Έριδες για το… μήλο της Κεντροαριστεράς

Από που πάνε για την Κεντροαριστερά;

ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ αυτήν την εποχή δεν φαίνεται να ασχολούνται τόσο με την ουσία του
ερωτήματος. Εκείνο που τους απασχολεί δείχνει να είναι ένα «κείμενο εργασίας»
για την Κεντροαριστερά ­ που φέρεται να συνέταξε και έστειλε ο κ. Κ. Σημίτης
στο Εκτελεστικό Γραφείο ­ αλλά και οι έντονες διαψεύσεις για την ύπαρξη και
την αποστολή του.

Το περίεργο είναι ότι δεν πρόκειται για δίλημμα επιλογής του δρόμου της
«κακίας» ή της «αρετής». Άλλωστε η λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση δεν
έχει ακόμη διατυπώσει το λόγο της επ’ αυτού.

Τα πράγματα είναι πιο… απλά και γι’ αυτό πιο δύσκολα για την ηγεσία του
ΠΑΣΟΚ, καθώς το «κείμενο» είναι μόνο προπέτασμα καπνού: Το όλο θέμα της
Κεντροαριστεράς αποτελεί άλλο ένα πεδίο για την εμφάνιση μιας ακόμα
υποβόσκουσας αντίθεσης μεταξύ των στελεχών του εκσυγχρονιστικού μπλοκ ­ και
μάλιστα μεταξύ στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού ­ είναι η αιτία των αναταράξεων.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ

Είναι χαρακτηριστικό αυτού του κλίματος ότι ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ
κ. Γιώργος Πασχαλίδης, που έχει καταγραφεί μέχρι τώρα στα στελέχη εκείνα που
προωθούν με ζέση την υπόθεση της Κεντροαριστεράς, κινδυνεύει να αποκλειστεί
από την επίσημη έναρξη του διαλόγου σε επίπεδο κορυφής του ΠΑΣΟΚ.

Ο ενδεχόμενος αποκλεισμός του όμως δεν σημαίνει φυσικά και διαφωνία για το όλο
εγχείρημα. Απλώς, ίσως να είναι το αποτέλεσμα ενός από τα χτυπήματα «κάτω από
τη μέση» που οι «μεν» και οι «δε» ανταλλάσσουν συστηματικά στο πλαίσιο της
κόντρας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση το «αντικείμενο του πόθου» είναι δελεαστικό ­
ίδιο όπως και στις άλλες αντιπαραθέσεις μεταξύ στενών συνεργατών του
Πρωθυπουργού: ο «έλεγχος», η «διαχείριση» ενός «πακέτου» εξουσίας που έχει…
μέλλον και… μέλι! Καθώς το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς αποτελεί μία από
τις βασικές προτεραιότητες του Πρωθυπουργού στην προσπάθειά του να αναμορφώσει
– ανασυνθέσει το πολιτικό σκηνικό, οι «διαχειριστές» του θα έχουν αρκετά ατού
στα χέρια τους. Όλοι αναγνωρίζουν πόσο προνομιακός είναι ο ρόλος του
συνομιλητή με τα ενδιαφερόμενα μέρη, που είναι «οι δυνάμεις της Αριστεράς, της
προόδου και της οικολογίας»…

ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ

Τι χρεώνει όμως η μία πλευρά για την άλλη; Παρ’ όλο που επωνύμως ουδείς
καταθέτει την άποψή του, οι «μεν» (της Χαριλάου Τρικούπη) φωτογραφίζουν ως
«Μαξίμου» τους κ.κ. Γ. Πανταγιά, Ν. Θέμελη και Γ. Πασχαλίδη. Και οι «δε» (του
Μαξίμου) φωτογραφίζουν ως «Χαριλάου Τρικούπη» τον κ. Θ. Τσουκάτο, ορισμένες
φορές τον κ. Στ. Μανίκα, ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση (της Κεντροαριστεράς)
περιλαμβάνουν και τον κ. Κ. Σκανδαλίδη. Οι «μεν» (της Χαριλάου Τρικούπη)
αμφισβητούν τόσο την αποκλειστική όσο και την αποτελεσματική ­ μέχρι τώρα ­
ενασχόληση των «δε» (του Μαξίμου) με το εγχείρημα της Κεντροαριστεράς.

«Δεν μπορεί να υπάρχουν ιδιοκτήτες σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Ούτε μπορεί να
τεθεί υπό την κηδεμονία κανενός», υποστηρίζουν τα στελέχη της πλευράς αυτής.
Και δεν κρύβουν ότι βλέπουν με επιφύλαξη τις συνεχείς… κεντροαριστερές
κινήσεις που κάνουν «οι απέναντι», μέσω κυρίως του παραρτήματος του Ομίλου
Προβληματισμού (ΟΠΕΚ) του Πειραιά στο οποίο προεδρεύει ο κ. Γ. Πανταγιάς. Παρ’
όλο που δεν το πολυλένε, καθώς στοιχεία δεν υπάρχουν, εκείνο που φοβούνται
είναι οι διάφορες θολές και αόριστες ιδέες περί «νέου ΠΑΣΟΚ» ή και «νέου
κόμματος» που ορισμένοι χρεώνουν στους «δε».

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

Οι επικρίσεις δεν σταματούν σ’ αυτά: τους καταλογίζουν ακόμη ότι οι
πρωτοβουλίες τους είναι μόνο σε επίπεδο κορυφής, ότι κινούνται σχεδόν
αποκλειστικά στη «λογική Ανδρουλάκη» και ότι δεν συνδέονται με την κοινωνία.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η εμπλοκή του κ. Κ. Σκανδαλίδη από τους «δε»
περιορίζεται μόνο σε τακτική συμμαχία, καθώς ο μοναδικός στόχος του γραμματέα
είναι, όπως λένε, η ενεργοποίηση του κόμματος στο διάλογο για την Κεντροαριστερά.

Αλλά και η άλλη πλευρά ­ οι «δε» ­ έχουν τον αντίλογο και τα «κατηγορώ» τους.
Οι επικρίσεις τους αφορούν στις προθέσεις των «μεν» για τις οποίες λένε ότι
δεν είναι μόνο η επιθυμία «ελέγχου» του εγχειρήματος, αλλά «και η διαμόρφωση,
όπως λένε, προϋποθέσεων για την ικανοποίηση προσωπικών σχεδίων»…

Για το εύρος των «σχεδίων» που επικαλούνται δεν δίνουν ακριβή περιγραφή,
αφήνουν όμως να εννοηθεί ότι σχετίζονται με την μετασημιτική εποχή…

Για τα περί «νέου κόμματος» που χρεώνουν οι «μεν» στους «δε» η αντίδραση είναι
έντονη: «Εμείς αυτό που θέλουμε είναι να προκύψει μια νέα ταυτότητα και για το
ΠΑΣΟΚ και για τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. Μέσα από το διάλογο,
λένε, θα προκύψει η αναγκαία αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με τη διατήρηση
του υπάρχοντος μοντέλου, που έστω και εξωραϊσμένου κάποιοι επιθυμούν και “σπρώχνουν”…».

Πέραν αυτού οι «δε» καταμαρτυρούν στους «μεν» ότι επιχειρούν να αναπτύξουν
προνομιακές σχέσεις με ορισμένα ανένταχτα σήμερα πρώην στελέχη της Αριστεράς
προκειμένου να διαμορφώσουν ευνοϊκούς συσχετισμούς στο «διάλογο».

«ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ»

Οι διαρροές, οι διαψεύσεις και τα (ανώνυμα) σχόλια δεν είναι τα μόνα όπλα στην
κόντρα. Ως χτύπημα «κάτω απ’ τη μέση» θεωρούν οι «δε» την επιδίωξη των «μεν»
να αποκλείσουν τους… υφυπουργούς από τον πρώτο εσωκομματικό διάλογο για την
Κεντροαριστερά που ετοιμάζει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. «Ο λόγος είναι απλός, λένε.
Θέλουν να αποκλείσουν τον Γιώργο Πασχαλίδη!»… Βέβαια κάτι τέτοιο δεν το
δέχεται η άλλη πλευρά που επικαλείται ότι το πρόγραμμα δεν έχει διαμορφωθεί…

Ο Πρωθυπουργός, όπως λένε στελέχη του ΠΑΣΟΚ που γνωρίζουν τη διάσταση του
θέματος, έχει εικόνα της κατάστασης. Στις προθέσεις του δεν είναι να προκρίνει
την μία ή την άλλη πλευρά στη «διαμάχη» αλλά δια της… εργασιοθεραπείας να
αξιοποιήσει όλα τα στελέχη. Επί της ουσίας δε θα πάρει το όλο εγχείρημα της
Κεντροαριστεράς στα χέρια του.