Σεβασμός στις Συνθήκες

Την ελληνική απαίτηση για σεβασμό των Διεθνών Συνθηκών και του Διεθνούς
Δικαίου έθεσε ως απαραίτητη και αυτονόητη προϋπόθεση για την έναρξη
οποιουδήποτε ελληνοτουρκικού διαλόγου ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης στον πρόεδρο
της Τουρκίας Σ. Ντεμιρέλ 24 ώρες μετά τις προκλητικές δηλώσεις Οϊμέν στην
Αθήνα. Ωστόσο ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις
βρίσκονται σε… καλό δρόμο.

Η ΣΥΝΤΟΜΗ συνάντηση Σημίτη – Ντεμιρέλ έγινε στο Παρίσι (στο περιθώριο της
Διάσκεψης Κορυφής των 16 χωρών-μελών του ΝΑΤΟ για την επίσημη τελετή υπογραφής
συμφωνίας ΝΑΤΟ – Ρωσίας) και ο Πρωθυπουργός επισήμανε στον Τούρκο πρόεδρο ότι
δεν συμφωνεί με την προσπάθεια της Τουρκίας να αναθεωρήσει ρυθμίσεις που
περιέχονται σε Διεθνείς Συνθήκες καθώς και στη μη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου.

Όταν μάλιστα ο κ. Ντεμιρέλ επανέλαβε στον Πρωθυπουργό τη γνωστή άποψη της
Τουρκίας «ότι όλα αυτά πρέπει να τα συζητήσουμε», ο κ. Σημίτης απάντησε:
«Πρώτα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τους βασικούς κανόνες και μετά να συζητήσουμε».

Πάντως, ο κ. Σημίτης δεν θέλησε να ανοίξει τα χαρτιά του για το κατά πόσο η
ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να υπογράψει σύμφωνο μη επίθεσης με την Τουρκία,
κάτι που άφησε ανοιχτό σε προχθεσινές δηλώσεις του ο υπουργός Εξωτερικών Θ.
Πάγκαλος. Από την πλευρά του ο κ. Ντεμιρέλ, μιλώντας σε Τούρκους
δημοσιογράφους, εξέφρασε αισιοδοξία για τις προοπτικές των ελληνοτουρκικών
σχέσεων, δηλώνοντας μάλιστα ότι θα ξανασυναντηθεί σύντομα με τον Έλληνα
Πρωθυπουργό ­ προφανώς εννοώντας στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 6 και 7 Ιουλίου.

Την ίδια στιγμή ο υφυπουργός της Τουρκίας Ονούρ Οϊμέν επιχείρησε χτες σε
συνάντηση που είχε με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο να διασκεδάσει
τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν από την προκλητική του στάση στην Αθήνα, ενώ
μιλώντας στο Mega, είπε ότι οι θέσεις που ανέπτυξε διατυπώθηκαν ύστερα από
οδηγίες και εντολή του Τούρκου προέδρου

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Όταν ζητήθηκε από τον κ. Σημίτη να σχολιάσει τις αντιφατικές δηλώσεις στις
οποίες προβαίνουν Τούρκοι αξιωματούχοι το τελευταίο διάστημα, ο Πρωθυπουργός
υπογράμμισε ότι «η τουρκική στάση δεν έχει αλλάξει εδώ και καιρό. Καθένας από
τους εκπροσώπους της Τουρκίας, πρόσθεσε, είτε είναι πρόεδρος είτε είναι
πρωθυπουργός είτε υπουργός Εξωτερικών είτε υφυπουργός Εξωτερικών είτε
υπηρεσιακός υπουργός χειρίζεται τα θέματα μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο. Η
έμφαση, κατέληξε, είναι η προσπάθεια αναθεώρησης του statuς quo στο Αιγαίο».

Πάντως, χθες, η κυβέρνηση απέφυγε να ανεβάσει τους τόνους για τις δηλώσεις
Οϊμέν. Ο εκτελών χρέη κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Νικολάου είπε ότι η ελληνική
πλευρά δεν τρέφει ψευδαισθήσεις για τη στρατηγική που έχει η Τουρκία στην
περιοχή και πρόσθεσε ότι στόχος της Αθήνας είναι να καταδείξει ποιος είναι ο
ρόλος της γείτονος χώρας, ρόλος που δεν εξασφαλίζει τη σταθερότητα στην περιοχή.

ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ

Την επισήμανση ότι η Τουρκία με τη συνεχιζόμενη επεκτατική της συμπεριφορά
αναγορεύεται σε υπ’ αριθμόν ένα αποσταθεροποιητικό παράγοντα στην περιοχή,
έκανε χθες ο υπουργός Άμυνας, Άκης Τσοχατζόπουλος.

«Δεν υπάρχουν γκρίζες περιοχές, δεν υπάρχει τίποτα για διαπραγμάτευση με την
Τουρκία στο Αιγαίο», είπε ο κ. Τσοχατζόπουλος, υπογραμμίζοντας ότι η ηγεσία
της Τουρκίας πρέπει να αντιληφθεί ότι η πορεία της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση
περνάει μέσα από την αλλαγή της στάσης της.

Στο ίδιο πνεύμα και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου,
προειδοποίησε την Άγκυρα ότι θα παραμείνει απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα
και την Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν δεν αποδείξει την πολιτική της βούληση να
αντιμετωπίσει τα «όποια» προβλήματα.

­ «Σε καμία από τις Διεθνείς Συνθήκες δεν αναφέρεται η κυριότητα των νησίδων
και των βραχονησίδων τις οποίες διεκδικεί η Τουρκία»!

­ «Δεν υπάρχει στις Συνθήκες σημείο στο θαλάσσιο χώρο πέραν του οποίου τα
νησιά να ανήκουν στην Ελλάδα ή την Τουρκία»!

Σε δύο σημεία της Συνθήκης της Λωζάννης (άρθρο 6 και άρθρο 12) αναφέρεται
ότι οι νησίδες που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 3 μιλίων από την
ασιατική ακτή παραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία.

Όσον αφορά τα Δωδεκάνησα η Ιταλοτουρκική Συμφωνία του 1932 και το
Πρωτόκολλο που προσαρτάται σ’ αυτήν λέει ξεκάθαρα ότι η γραμμή οριοθέτησης των
ιταλοτουρκικών συνόρων περνάει μεταξύ της νησίδας Ίμια και της νησίδας Κάτο.
Το ίδιο καθεστώς παρέμεινε κι όταν τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα (1947).

­ «Η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης απολαμβάνει όλων των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, αντίθετα με την “τουρκική μειονότητα”»!

­ «Θα ήμουν ευτυχής εάν οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης απολάμβαναν τα ίδια
δικαιώματα με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης»!

Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους: Το 1923 οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της
Ίμβρου και της Τενέδου ξεπερνούσαν τις 155.000, ενώ οι μουσουλμάνοι της Δ.
Θράκης ήταν 103.000. Σήμερα οι μουσουλμάνοι της Θράκης ξεπερνούν τις 120.000
ενώ οι Έλληνες που ζουν στην Τουρκία δεν φτάνουν καν τις 3.000! Η Άγκυρα
παραβιάζοντας κατάφωρα όλες τις Διεθνείς Συνθήκες πέτυχε τη συρρίκνωση του
ελληνικού πληθυσμού. Μαζικοί διωγμοί και δολοφονίες, δημεύσεις περιουσιών,
υποχρεωτική τουρκική εκπαίδευση, μεταφορά εποίκων από την Ανατολία είναι
μερικές μόνο μέθοδοι που χρησιμοποίησε ανενόχλητη η τουρκική πλευρά.

«Η Συνθήκη της Λωζάννης είναι το κυριότερο διπλωματικό έγγραφο της νεώτερης
τουρκικής ιστορίας. Ένα κείμενο που σεβόμαστε και το ακολουθούμε κατά γράμμα»!.

­ Η Ίμβρος και η Τένεδος (άρθρο 14) απολαμβάνουν σύμφωνα με τη Συνθήκη
«ειδική διοικητική οργάνωση», ενώ παρέχονται εγγυήσεις για τις περιουσίες του
«μη μουσουλμανικού πληθυσμού». Σήμερα στα δύο νησιά έχουν μείνει λιγότεροι από
500 Έλληνες ηλικιωμένοι, ενώ οι περιουσίες έχουν περάσει σε τουρκικά χέρια.
Όσο για αυτοδιοίκηση ούτε λόγος.

­ Στα άρθρα 40 και 42 η τουρκική κυβέρνηση υποχρεούται να παρέχει προστασία
σε εκκλησίες, νεκροταφεία, θρησκευτικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα των
μειονοτικών. Όμως δεκάδες νεκροταφεία και εκκλησίες της μειονότητας έχουν καεί
από τους Τούρκους τα τελευταία 50 χρόνια, ενώ η Θεολογική Σχολή της Χάλκης
παραμένει κλειστή. Ελάχιστα σχολεία λειτουργούν στην Κωνσταντινούπολη.

«Η Βουλή μας ψήφισε το “casus belli” κατά της Ελλάδος σε περίπτωση επέκτασης
των χωρικών υδάτων, επειδή η ελληνική Βουλή επικύρωσε το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας».

Η Τουρκία απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών
χωρικών υδάτων τις τελευταίες δεκαετίες. Προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινή
γνώμη ότι το Αιγαίο είναι μία «ειδική θάλασσα» η οποία δεν υπόκειται στο
Διεθνές Δίκαιο!