Το Ράλι Ακρόπολις είναι… όαση

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 15 Φεβρουαρίου 1957 στα Γιάννινα

ΑΓΑΠΑΕΙ: Την Μαρία, τον Παναγιώτη και την μπέμπα. Την οικογένειά του

ΘΑ ΗΘΕΛΕ: «Δόξα τω Θεώ, είμαι ευχαριστημένος μ’ αυτά που έχω»

ΤΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ: Οι πραγματικές διακοπές

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Δεν του μένει

ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Τρώει τα πάντα, αν και… τρελαίνεται για τις
πίτες της μητέρας του, της κυρά Παναγιώτας

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ: Ελληνική, κυρίως

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕΙ: Στο Μαϊάμι για ένα μήνα

Ο Λεωνίδας Κύρκος ξεκίνησε χθες, μαζί με άλλα 101 πληρώματα, για τα
κακοτράχαλα ελληνικά βουνά, που κι εφέτος φιλοξενούν το 44ο Ράλι Ακρόπολις. Το
στοίχημα για τον περσινό πρωταθλητή είναι ο τερματισμός, δηλώνει πως οι αγώνες
χρειάζονται περισσότερη προβολή, τονίζει πως ο ισχυρός ανταγωνισμός είναι
αυτός που φέρνει τον κόσμο κοντά στο σπορ, ενώ δεν θέλει ούτε να σκέπτεται τη
στιγμή που θα πει αντίο στις πίστες και τα ράλι.

ΕΡ.: Άλλο ένα Ράλι Ακρόπολις. Το στοίχημα αυτή τη φορά;

ΑΠ.: Να γυρίσουμε πίσω.

ΕΡ.: Σε σχέση με τα προηγούμενα;

ΑΠ.: Σίγουρα πιο δύσκολο.

ΕΡ.: Και για τους Έλληνες αγωνιζόμενους;

ΑΠ.: Απαράδεκτα σκληρό. Στους ανθρώπους οι οποίοι αποτελούν την ψυχή
του αγώνα αξίζει καλύτερη μεταχείριση.

ΕΡ.: Γιατί τόσα παράπονα φέτος;

ΑΠ.: Έχει φύγει από τη μορφή που ξέραμε. Είναι αγώνας ταχύτητας σε κακό οδόστρωμα.

ΕΡ.: Ο ρόλος της ΕΛΠΑ σ’ αυτή την ιστορία;

ΑΠ.: Ένας κακοσχεδιασμένος αγώνας.

ΕΡ.: Τελικά στενάζουν τα βουνά ή τα αυτοκίνητα και τα πληρώματα;

ΑΠ.: Και τα δύο μαζί.

ΕΡ.: Η διαφορά των Ελλήνων από τους ξένους;

ΑΠ.: Οι ξένοι έρχονται για αγώνα με στόχο τη νίκη και οι Έλληνες
τρέχουν απλώς για την επιβίωση.

ΕΡ.: Ράλι Ακρόπολις. Απλώς ένας αγώνας αυτοκινήτων;

ΑΠ.: Σίγουρα, όχι. Μοναδική όαση για τα μηχανοκίνητα σπορ στην Ελλάδα.

ΕΡ.: Οι εραστές του ονείρου;

ΑΠ.: Αυτοί που τρέχουν χωρίς αύριο. Με μόνο όνειρο τη συμμετοχή και
στόχο τον τερματισμό, έστω και στην τελευταία θέση.

ΕΡ.: Χορηγοί και αγώνες;

ΑΠ.: Σχέσεις αλληλένδετες. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν οι αγώνες.

ΕΡ.: Χρήμα ή μεράκι το κυρίαρχο στοιχείο για τον οδηγό;

ΑΠ.: Στην Ελλάδα, το δεύτερο.

ΕΡ.: Ο ρόλος του συνοδηγού;

ΑΠ.: Καθοριστικός.

ΕΡ.: Και το όνομα αυτού Νίκος Πάνου

ΑΠ.: Ένας καλός συνοδηγός με πείρα.

ΕΡ.: Κίνηση στους τέσσερις ή τους δύο τροχούς;

ΑΠ.: Στους τέσσερις, σίγουρα.

ΕΡ.: Και πέρα από τον αγώνα, τι;

ΑΠ.: Η τεράστια προβολή της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο. Προβολή σε μία
περίοδο όπου αρχίζει έντονη τουριστική δραστηριότητα.

ΕΡ.: Άρης Βωβός.

ΑΠ.: Άξιος αντίπαλος. Το σπορ κερδίζει από την παρουσία καλών συνδυασμών.

ΕΡ.: Η ζωή ενός οδηγού;

ΑΠ.: Δοκιμές, προετοιμασία του αυτοκινήτου και ολίγο από οικογενειακή –
κοινωνική ζωή.

ΕΡ.: Η ταχύτητα είναι για τον πρωταθλητή;

ΑΠ.: Κομμάτι της ζωής του.

ΕΡ.: Εκτός αγώνων ο Λεωνίδας Κύρκος;

ΑΠ.: Ένας ήρεμος οικογενειάρχης.

ΕΡ.: Μία κόρη 20 ημερών για τον Λεωνίδα;

ΑΠ.: Ευτυχία.

ΕΡ.: Ο ρόλος του πατέρα;

ΑΠ.: Στις εποχές μας, εξαιρετικά δύσκολος.

ΕΡ.: Και του συζύγου;

ΑΠ.: Ακόμη περισσότερο δύσκολος.

ΕΡ.: Στους αγώνες αυτοκινήτου η οικογένεια Κύρκου είναι κατεστημένο;

ΑΠ.: Είναι δεμένη σαν γροθιά και δυνατή. Χωρίς αυτά θα είμαστε τίποτα.

ΕΡ.: Ο Λάμπρος θα είναι ο αντικαταστάτης;

ΑΠ.: Έχει δείξει πως ναι.

ΕΡ.: Εκτός αγώνων ο Λεωνίδας Κύρκος τρέχει με το αυτοκίνητό του;

ΑΠ.: Προσεχτικά πάντα. Δεν έχει ν’ αποδείξει τίποτα και σε κανέναν.

ΕΡ.: Τα σημερινά αυτοκίνητα είναι ασφαλέστερα;

ΑΠ.: Χωρίς αμφιβολία, ναι.

ΕΡ.: Τα μηχανοκίνητα σπορ χρειάζονται;

ΑΠ.: Το δικό τους χώρο: Ένα αυτοκινητοδρόμιο. Και προβολή. Πριν από 15
χρόνια, μπάσκετ δεν «υπήρχε». Η τηλεόραση το έβαλε στα σπίτια και την ψυχή
μας. Αυτό χρειάζονται και τα μηχανοκίνητα σπορ.

ΕΡ.: Οι Έλληνες οδηγοί είναι;

ΑΠ.: Καλοί, αλλά οδηγούν λάθος σε κακούς δρόμους.

ΕΡ.: Για τους νεκρούς στους δρόμους ευθύνονται;

ΑΠ.: Οι οδηγοί, τα αυτοκίνητα αλλά και η κακή ποιότητα των δρόμων.

ΕΡ.: Και όταν φθάσει η στιγμή για το «αντίο» στους αγώνες;

ΑΠ.: Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.