ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Δημ. Δημητριάδης, Ανατολής 8, Αγία Παρασκευή, γράφει:

«Με το γράμμα μου αυτό απαντώ στην αναγνώστριά σας κ. Έφη Γεωργοπούλου
(“Ματιές”, 13/3/97), που προσπαθεί να δικαιολογήσει τη συμμετοχή της στην
απεργία του κλάδου της.

Θέλω, λοιπόν, να πω στην κ. Γεωργοπούλου ότι το παράπονό της δεν το έχουν
μόνον οι εκπαιδευτικοί, αλλά το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, σε όποιον κλάδο
και αν ανήκουν, αλλά δεν διανοήθηκαν ποτέ να κλείσουν τα γραφεία τους δύο
μήνες, ώστε να παραλύσει το κράτος.

Εκτός αυτού, χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί ως ομήρους τους μαθητές των, με το
πρόσχημα ότι θα αναγκασθεί η κυβέρνηση να παραδοθεί άνευ όρων, για να μη
χάσουν οι μαθητές τη χρονιά τους. Αυτό λέγεται ανανδρία και εκβιασμός, που δεν
ταιριάζει σε δασκάλους, στους οποίους έχουν εμπιστευθεί οι γονείς και το
κράτος τη μόρφωση των παιδιών των.

Άσχημη στιγμή διάλεξαν οι καθηγητές για να προβάλουν τα αιτήματά τους, όταν η
χώρα, ύστερα από χρόνια καθίζησης, τώρα μόλις αρχίζει να συνέρχεται.

Λες και το έκαναν επίτηδες. Όποιος, κυρία Γεωργοπούλου, υποσκάπτει την
προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης της πατρίδας του είναι κακός Έλληνας και δεν
θέλει την πρόοδό της.

Και εγώ ήμουν δημόσιος υπάλληλος επί 35 χρόνια και ξέρω τι σημαίνει οικονομική
καταπίεση και αγώνας, αλλά πρώτα απ’ όλα ήμουν Έλληνας και έβαζα μπροστά το
συμφέρον της χώρας μου. Λυπούμαι, κ. Γεωργοπούλου, που σας τα γράφω αυτά.
Καταλαβαίνω τα παράπονά σας τόσα χρόνια, αλλά η εποχή που διάλεξε ο κλάδος σας
για να προβάλει τα αιτήματά του δεν ήταν η ενδεδειγμένη».

Σημείωση: Παρακαλώ θερμά, για πολλοστή φορά, όσους στέλνουν γράμματα στις
«Ματιές», να γράφουν μόνον από τη μια μεριά του χαρτιού και ει δυνατόν σε
γραφομηχανή.

Αν δεν έχουν γραφομηχανή, ας γράφουν με μαύρο μελάνι και όσο το δυνατόν πιο ευανάγνωστα.

Ευχαριστώ