Ευρώπη, «ώρα μηδέν»…

![]() |
|
Κυβερνητική κρίση; Στελέχη του κόμματός του απειλούν να υπονομεύσουν |
Όσο πιο κοντά πλησιάζει το ρολόι του Μάαστριχτ στην «ώρα μηδέν» τόσο πιο
αισθητές γίνονται οι οικονομικές και πολιτικές διαφορές των ευρωπαϊκών χωρών
εν όψει του ευρώ, που αντί να ενώσει διχάζει την Ευρώπη.
Η ΞΕΦΡΕΝΗ κούρσα προς το ευρώ υποχρέωσε πολλές χώρες που μέχρι πρόσφατα ήταν
υπεράνω πάσης υποψίας σε «διαπόμπευση», όταν αποκαλύφθηκε ότι «μαγείρεψαν» τα
δημόσια λογιστικά τους για να εμφανίσουν επιδόσεις αντάξιες των κριτηρίων του
Μάαστριχτ.
Οι Γάλλοι υποθήκευσαν τα συνταξιοδοτικά προγράμματα, οι Γερμανοί έβαλαν χέρι
στα αποθέματα χρυσού. Τα «κακά παιδιά», η Ισπανία και η Ιταλία διαμαρτύρονται
για τη λαθροχειρία. Έχουν άδικο; Μήπως το ευρώ, αντί να φέρει τους Ευρωπαίους
πιο κοντά, όπως ονειρευόταν κάποτε ο Ρομπέρ Σουμάν, βάζει ακόμη περισσότερη
απόσταση ανάμεσά τους;
Γιατί πρέπει να θεωρείται πια δεδομένη η διαίρεση τςη Ευρώπης σε δύο
τουλάχιστον λέσχες τη λέσχη του Βορρά και τη λέσχη της Μεσογείου που στο
μέλλον αναμένεται να αυξηθούν. Η σύμμειξη των οικονομιών ανόμοιων χωρών όπως η
Αυστρία και η Βρετανία, η Γαλλία και η Πορτογαλία, η Σουηδία και η Ελλάδα (ή
αργότερα η Πολωνία και η Ουγγαρία) είναι όχι μόνο αδύνατη αλλά και ασύνετη,
γράφει ο Τόνι Τζουντ στην «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν». Με την πανάκεια
του ευρώ δεν μπορούν να εξαλειφθούν μονομιάς κοινωνικές και οικονομικές
πρακτικές που στηρίζονται σε βαθιές πολιτικές και πολιτιστικές διαφορές.
ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Πόσο ρεαλιστικοί είναι λοιπόν οι στόχοι της ονομαστικής σύγκλισης, όταν μέσα
σε λίγα χρόνια τους αμφισβητούν ή τους εγκαταλείπουν ακόμη και αυτοί που
κάποτε ήταν ένθερμοι υποστηρικτές τους; Το 1991, ο Σοσιαλιστής Μιτεράν ήταν η
κινητήρια δύναμη πίσω από το Μάαστριχτ. Το 1997, ο Σοσιαλιστής Ζοσπέν τους
υπονομεύει. Κι αυτοί που λένε ότι η Οικονομική και Νομισματική Ένωση είναι
αναπόφευκτη, γιατί την υπαγορεύουν οι παγκόσμιες αγορές; Το πρόσφατο δίδαγμα
από τις γαλλικές εκλογές είναι ότι οι παγκόσμιες αγορές μπορεί να έχουν δίκιο,
αλλά δεν ψηφίζουν.
Ίσως αυτό να έχουν υπόψη τους οι μέχρι πρόσφατα υποστηρικτές του κοινού
ευρωπαϊκού νομίσματος στη Γερμανία. Αρχίζουν να γίνονται ολοένα και πιο
σπάνιοι, ενισχύοντας τις αμφιβολίες για το ευρώ και απειλώντας να εξασθενίσουν
την ευρώφιλη στάση της κυβέρνησης Κολ. Η δυσπιστία που εξέφρασε έναντι του
ευρώ η βαυαρική Χριστιανοκοινωνική Ένωση βασικός εταίρος στον κυβερνητικό
συνασπισμό της Βόννης απειλεί να υπονομεύσει τον ευρώφιλο υπουργό
Οικονομικών Τέο Βάιγκελ, ο οποίος είναι πρόεδρος της Χριστιανοκοινωνικής
Ένωσης. Τα μέλη του κόμματός του τορπιλίζουν τις προσπάθειές του Βάιγκελ να
τοποθετήσει τη Γερμανία στην καρδιά της Ευρώπης, μέσω του κοινού νομίσματος.
Σκορπίζοντας ανησυχία για το μέλλον του κυβερνητικού συνασπισμού, την
περασμένη Παρασκευή, η έγκυρη βαυαρική εφημερίδα «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ», σε
πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της, έγραφε ότι ανώτερα στελέχη της Χριστιανοκοινωνικής
Ένωσης έχουν εξοργιστεί από την εμμονή της Βόννης στο ευρώ και ότι τάσσονται
«ομόφωνα» υπέρ της αναβολής της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.














