«Γυρολόγοι» ζωής

Στην Αρμενία. «Ο Μόζες, ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες, δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει. Λίγο πριν φύγουμε για την Ελλάδα δεν μας άφηνε ήσυχους. Συνέχεια μας πείραζε», λέει η Αναστασία Λανίτη

Ο Θωμάς είχε τη χαρά να δώσει το όνομά του σε ένα αγοράκι από το Μπουρούντι. Ο
Σωτήρης σώθηκε από θαύμα στο Βούκοβαρ, όταν ένα από τα αυτοκίνητα της
ανθρωπιστικής αποστολής έπεσε σε νάρκη. Και η Αναστασία είδε τον επτάχρονο
Μόζες, από την Αρμενία, να βρίσκει τη χαμένη του δύναμη.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ νέοι είναι μέλη των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Συμμετείχαν σε
ανθρωπιστικές αποστολές στη Γιουγκοσλαβία, στην Αρμενία, στο Μπουρούντι, στη
Ρουάντα, στο Ιράν, και αύριο άγνωστο πού θα τους καλέσει το καθήκον.

«Στο Μπουρούντι, λέει ο Θωμάς Κιντής, βοήθησα μία νεαρή γυναίκα να γεννήσει.
Είχε πρόωρο τοκετό και η γέννα ήταν δύσκολη. Μόλις γέννησε, ένα αγοράκι, το
πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ρωτήσει ποιο ήταν το όνομα μου. “Θωμάς”, γύρισα
και της είπα. “Έτσι θα λένε το παιδί μου”, είπε όλο χαρά η γυναίκα».

ΟΧΙ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΕΣ

Δίπλα του στέκει η Αναστασία Λανίτη, το πιο νέο μέλος της ανθρωπιστικής
οργάνωσης που συμμετέχει σε μόνιμη αποστολή στην Αρμενία. «Η μοιρολατρία δεν
έχει θέση στη ζωή μου. Ξέρω ποιες είναι οι δυνατότητές μου.

Γι’ αυτό δεν κοιτάω να δίνω ψάρι σε κάποιον που πεινάει, αλλά κάτι
περισσότερο… Αυτό έγινε και με τον Μόζες. Πρόκειται για τετραπληγικό
αγοράκι, που στην αρχή δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη. Τώρα μπορεί και μας
πειράζει».

Η Αναστασία είναι μόλις 26 ετών, ψυχολόγος, ειδικευμένη στα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Η συνάντηση με όλα τα παιδιά δεν ήταν προγραμματισμένη. Έγινε στα πλαίσια της
ετήσιας γενικής συνέλευσης που πραγματοποίησαν χθες το πρωί οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Τόπος συγκέντρωσης, το αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Παστέρ. Ώρα 11 το πρωί. Αν
και στην αρχή το κλίμα θύμιζε… επιστημονική ημερίδα, με τα συνήθη μικρόφωνα
και τις μηχανές προβολής, γρήγορα η ατμόσφαιρα έδειξε ότι «ιονιζόταν» από την
έντονη διάθεση μεταξύ των γιατρών για πειράγματα και κουβεντούλα.

Τη δύσκολη προσπάθεια να κρατηθούν οι τύποι και τα πρωτόκολλα είχε αναλάβει
να… περιφρουρήσει ο πρόεδρος της Οργάνωσης κ. Οδυσσέας Βουδούρης.

Βλέπετε, αν και οι περισσότεροι βρίσκονται αρκετά χρόνια στην ανθρωπιστική
οργάνωση, δεν έχουν πολλές ευκαιρίες να τα λένε από κοντά στην Αθήνα. Ως
σύγχρονοι γυρολόγοι, πολλοί από αυτούς επιβεβαιώνουν πλήρως την ιδιότητά τους:
Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

Ο Σωτήρης Παπασπυρόπουλος και ο Θωμάς Κιντής για παράδειγμα. Τα τελευταία
χρόνια βρίσκονται περισσότερο στο εξωτερικό, παρά στην Αθήνα.

«Σε δύο ημέρες φεύγω πάλι για το Ιράν. Είμαι επικεφαλής της Διεθνούς Ένωσης
των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Ιράν», μου είπε ο Σωτήρης όταν έκανα το λάθος να
ζητήσω το τηλέφωνό του. Πρώην πρόεδρος της Οργάνωσης, ο Σωτήρης είναι 34
χρόνων, ψυχίατρος και επιδημιολόγος.

ΣΑΝ ΣΛΑΪΝΤΣ

Οι αφηγήσεις του από τις πολυάριθμες αποστολές στην Αφρική και στην Ασία
μοιάζουν με σλάιντς που εναλλάσσονται το ένα με το άλλο, δίνοντας στο θεατή
εικόνες και νοήματα.

«Αυτό το διάστημα έχουμε ρίξει το βάρος μας στο Βορειοανατολικό Ιράν, στις
επαρχίες Μπιρτζάντ και Καέν, όπου τον περασμένο Φεβρουάριο έγιναν οι
καταστροφικοί σεισμοί των 7,1 Ρίχτερ. Επλήγησαν 50 χωριά, οι νεκροί έφτασαν
τους 2.000, οι τραυματίες τους 4.000 και οι άστεγοι τους 60.000», αναφέρει ο Σωτήρης.

Στον έναν χρόνο παραμονής του στο Ιράν γνώρισε από κοντά τον ανθρώπινο πόνο,
το μίσος, την προσφυγιά.

«Στις νότιες επαρχίες του Ιράν, στο Σαρβεστάν, περιθάλπουμε σε έναν πρόχειρο
καταυλισμό τους Ιρακινούς πρόσφυγες, τους σιίτες μουσουλμάνους που διώκονται
από το ιρακινό καθεστώς.

Στο Βόρειο Ιράν, στην επαρχία Μασάντ, τους Αφγανούς πρόσφυγες και τους
τελευταίους μήνες τους Κούρδους πρόσφυγες».

Ειδικευμένος στη Γενική Ιατρική, Ο 28χρονος Θωμάς Κιντής, έχει συμμετάσχει σε
πολυάριθμες αποστολές στο Μπουρούντι, στη Ρουάντα και στο Ζαΐρ

. «Πριν από έξι μήνες βρισκόμουν στο Μπουρούντι. Πριν από τις σφαγές, ο
πληθυσμός της χώρας ήταν έξι εκατομμύρια, τώρα είναι πέντε. Ένα εκατομμύριο
εξαναγκάστηκε να πάρει το δρόμο της προσφυγιάς».

Ο Θωμάς είναι υπεύθυνος ενός επισιτιστικού προγράμματος πέντε χιλιάδων
παιδιών, κάτω των πέντε ετών, στα σύνορα του Μπουρούντι με την Τανζανία.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Ο Σωτήρης ένιωσε από την πλευρά του στο Ιράν το μεγαλείο της ανθρώπινης
φιλίας. «Είναι το ίδιο με εμάς αυθόρμητοι και μας αγαπούν πολύ. Εντυπωσιάστηκα
με τις γνώσεις που έχει ο απλός λαός για την αρχαία ελληνική ιστορία και για
τον Μέγα Αλέξανδρο. Από τη σύγχρονη Ελλάδα όμως δεν γνωρίζουν πολλά πράγματα».