[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙΣ μαζί μου, γιατί παίζεις με τη φωτιά», έλεγε ένα παλιό, σκληρό,
αλλά «αισθηματικό» τραγούδι των Ρόλινγκ Στόουνς ­ και είναι σαφές ότι ο στίχος
του κ. Μ. Τζάγκερ μπορεί να θεωρηθεί ότι αποδίδει την αλήθεια και σε αρκετές
περιπτώσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα αισθηματικά.

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να είναι μία προειδοποίηση προς τον κ. Νικήτα
Κακλαμάνη, τον ευρωβουλευτή της Πολιτικής Άνοιξης ­ που από εκπρόσωπος της
«φωτισμένης Δεξιάς», θέλει τώρα να μεταβληθεί σε «Κίνγκ Μέικερ» του… Έλληνα Λεπέν.

Στον ρόλο αυτό, ο κ. Κακλαμάνης θα ήθελε, όπως λέει τουλάχιστον, να δει (με
τον εαυτό του σε ρόλο σκηνοθέτη, εξυπακούεται) τον κ. Αντώνη Σαμαρά ­ αλλά,
απ’ ό,τι φαίνεται, ο πρόεδρος της Πολιτικής Ανοιξης δεν θα ήθελε καν να
περάσει την οντισιόν.

Ποιο είναι το ξεχωριστό ενδιαφέρον της υπόθεσης; Μα, ότι ο ευρωβουλευτής της
«Άνοιξης», ώς την περίοδο της παταγώδους εκλογικής αποτυχίας της «Άνοιξης»,
εθεωρείτο περίπου… κεντροαριστερός: Έχαιρε της εκτιμήσεως των περισσοτέρων
στελεχών της Ν.Δ., όπως και αρκετών του ΠΑΣΟΚ, που έβλεπαν στο πρόσωπό του
έναν νηφάλιο συνομιλητή, με τον οποίον μπορούσαν να μιλήσουν πολιτικά.

Μετά την ήττα, όμως, οι πάντες άρχισαν να γνωρίζουν έναν «άλλον Κακλαμάνη»:
Πραγματικά, το περιεχόμενο των ερωτήσεων που άρχισε από τότε να υποβάλλει στο
Ευρωκοινοβούλιο ο κ. Κακλαμάνης άλλαξε δραματικά ­ οι ερωτήσεις του μοιάζουν
πολλές φορές με μετάφραση σχετικών παρεμβάσεων των ευρωβουλευτών του κ. Ζαν
Μαρί Λεπέν.

Δύσκολα μπορεί να πιστέψει ο οποιοσδήποτε ότι ο κ. Κακλαμάνης «άλλαξε μυαλά» ­
απλώς, το πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη, ενίοτε και ακροδεξιά
παραφροσύνη: Ο άλλοτε «φωτισμένος συντηρητικός» θεωρεί ότι μπορεί να
μεταφυτέψει στην Ελλάδα ­ και να ωφεληθεί πολιτικά ­ το «ρεύμα» δυσαρέσκειας
που πλανάται πάνω από την Ευρώπη, για τους λογιστικούς όρους του Μάαστριχτ ­
άλλωστε, ο κυνισμός ήταν πάντοτε η κινητήρια δύναμη των ευφυών.

Ευτυχώς για εμάς ­ και παρά το ότι αν παίζεις με τη φωτιά μπορεί να κάψεις όλη
τη γειτονιά ­ ο κ. Κακλαμάνης ξέχασε κάτι: Ο Λεπέν δεν πρέπει μόνο να φαίνεται
Λεπέν ­ πρέπει και να είναι.