ΑΥΤΟΙ

… συγκατοίκηση αλλά δύο είναι πιθανό να εμφανιστούν στη Γαλλία σε περίπτωση
νίκης της αριστεράς: Αριστερός πρωθυπουργός, ο Ζοσπέν, με πρόεδρο δεξιό, τον
Σιράκ. Και κυβέρνηση από σοσιαλιστές με ορισμένα υπουργεία σε χέρια
κομμουνιστών. Ο Ρομπέρ Υ δεν αποκλείει πλέον την είσοδο του ΚΚ στην κυβέρνηση.
«Ο πλούτος της αριστεράς βρίσκεται ακριβώς σ’ αυτό, στον πλουραλισμό της»,
είπε σε συνέντευξή του στη «Στάμπα» στις 25/5. Δικαιούται λοιπόν η αριστερά να
εκφρασθεί ως κυβέρνηση με όλες τις «συνιστώσες» της, όχι μόνο μέσω των
σοσιαλιστών. «Είμαστε ειλικρινείς στις θέσεις που διατυπώνουμε ως κόμμα, αλλά
ασφαλώς εξετάζουμε την προοπτική να αναλάβουμε υπουργεία. Όμως, όλα αυτά θα
συζητηθούν διεξοδικά από τη στιγμή που θα ηττηθεί ο Ζυππέ». Ο Υ δεν παρέλειψε
να εξηγήσει και σε τι ωφελεί το ΚΚ.

… κόμμα, είπε, «είναι χρήσιμο σε όσους αμφισβητούν το Κατεστημένο και θέλουν
να χτίσουν κάτι καινούργιο». Αλλά, ξεκαθάρισε, δεν είναι πια δογματικό: «Έχω
απομακρυνθεί οριστικά από τους “-ισμούς”. Προτιμώ τον Μαρξ και την αληθινή
σκέψη του από τη στείρα δογματοποίηση που αποκαλούν μαρξισμό. Για μας, η εποχή
των δογμάτων και του μοναδικού “κοινωνικού μοντέλου” έχει τελειώσει. Θέλουμε
μια νέα κοινωνία, μετα-καπιταλιστική. Επιτρέψτε μου μόνο να επιμένω να την
ονομάζω ­ μ’ όλη της τη νεωτερικότητα ­ κομμουνιστική». Όσο για την Ευρώπη, το
γαλλικό ΚΚ πιστεύει και σ’ αυτήν: «Θέλουμε την οικοδόμηση της Ευρώπης από
όλους μαζί, με πολιτικές όμως αντίθετες προς την κυρίαρχη σήμερα
νεοφιλελεύθερη λογική και με διαρκή συζήτηση με τους εταίρους μας για να
βρεθούν λύσεις». Σε ένα μόνο δεν κάνει παραχωρήσεις ο Υ: «Όχι άλλες θυσίες από
τον εργαζόμενο. Σ’ αυτό είμαστε κατηγορηματικοί».

… δεν βρίσκεται και πολύ μακρυά, θα έλεγε κανείς, απ’ όσα διακηρύσσει ο
ηγέτης του ΚΚ. Παραμονή του πρώτου γύρου, είχε δώσει και αυτός μια συνέντευξη
­ στη «Λιμπερασιόν» ­ για να πει ότι η Ευρώπη πρέπει να χτισθεί με τις
προσπάθειες όλων μαζί των εταίρων και όχι με «άξονες» ή με «ειδικές σχέσεις»,
λ.χ. μεταξύ Παρισιού και Βόννης. Ο Ντ. δεν πιστεύει ότι η ΕΕ χρειάζεται, όπως
είχε πει ο Ζοσπέν, μια «οικονομική κυβέρνηση» που θα προλαβαίνει την Ευρωπαϊκή
Κεντρική Τράπεζα από τη λήψη «αντιλαϊκών» αποφάσεων. Γιατί να ληφθούν τέτοιες
αποφάσεις; «Το Άρθρο 103 της Συνθήκης για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση
εισάγει ένα αντίβαρο στην Κεντρική Τράπεζα. Ορίζει ρητώς ότι το Συμβούλιο
Υπουργών θα καθορίζει σε ειδική ετήσια σύνοδό του τις κοινές κατευθύνσεις της
οικονομικής πολιτικής. Αν είχαν γίνει τέτοιες σύνοδοι την τελευταία τετραετία,
θα είχαμε ήδη μεγαλύτερη ανάπτυξη και λιγότερη ανεργία».

… μάλιστα θεσπίζει πρόσθετη διασφάλιση, πιστεύει ο Ντ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα, λέει, υποχρεούται να εφαρμόζει τη συμφωνημένη οικονομική πολιτική της
Κοινότητας, όχι κάποια άλλη, δική της πολιτική, που θα τη χαράζουν οι
διοικητές της ανεξάρτητα από τα κοινοτικά κέντρα αποφάσεων. Όχι βέβαια ότι
υπάρχει περίπτωση η Κοινότητα να λάβει αποφάσεις που θα έρχονται σε χτυπητή
αντίθεση με τις συνθήκες της αγοράς, διευκρινίζει ο Ντ. Αλλά οι εγγυήσεις
υπάρχουν. Απόκειται λοιπόν στους 15 ­ αύριο 20 ή 25 ­ να δείξουν σύνεση και
επιδεξιότητα στην υπεράσπιση των συμφερότων τους.