Η Ελλάδα πιο κοντά στο Μάαστριχτ, μέσω… Ζοσπέν

Νέα δεδομένα για τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συμμετοχή της
στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα δημιουργούνται μετά τη νίκη τής γαλλικής Αριστεράς
στις εκλογές της Κυριακής.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ στιγμή, η κυβέρνηση έκανε σαφές ότι δεν προτίθεται να μεταβάλει την
οικονομική της πολιτική. «Αυτό το οποίο παραμένει αμετακίνητος στόχος και θέση
μας είναι πως δεν θέλουμε τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα να είναι η τελευταία χώρα
της Ευρώπης».

Η δεδηλωμένη απόφαση του Γάλλου Σοσιαλιστή ηγέτη, Λιονέλ Ζοσπέν, να μετάσχει η
χώρα του στο ενιαίο νόμισμα ­ το ευρώ ­ αλλά να γίνουν πιο ελαστικά τα
κριτήρια της συνθήκης του Μάαστριχτ, ώστε να μην επιβάλει περαιτέρω μέτρα
λιτότητας, αλλάζει τα έως τώρα δεδομένα για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση.

ΕΛΑΣΤΙΚΟΤΕΡΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Έτσι, δύο είναι οι εναλλακτικές δυνατότητες για την εφαρμογή του ευρώ. Είτε να
υπάρξει η περίφημη ελαστικοποίηση των κριτηρίων ­ η οποία θα οδηγήσει σε ένα
νόμισμα λιγότερο ισχυρό, αλλά θα βοηθήσει στη συμμετοχή και των
«προβληματικών» οικονομιών, όπως η Ελλάδα ­ είτε να καθυστερήσει η εφαρμογή
του νομίσματος, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν περισσότερες χώρες.

Η Γερμανία ­ η μόνη, μαζί με την Ισπανία, από τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
που έχει πλέον συντηρητική κυβέρνηση ­ θα κληθεί να αποφασίσει ποια από τις
δύο επιλογές θα έχει το μικρότερο κόστος για την ίδια, λαμβάνοντας, βέβαια,
υπόψη την προσήλωση των Γερμανών ψηφοφόρων στη δύναμη του μάρκου.

Πάντως, κυβερνητικοί κύκλοι εξέφραζαν την ικανοποίησή τους για το γεγονός ότι
η «κοινωνική Ευρώπη» αποκτά μεγαλύτερα ερείσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά
και προβληματισμό για το ενδεχόμενο να υπάρχει οικονομική αστάθεια στην
Ευρώπη, λόγω των αμφιβολιών για την τύχη του ευρώ.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέφρασε επίσης την ικανοποίησή του για το γεγονός
ότι δύο από τις ελληνικές επιδιώξεις, στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής, έγιναν
αποδεκτές στο τελευταίο σχέδιο συνθήκης: να κατοχυρωθεί η αρχή του σεβασμού
και του απαραβίαστου των εξωτερικών συνόρων και το ειδικό καθεστώς των
νησιωτικών περιοχών.

Ταυτοχρόνως, ωστόσο, οι «μεγάλοι» της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισηγούνται στη
Διακυβερνητική τον περιορισμό της δύναμης των μικρών χωρών στο Συμβούλιο
Υπουργών. Έτσι, προτείνεται η αύξηση των ψήφων της Ελλάδας από πέντε σε δέκα,
αλλά και η αύξηση των ψήφων των μεγάλων χωρών από 10 σε 25. Εναλλακτικά,
προτείνεται μια «φόρμουλα» στην οποία πρυτανεύει το πληθυσμιακό κριτήριο. Και
οι δύο προτάσεις δεν ικανοποιούν διόλου την ελληνική πλευρά.

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ

Την ίδια στιγμή, εντείνονται οι ενδείξεις πως η Διακυβερνητική δεν θα
ολοκληρωθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Άμστερνταμ (15-18 Ιουνίου), καθώς όλα τα
μεγάλα θέματα παραμένουν ανοικτά, με τους «15» να μην μπορούν να καταλήξουν σε
συμφωνία. Η νίκη της Αριστεράς στη Γαλλία ενισχύει περαιτέρω αυτό το κλίμα.

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Νίκος Κωνσταντόπουλος, ζήτησε από τον πρόεδρο της Βουλής
να αναλάβει η κυβέρνηση την πρωτοβουλία για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως
συζήτησης στη Βουλή για τη Διακυβερνητική, πρόταση που είχε υποβάλει και ο
πρόεδρος της Ν.Δ., Κώστας Καραμανλής.

Από την πλευρά του, το ΚΚΕ ανακοίνωσε τη συμμετοχή του σε καμπάνια που θα
γίνει στην Ευρώπη το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου, με σύνθημα «Να
αποφασίσουν οι λαοί για το μέλλον της Ευρώπης.

Δημοψήφισμα για το Μάαστριχτ. Όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των πολυεθνικών».