή η «γαβ-λογική» δεν ήταν κυρίαρχη μόνο στη μία πλευρά, αλλά ­
κυρίως ­ στην άλλη…