Θριάμβευσαν οι Σοσιαλιστές ­ Παίρνουν αυτοδυναμία

«Νικήσαμε», «Νικήσαμε», «Νικήσαμε»: οι οπαδοί του Σοσιαλιστικού Κόμματος δεν
περίμεναν καν τις πρώτες εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων για να αρχίσουν το
πανηγύρι. Ήδη από τις 7 μ.μ. είχαν συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι της Λατινικής
Αμερικής, στο Μπουλβάρ Σεν Ζερμέν, όπου οι Σοσιαλιστές έστησαν το εκλογικό
τους κέντρο για τη βραδιά του δεύτερου γύρου.

ΓΥΡΩ στις 7.30, μισή ώρα πριν κλείσουν οι κάλπες και μεταδοθούν από την
τηλεόραση οι πρώτες εκτιμήσεις, άρχισαν να διαδίδονται από δημοσιογράφους τα
αποτελέσματα των exit polls, που έδιναν αυτοδύναμη τη νίκη στους Σοσιαλιστές.

«Τι λένε οι σφυγμομετρήσεις;», ρωτάει αγωνιώντας έναν δημοσιογράφο μια κυρία.
Κι αμέσως αλλάζει γνώμη: «Όχι, όχι, μη μου λέτε, δεν θέλω να μάθω, θα περιμένω».

«ΝΙΚΗΣΑΜΕ, ΝΙΚΗΣΑΜΕ»

Στις 8 όλοι βρίσκονταν στον κήπο του Μεγάρου, καρφωμένοι στις οθόνες των
τηλεοράσεων. «Το Ρ.S. κερδίζει 293 έδρες!». Ήταν το σύνθημα για να αρχίσει το
πανηγύρι στο οποίο όλοι ήλπιζαν. Χειροκροτήματα, τραγούδια, το σύνθημα
«Νικήσαμε» ν’ ακούγεται ρυθμικά κάθε τόσο. Πολλοί αγκαλιάζονταν, κάποιοι
προνοητικοί είχαν φτάσει με μπουκέτα από τριαντάφυλλα (η γροθιά με το
τριαντάφυλλο είναι το έμβλημα των Σοσιαλιστών) στα χρώματα της γαλλικής
σημαίας. «Σιράκ – παραίτηση», φώναξε κάποιος, και το πλήθος άρχισε να
επαναλαμβάνει το σύνθημα. Πράγματι, ο μεγαλύτερος χαμένος αυτών των εκλογών
δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ. Όχι μόνο διέλυσε
πρόωρα μια Βουλή στην οποία είχε άνετη πλειοψηφία, αλλά ο ίδιος και η παράταξή
του αποδοκιμάστηκαν σε τέτοιο βαθμό από τον γαλλικό λαό, ώστε ο δεξιός
Πρόεδρος θα αναγκαστεί να περάσει τα υπόλοιπα πέντε χρόνια της θητείας του με
σοσιαλιστική διακυβέρνηση.

Ο ενθουσιασμός των συγκεντρωμένων καταλάγιαζε για να ξεσπάσει και πάλι, καθώς
γίνονταν γνωστές πληροφορίες για επιτυχίες σοσιαλιστών υποψηφίων ή για
αποτυχίες των υποψηφίων του Εθνικού Μετώπου ή της Δεξιάς.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

«Ο Τιμπερί τέλος. Το Παρίσι βγήκε στο δρόμο», ακούστηκε κάποια στιγμή και το
σύνθημα που προέβλεπε την αποτυχία του εμπλεκομένου σε υποθέσεις διαφθοράς
δημάρχου Παρισιού, έγινε δεκτό με κραυγές ενθουσιασμού ­ «και να σκεφτεί
κανείς ότι ο Τιμπερί εκλεγόταν από τον πρώτο γύρο στην πρωτεύουσα», λέει
ενθουσιασμένος ένας νεαρός. Τέτοιες ώρες, η επιβεβαίωση των φημών δεν έχει και
τόση σημασία. Σημασία έχει η γιορτή, η οποία γίνεται ακόμη πιο έξαλλη για τη
φήμη της ήττας του Τιμπερί (αργότερα διαπιστώθηκε πάντως, προς μεγάλη
απογοήτευση των συγκεντρωμένων, ότι ο Τιμπερί εκλέγεται με 51%).

Λίγα λεπτά αργότερα, νέες επευφημίες: ένας άλλος «βαρόνος» της απερχόμενης
κυβερνητικής πλειοψηφίας, ο Ζακ Τουμπόν, δεν κατάφερε να επανεκλεγεί ­
επιβεβαιωμένο αυτό.

Ήταν πλέον φανερό σε όλους ότι η προσπάθεια της Δεξιάς να κινητοποιήσει τους
ψηφοφόρους της είχε αποτύχει παταγωδώς. Εκατοντάδες άνθρωποι είχαν πλέον
συγκεντρωθεί ζητωκραυγάζοντας έξω από το σπίτι της Λατινικής Αμερικής. Το
Μπουλβάρ Σεν Ζερμέν έκλεισε για την κυκλοφορία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ περισσότερους εδώ το θέμα δεν ήταν μόνο να νικηθεί η Δεξιά, αλλά και
να συντριβεί ο Λεπέν. «Πόσες έδρες παίρνει το Εθνικό Μέτωπο; Κατάφερε να πάρει
δύο; Μα είναι ντροπή», λέει ένας νεαρός. Μόλις όμως κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο
υπαρχηγός του Λεπέν, ο Μπρινό Μεγκρέ, δεν εκλέγεται, το σύνθημα «Νικήσαμε τον
Μεγκρέ» σκέπασε όλα τα άλλα. Και όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση ο ίδιος ο
Λεπέν, οι αποδοκιμασίες ήταν εντονότερες και παραστατικότερες παρά ποτέ άλλοτε.

«Ο ενθουσιασμός του κόσμου είναι πιο μετρημένος από το 1981», λέει ένα μέλος
της επιτροπής που οργάνωσε τη βραδιά, αλλά αυτό είναι μάλλον φυσικό, αφού από
τότε οι σοσιαλιστές κυβέρνησαν τη Γαλλία και η ελπίδα δεν έχει πια τη φρεσκάδα
της πρώτης φοράς. Ωστόσο, το γεγονός είναι πως η Αριστερά νίκησε, πως το
σύνθημα «Η Αριστερά είναι το μέλλον», γραμμένο στις κονκάρδες που φορούσαν
πολλοί από τους νεαρούς οπαδούς των σοσιαλιστών, έγινε πραγματικότητα. Ο
Λιονέλ Ζοσπέν, ο οποίος ήταν όλη μέρα στην εκλογική του περιφέρεια, αναμενόταν
γύρω σιτς 11 στο σπίτι της Λατινικής Αμερικής και το γλέντι κράτησε μέχρι πρωίας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ζακ Σιράκ εξελέγη με ισχνή πλειοψηφία τον Μάϊο του 1995,
βομβαρδίζοντας καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας τους
ψηφοφόρους με υποσχέσεις.

Ας δούμε, όμως, τι υποσχέθηκε και τι έπραξε μόλις εξασφάλισε την προεδρία.

ΑΝΕΡΓΙΑ: Ο Σιράκ υποσχέθηκε ότι η καταπολέμηση της ανεργίας θα είναι η πρώτη
του προτεραιότητα και δεσμεύθηκε ότι οι άνεργοι θα επανενταχθούν στην αγορά
εργασίας. «Πάνω απ’ όλα, θα κάνω ό,τι μπορώ για να αποκαταστήσω την κοινωνική
συνοχή της Γαλλίας. Το θέμα της ανεργίας θα με απασχολεί διαρκώς», δήλωσε κατά
την τελετή ανάληψης των καθηκόντων του, στις 17 Μαΐου 1995.

Τότε, το ποσοστό ανεργίας βρισκόταν στο 11,5% του εργατικού δυναμικού. Σήμερα
ανήλθε στο ποσοστό – ρεκόρ του 12,8%. Σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια Γάλλοι είναι
άνεργοι και από αυτούς τα τρία εκατομμύρια παίρνουν ένα στοιχειώδες επίδομα ανεργίας.

ΕΥΡΩΠΗ: Αφού φλέρταρε για λίγο με την ιδέα της διεξαγωγής και νέου
δημοψηφίσματος για το ενιαίο νόμισμα, ο Ζακ Σιράκ υποσχέθηκε κατά τη διάρκεια
της προεκλογικής του εκστρατείας να οδηγήσει τη Γαλλία στον δρόμο της
Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Σφυγμομέτρηση που δημοσίευσε τον Απρίλιο η εβδομαδιαία εφημερίδα «Nouvel
Economiste», έδειξε ότι τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων πιστεύουν ότι τήρησε αυτή
την υπόσχεσή του ­ τη μόνη κατά τη γνώμη τους που δεν αθέτησε.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ: Ο Ζακ Σιράκ υποσχέθηκε άμεση μείωση των φόρων αν
εκλεγεί. Ένα από τα συνθήματα της προεκλογικής του εκστρατείας ήταν «Οι πολλοί
φόροι σκοτώνουν τη φορολογία».

Στον πρώτο μίνι προϋπολογισμό, ο πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ αύξησε το καθιερωμένο
ποσοστό του ΦΠΑ κατά δύο μονάδες, στο 20,6%. Τον Οκτώβριο του 1995, ο Ζακ
Σιράκ εξήγγειλε δύο χρόνια λιτότητας, καθιστώντας τη μείωση του δημόσιου
ελλείμματος ως «πρώτη προτεραιότητα», ξεχνώντας τη δημιουργία νέων θέσεων
εργασίας, όπως είχε υποσχεθεί.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ του δεύτερου γύρου των γαλλικών εκλογών, η συγκατοίκηση έγινε
πραγματικότητα, τουλάχιστον στο γήπεδο, κατά τον τελικό του γαλλικού
πρωταθλήματος ράγκμπι.

Στις θέσεις των επισήμων, δίπλα στον Ζακ Σιράκ ήταν από τη μια πλευρά ο ηγέτης
του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Λιονέλ Ζοσπέν, και από την άλλη, ο νεογκωλιστής
Φιλίπ Σεγκέν, νέος «εκλεκτός» του προέδρου, μετά τη «θυσία» του Αλέν Ζιπέ.

Ο ευρωσκεπτικιστής Φιλίπ Σεγκέν έχει πάρει ήδη την πολιτική ρεβάνς από τον
ευρωπαϊστή Σιράκ. Πριν από δύο χρόνια ο Σιράκ τον είχε αγνοήσει και πρότεινε
για την πρωθυπουργία τον Αλέν Ζιπέ.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε τότε ψυχρότητα στις σχέσεις του Σεγκέν με τον Σιράκ.

Πριν από δύο χρόνια, στον ίδιο αγώνα, δίπλα στον τότε πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν
βρίσκονταν από τη μια πλευρά ο Λιονέλ Ζοσπέν και από την άλλη ο Ζακ Σιράκ. Και
τότε ο αγώνας είχε διεξαχθεί την παραμονή των προεδρικών εκλογών, τις οποίες
τελικώς κέρδισε από τον Ζοσπέν ο Σιράκ και διαδέχθηκε τον Μιτεράν στην προεδρία.