Το ΚΚΓ θα στηρίξει κυβέρνηση Αριστεράς

ΟΔΗΓΗΜΕΝΟ για πρώτη φορά σε εκλογές από τον Ρομπέρ Υ, το Γαλλικό Κομμουνιστικό
Κόμμα σταθεροποίησε στον πρώτο γύρο τις δυνάμεις του, σημειώνοντας και μια
μικρή άνοδο. Την ερχόμενη Κυριακή, κομμουνιστές υποψήφιοι θα αντιπαρατεθούν σε
39 εκλογικές περιφέρειες, για λογαριασμό ολόκληρης της Αριστεράς, με τους
δεξιούς αντιπάλους τους. Στην έδρα του κόμματος, στην πλατεία του
Συνταγματάρχη Φαμπιέν, ελπίζουν ότι 30 κομμουνιστές βουλευτές θα στηρίζουν στη
γαλλική εθνοσυνέλευση την επόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς.

Ανάμεσα σε αυτούς τους 30 ελπίζει να είναι και η Μαρί – Ζορζ Μπιφέ, η νέα και
ανερχόμενη υπεύθυνη του τομέα «ζωής του κόμματος», όπως έχει μετονομασθεί η
παλαιότερη «γραμματεία οργάνωσης», η οποία αντιμετωπίζει στην περιφέρειά της
έναν υποψήφιο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου.

7.000 ΝΕΑ ΜΕΛΗ

Σύμφωνα με την ίδια, από την αρχή του χρόνου έχουν γραφτεί στο κόμμα 7.000 νέα
μέλη και η τάση αυτή συνεχίζεται «με έναν ρυθμό άνω των 300 την εβδομάδα».
«Είναι το μοναδικό κόμμα που αγωνίζεται για όλους μας», λέει ένας νεαρός
άνεργος, στα γραφεία του κόμματος. Ωστόσο, η «Λε Φιγκαρό» έγραψε ότι τα μέλη
του ΓΚΚ μειώθηκαν κατά 11% ανάμεσα στον Δεκέμβριο του 1994 και τον Δεκέμβριο
του 1996 και η Μπιφέ δεν το διαψεύδει. Μήπως παλαιότερα στελέχη αντέδρασαν στη
«μεταλλαγή» του κόμματος την οποία έχει κάνει σημαία του ο Ρομπέρ Υ; «Η
μεταλλαγή ήταν επιθυμητή από όλους, την αποφάσισε και την επεξεργάσθηκε η
μεγάλη πλειοψηφία των μελών μας», απαντάει ο Ζεράρ Μπισκ, συνεργάτης της Μαρί
– Ζορζ Μπιφέ στην προεκλογική εκστρατεία της. Και η μόνιμη επωδός της Δεξιάς,
ότι μια κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος θα ήταν
καταστροφική, γιατί τα δύο κόμματα δεν συμφωνούν σε βασικά θέματα, με πρώτο το
θέμα της Ευρώπης; «Υπάρχουν περισσότερα σημεία συμφωνίας παρά διαφορές ανάμεσά
μας», λέει ο κ. Μπισκ και επικαλείται την πρόσφατη κοινή διακήρυξη, στην οποία
σοσιαλιστές και κομμουνιστές συμφωνούσαν ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι πια ξεπερασμένη.

ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑΞΑΝ

Υπό τον Ρομπέρ Υ, το γαλλικό Κ.Κ. έχει αλλάξει πολύ και συνεχίζει να αλλάζει ­
ακόμη και η προσφώνηση «σύντροφος» δεν είναι πια απαραίτητη, πολλά νέα μέλη
χρησιμοποιούν το απλό «κύριος». Το κόμμα στράφηκε προς «την κοινωνία» για να
την κατανοήσει, προς «τους ανθρώπους» για να τους ακούσει, προς τα άλλα
κόμματα της Αριστεράς παραδεχόμενο επιτέλους πως το κόμμα δεν είναι μόνον ένα,
προς τις ενώσεις και τα κοινωνικά κινήματα, προς τους διανοουμένους (στο
μηνιαίο περιοδικό του, το «Regards», δημοσιεύονται άρθρα τροτσκιστών, ενώ στην
Ένωση Φίλων της «Ουμανιτέ», της εφημερίδας του κόμματος, συμμετέχουν
προσωπικότητες όπως ο Μαξ Γκαλό, ο Ζαν – Φρανσουά Καν, ο Μπερτράν Ταβερνιέ ή ο
Βολίνσκι). Τα ανοίγματα αυτά, τα οποία συνδυάστηκαν με εντατική
δραστηριοποίηση των κομματικών στελεχών στην κοινωνία, εξηγούν την αύξηση των
μελών του. Το κόμμα άλλαξε αναμφισβήτητα, σε στυλ αλλά και σε ουσία: είναι
πιο… χαμογελαστό και φιλικό, δεν διεκδικεί πλέον την «πρωτοπορία», αλλά
θέλει να είναι «καταλύτης» και «χώρος διαλόγου», δεν διεκδικεί πλέον το
«αλάθητο» για την ηγεσία του, έπαψε να υπάρχει μια «γραμμή» που «κατεβαίνει»
και υπεύθυνοι που «επιβλέπουν» την εφαρμογή της, η Κεντρική Επιτροπή
αντικαταστάθηκε από την Εθνική Επιτροπή. Τα νέα μέλη που προσελκύει έχουν μέση
ηλικία 35 ετών και τουλάχιστον για τα νεώτερα από αυτά ο κομμουνισμός δεν
είναι η Σοβιετική Ένωση, η εισβολή στο Αφγανιστάν, τα ψυχιατρεία για τους
διαφωνούντες. Οι νέοι Γάλλοι κομμουνιστές δεν περιμένουν πλέον την
«επανάσταση» ­ ο όρος έχει σχεδόν περιπέσει σε αχρησία ­ και προτιμούν να
βλέπουν το ΓΚΚ κυρίως ως «εργαλείο παρέμβασης των πολιτών».