Χρυσές οι γυναικείες γροθιές

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 26 Μαρτίου 1958 στην Αθήνα.

ΔΙΑΦΩΝΕΙ: Με τα ξενύχτια και την κακή ζωή των αθλητών που κάνουν πρωταθλητισμό.

ΣΥΜΦΩΝΕΙ: Με τη σκληρή προπόνηση.

ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ: 1η θέση στην Ολυμπιάδα για τα κορίτσια του.

ΝΕΥΡΙΑΖΕΙ: Όταν δεν υπακούν.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τη νίκη και… μόνον.

ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ: Η νίκη της Παλαιολόγου στον τελικό του Ακρόπολις, κόντρα στην Τουρκάλα.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ: Τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο.

Να που οι γυναίκες τα καταφέρνουν περίφημα και στα σκληρά αθλήματα των ανδρών.
Οι τρεις αθλήτριες (Παλαιολόγου, Σεμερτζόγλου, Καραθύμιου), του Γιάννη
Αϊδινιώτη, κατέκτησαν τρία μετάλλια (χρυσό η πρώτη, χάλκινο οι άλλες δύο) στο
1ο Τουρνουά Πυγμαχίας Ακρόπολις. Ο προπονητής των κοριτσιών και πρώην
πρωταθλητής έχει αφιερώσει τη ζωή του στην πυγμαχία. Δεν κρύβει το γεγονός ότι
δάκρυσε μόλις η Παλαιολόγου νίκησε την Τουρκάλα αντίπαλό της και αποκαλύπτει
ότι στις προπονήσεις οι γυναίκες κολλάνε στα… σκοινιά του ρινγκ τους άνδρες.
Η προπόνησή του είναι σκληρή και λίγες αντέχουν τον δρόμο του πρωταθλητισμού.

ΕΡ.: Τι είναι η πυγμαχία για σας;

ΑΠ.: Από εκεί αρχίζει και τελειώνει η ζωή μου.

ΕΡ.: Στο 1ο Τουρνουά Πυγμαχίας Γυναικών Ακρόπολις και 20ό των ανδρών, σπάσαμε
τα… μούτρα μας;

ΑΠ.: Τους τα σπάσαμε, σε όλα τα επίπεδα.

ΕΡ.: Μερικοί ξέρουν μόνο το… Ράλι Ακρόπολις.

ΑΠ.: Τώρα θα μάθουν και το ράλι με τις μπουνιές.

ΕΡ.: Τι σας έμεινε περισσότερο από αυτό το τουρνουά;

ΑΠ.: Συγκινήθηκα όταν η Παλαιολόγου σήκωσε την ελληνική σημαία και όταν φίλησε
το εθνόσημο.

ΕΡ.: Δεν είναι λίγο σκληρό άθλημα;

ΑΠ.: Κρύβει τις ευαισθησίες των ανθρώπων. Εγώ στο χρυσό της Παλαιολόγου έκλαψα.

ΕΡ.: Το ίνδαλμά σας στην πυγμαχία;

ΑΠ.: Κάσιους Κλέι.

ΕΡ.: Και γενικά στον αθλητισμό;

ΑΠ.: Νίκος Γκάλης.

ΕΡ.: Αθλητισμός σημαίνει…

ΑΠ.: Δίψα για ζωή, υγεία.

ΕΡ.: Τι νιώθει ένας προπονητής όταν ο αθλητής του τις… τρώει;

ΑΠ.: Νιώθει σαν τον σκακιστή, που του έχουν κάνει ματ!

ΕΡ.: Και όταν κερδίζει;

ΑΠ.: Πετάει, είναι ευτυχής.

ΕΡ.: Εσείς έχετε ρίξει το βάρος στην πυγμαχία γυναικών. Γιατί;

ΑΠ.: Απογοητεύτηκα με τους άνδρες.

ΕΡ.: Αντέχουν στο ξύλο;

ΑΠ.: Η γυναίκα είναι πιο αυτάρκης στην κοινωνία και μπορεί να κάνει τα πάντα.

ΕΡ.: Μια γυναίκα πυγμάχος αντιμετωπίζει προβλήματα στη ζωή της;

ΑΠ.: Σχεδόν όσα και ένας άνδρας. Αν είναι δυνατή τα ξεπερνάει.

ΕΡ.: Θυσιάζουν τα πάντα στον βωμό της πυγμαχίας;

ΑΠ.: Μέχρι μια ορισμένη ηλικία και ένα σημείο. Η Πολιτεία πρέπει να δώσει κίνητρα.

ΕΡ.: Οι γυναίκες τα καταφέρνουν στις προπονήσεις με τους άνδρες;

ΑΠ.: Τους ρίχνουν και… ξύλο!

ΕΡ.: Υπάρχουν ταλέντα;

ΑΠ.: Πολλά, και πρέπει να αξιοποιηθούν. Συνήθως, όμως, αυτοί που πετυχαίνουν
είναι οι ατάλαντοι, αφού δουλεύουν πιο σκληρά.

ΕΡ.: Ποια προτεραιότητα έχετε στη ζωή σας;

ΑΠ.: Να βγάζω πρωταθλητές και να ισορροπήσω τα πράγματα.

ΕΡ.: Σινεμά ή θέατρο;

ΑΠ.: Σινεμά, και ταινία η «Ένταση».

ΕΡ.: Έκρηξη αδρεναλίνης πότε;

ΑΠ.: Με μια κουβέντα, με ένα τηλεφώνημα.

ΕΡ.: Καλύτερη στιγμή στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Στις 22 Φεβρουαρίου 1981, στον Τάφο του Ινδού, όταν νίκησα τον Σεϊνόμιο
Ντέιβιντ, ύστερα από δέκα κοπιαστικούς γύρους. Ήταν ο πρώτος μου
επαγγελματικός αγώνας και έγινε χαμός από τον κόσμο.

ΕΡ.: Τελικά, προτιμάτε να είστε αθλητής ή προπονητής;

ΑΠ.: Πρώτα το ένα και μετά το άλλο.

ΕΡ.: Πότε τα γάντια είναι βαριά για έναν αθλητή;

ΑΠ.: Όταν είσαι απροπόνητος και δεν έχεις ψυχή.

ΕΡ.: Πότε σταματάει ένας πυγμάχος;

ΑΠ.: Πρέπει να ξέρει πότε θα κρεμάσει τα γάντια του, γιατί αλλιώς θα γίνει περίγελος.

ΕΡ.: Τι βαθμό θα δίνατε στην ελληνική πυγμαχία, με άριστα το 10;

ΑΠ.: Δίνω τη βάση, το 5. Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Όμως έχει τις
δυνατότητες να φτάσει ψηλά.

ΕΡ.: Τα συστατικά της επιτυχίας;

ΑΠ.: Προπόνηση, προπόνηση, προπόνηση.

ΕΡ.: Πυγμαχία, άθλημα ριγμένο;

ΑΠ.: Χωρίς σωστές δημόσιες σχέσεις. Οι αθλητές παίρνουν τα μετάλλια και οι
παράγοντες απολαμβάνουν την… καρέκλα.

ΕΡ.: Ναι στην Ολυμπιάδα του 2004;

ΑΠ.: Ναι, απολύτως.

ΕΡ.: Καλοκαίρι εν όψει. Διακοπές πού;

ΑΠ.: Σε ένα ερημονήσι. Άγονη γραμμή.

ΕΡ.: Χόμπι;

ΑΠ.: Λατρεύω τη θάλασσα και τα αθλήματα που έχουν σχέση με αυτή.