Πικάντικη συνταγή πολιτικής

Η νύχτα του Ιουνίου ήταν πολύ ζεστή, ακόμα και δίπλα στην πισίνα της
οικογένειας Μητσοτάκη, στο σπίτι της τότε οδού Χρυσηίδος, στη Γλυφάδα ­ και η
θερμοκρασία ανέβαινε λεπτό με λεπτό: Διάολε, δεν συμβαίνει καθημερινά να
συναντώνται οι δύο ιστορικοί ηγέτες της Αριστεράς με τον αρχηγό της
συντηρητικής παράταξης, για να συζητήσουν κυβερνητική συνεργασία ­ και σίγουρα
δεν είχε ξανασυμβεί στους κ.κ. Χαρ. Φλωράκη και Λ. Κύρκο να ξαναδοκιμάσουν τα
διάσημα ντολμαδάκια της κ. Μαρίκας Μητσοτάκη…Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ­ και από
γαστρονομικής πλευράς ­ συνάντηση ολοκληρώθηκε με δύο ιστορικούς συμβιβασμούς:
Η Αριστερά είχε (όπως θα μαθαίναμε αργότερα) συμφωνήσει να συγκυβερνήσει με τη
Δεξιά και ο κ. Λ. Κύρκος είχε αφιερώσει τις δηλώσεις του, στα αδημονούντα μέσα
ενημέρωσης, στο παίνεμα των μαγειρικών ικανοτήτων της συζύγου του κ.
Μητσοτάκη…

Η αλήθεια είναι ότι η κ. Μαρίκα Μητσοτάκη δεν είχε βάλει δα και όλη την τέχνη
της για εκείνο το βράδυ ­ άλλωστε, η συνάντηση είχε κανονιστεί μόλις μερικές
ώρες προηγουμένως…

Εκείνος που είχε πραγματευτικά γευτεί ­ και μαγευτεί από ­ τα προϊόντα της
κουζίνας της κ. Μαρίκας Μητσοτάκη ήταν ο κ. Τζ. Μπους, την εποχή που είχε
επισκεφτεί την οικία Μητσοτάκη, στο Ακρωτήρι των Χανίων.

Το ίδιο και δεκάδες βουλευτές της Ν.Δ., στο σπίτι της Γλυφάδας, τις βραδιές
πριν από το πρόσφατο συνέδριο, όταν η παγωμένη ρακή έρεε άφθονη ­ και πάντως
θα αρκούσε για να μεθύσει το μισό συνέδριο (ασχέτως του ότι τελικά οι σύνεδροι
μέθυσαν με τις εκφραστικές χειρονομίες του κ. Κ. Καραμανλή)…

Ο οποίος κ. Καραμανλής συνηθίζει να διευρύνει τις πολιτικές του φιλίες γύρω
από ένα τραπέζι, κυρίως τραπέζι ψαροταβέρνας.

Ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ., άλλωστε, άκουσε για πρώτη φορά από συναδέλφους
του ότι όφειλε να διεκδικήσει την ηγεσία της συντηρητικής παράταξης σε μία
ψαροταβέρνα, στο Τουρκολίμανο ­ μοναδικοί μάρτυρες ήταν ένα μεγάλο φαγκρί και
τα γκαρσόνια…

Αλλά και μετά, όταν τα πράγματα άρχισαν να επισημοποιούνται, πάλι η μέθοδος
του δείπνου χρησιμοποιήθηκε:

Στο σπίτι του κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, οι 29 βουλευτές που συγκεντρώθηκαν πρώτα
έφαγαν και μετά καταβρόχθισαν τον κ. Μ. Έβερτ… Και αν μπορεί να πει κανείς
ότι εκείνο το πολυάνθρωπο δείπνο στη Φιλοθέη έβγαλε πρόεδρο της Ν.Δ., ένα άλλο
δείπνο ­ το πιο ιστορικό πολιτικό δείπνο της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας μας,
αφού έβγαλε πρωθυπουργό ­ που έγινε λίγο πιο βόρεια, στο Χαλάνδρι, είχε μόνον
τέσσερις συνδαιτυμόνες:

Οι κ.κ. Σημίτης, Παρ. Αυγερινός, Θ. Πάγκαλος και η οικοδέσποινα, η κ. Βάσω
Παπανδρέου, δεν χρειάστηκε να περιμένουν τον πέμπτο καλεσμένο, τον κ. Κ.
Λαλιώτη, που ειδοποίησε λίγο πριν από τις εννέα το βράδυ, εκείνης της
Κυριακής, τον Νοέμβριο του ’94, ότι τελικά, δεν θα μπορούσε να παραβρεθεί…

Το δείπνο ήταν ελαφρύ ­ κοτόπουλο μιλανέζ με ρύζι ­ αλλά η συμφωνία που
προέκυψε εκείνη την ψυχρή βραδιά ήταν «χορταστική»:

Οι «4» ή η «συμμορία των τεσσάρων», σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, ξεκίνησαν από
εκείνο το βράδυ μία κοινή πορεία, που ολοκληρώθηκε με την εκλογή του κ. Κ.
Σημίτη στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, τον περασμένο Ιούνιο…

Στην πορεία για εκείνο το συνέδριο, οι «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ είχαν την
ατυχία να πάρουν αρκετά πρόσθετα κιλά, σ’ ένα ρετιρέ, λίγο πιο πάνω από το
σπίτι της κ. Βάσως Παπανδρέου ­ βλέπετε, ο κ. Μ. Παπαϊωάννου διαθέτει στην
ευρύχωρη βεράντα του μία ψησταριά: Αρκετά κατσίκια θυσιάστηκαν στον βωμό του
εκσυγχρονισμού, τον Μάιο και τον Ιούνιο του ’96, πριν το «στέκι» της οικίας
Παπαϊωάννου, στο Χαλάνδρι, γίνει γνωστό στα μέσα ενημέρωσης και «καεί»…

Αρκετά χρόνια πριν, τα στελέχη της Ν.Δ. που «δούλευαν» για τη διαδοχή
Καραμανλή τρώγοντας μακαρονάδες σε διάφορα σπίτια δεν κινδύνευαν από
αδιάκριτες κάμερες.

Άλλωστε, τότε δεν υπήρχαν αδιάκριτες κάμερες και ο κ. Μ. Έβερτ, πρωταγωνιστής
στις «μακαρονάδες» της δεκαετίας του ’80 ­ μακαρονάδες που είχαν στόχο τον κ.
Κ. Μητσοτάκη ­ είχε τότε ακόμα έλλειμμα αρκετών κιλών… Συμπέρασμα; Η
πολιτική μας ζωή κινείται μεταξύ δείπνων και απόδειπνων ­ ίσως γι’ αυτό και ο
κ. Αντ. Σαμαράς, με σαφή προτίμηση στα φαστ φουντ, βρέθηκε εκτός Βουλής!