Η Ευρώπη σ’ αναζήτηση

Η μεθαυριανή κοινή εμφάνιση, στη Νίκαια, των κ.κ. Πάγκαλου και Κύρκου, σε
εκδήλωση του «Ομίλου για την Πρόοδο και τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας», τον
οποίο έχει ιδρύσει ο Πρωθυπουργός, «σηματοδοτεί» τον διάλογο ελληνικών
πολιτικών δυνάμεων για την Κεντροαριστερά.

Η«ΙΣΤΟΡΙΑ» δεν αποτελεί απλώς ένα ελληνικό φαινόμενο. Αν κανείς «κάρφωνε»
σημαιάκια στον «χάρτη» των κυβερνήσεων των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
θα διαπίστωνε ότι ουσιαστικά μόνο σε τρεις χώρες (μετά την ήττα και των
Εργατικών της Ιρλανδίας), τη Γερμανία και την Ισπανία, δεν μετέχουν οι Σοσιαλδημοκράτες.

Η πρόσφατη νίκη των Γάλλων Σοσιαλιστών αλλά και των Άγγλων Εργατικών έδωσε το
στίγμα μιας «διαφορετικής πορείας» στα ευρωπαϊκά δρώμενα, και κυρίως την
ανάγκη για «διορθωτικές κινήσεις εν όψει της Διακυβερνητικής και του
Μάαστριχτ», ώστε «να μη σηκώσουν όλα τα βάρη οι λαοί, αλλά να υπάρξει μία
περισσότερο ισοβαρής κατανομή ανάμεσα στους πλούσιους και στους φτωχούς».

Δεν είναι τυχαίο που ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης στις συναντήσεις
που είχε προ ημερών με τον ηγέτη του αγγλικού Εργατικού Κόμματος Τόνι Μπλερ
και τον γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν
συμφώνησαν «να υπάρξει ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στο κείμενο της νέας Συνθήκης
της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Όπως επίσης είναι ενδιαφέρον ότι στις ανακοινώσεις που εξέδωσαν οι Γάλλοι και
οι Άγγλοι τονίζεται πως «κοινή εκτίμηση είναι ότι οι σοσιαλιστικές, εργατικές,
σοσιαλδημοκρατικές και κεντροαριστερές πολιτικές δυνάμεις, που αποτελούν την
πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πρέπει και μπορούν να επηρεάσουν την
πορεία των ευρωπαϊκών εξελίξεων».

Η αντίληψη αυτή είναι κυρίαρχη στις σκέψεις του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Συνεργάτης του αναφερόμενος ­ και με αφορμή ­ στις γενικότερες εξελίξεις στην
Ευρώπη, παρατηρεί ότι «οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού οφείλουν να
ξαναβρούν την αρχική, μεταρρυθμιστική τους ορμή».

Για τον συνεργάτη του Πρωθυπουργού, το πρόσφατο ταξίδι στη Σουηδία δείχνει
πλέον ότι «οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού έχουν χρέος να αποδείξουν
ότι δεν είναι όλοι δεξιοί και αριστεροί».

Βεβαίως, σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις
έχουν και «δεξιά δεκανίκια». Για παράδειγμα, στην Αυστρία ο υπουργός
Εξωτερικών είναι Χριστιανοδημοκράτης. Στην Ιταλία, ο πρωθυπουργός Ρομάνο
Πρόντι προέρχεται από τον χώρο των Χριστιανοδημοκρατών. Στο Βέλγιο, στηρίζουν
τους Σοσιαλδημοκράτες οι Χριστιανοδημοκράτες και στη Νορβηγία υπάρχει η ανοχή
των Χριστιανοδημοκρατών. Στη Σουηδία και τη Φινλανδία, τους Σοσιαλδημοκράτες
στηρίζουν οι Κεντρώοι.

Ίσως, τελικώς, αυτός ο παράγων να μην είναι και ο πλέον καθοριστικός για την
πορεία των σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων της Ευρώπης. Η επιτυχία τους θα
εξαρτηθεί από το αν θα μπορέσουν τελικώς να διαχειριστούν αποτελεσματικά
θέματα όπως η ανεργία και η μεγάλη ανισότητα στα εισοδήματα.

ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ εκδηλώσεις «στα πλαίσια της Κεντροαριστεράς» διοργανώνει το ΠΑΣΟΚ.
Η πρώτη γίνεται με προσκλήσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Παπαντωνίουκαι
αφορά σε σοσιαλιστές ηγέτες ή υπουργούς της Δυτικής Ευρώπης και θα διεξαχθεί
από τις 27 έως τις 29 Ιουνίου, στην Αθήνα. Η δεύτερη διοργανώνεται στις 3 και
4 Ιουλίου και πάλι στην Αθήνα από το ΙΣΤΑΜΕ, το ίδρυμα Friedrich Ebert του
Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας και το αντίστοιχο Renner της
Αυστρίας. Και στις δύο εκδηλώσεις θα παραβρεθεί και θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός
Κ. Σημίτης.