Ενίσχυση στην περιφέρεια

Έξω από το παλιό Χρηματιστήριο του Άμστερνταμ, η πόλη ζούσε τον δικό της
ρυθμό. Πολύχρωμα τραμ κυκλοφορούσαν στις ράγες. Εκατοντάδες ποδήλατα συνέθεταν
την εικόνα μιας άλλης πολιτικής μαζικών μεταφορών. Αρκεί βεβαίως να διαθέτεις
επίπεδη χώρα

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

ΣΤΙΣ αποβάθρες των καναλιών, «κράχτες» διαλαλούσαν τις βόλτες των πλοιαρίων,
ενώ στεριανοί συνάδελφοί τους, σου απευθύνουν την πρόσκληση για ένα ταξίδι
στον κόσμο των ναρκωτικών.

Σε απόσταση αναπνοής, τα κορίτσια της ολλανδικής «οδού Φυλής» ­ ολοζώντανη
ατραξιόν ­ την οποία ουδείς ευυπόληπτος τουρίστας αρνείται να παρακολουθήσει.

Σ’ αυτό το περιβάλλον και μέσα στις αυστηρά προστατευμένες από πλήθος
αστυνομικών αίθουσες του Χρηματιστηρίου, δήμαρχοι, περιφερειάρχες και
κυβερνήτες περιοχών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απασχολήθηκαν για δύο ημέρες ­
τις νύχτες συμπεριφέρονταν ως απλοί τουρίστες ­ με το μέλλον της Ευρώπης. Στην
πραγματικότητα ασχολήθηκαν με την έκδοση μιας διακήρυξης, εν όψει της
Διακυβερνητικής του Ιουνίου, με την οποία θα προσπαθήσουν να πείσουν τους
ισχυρούς, που κρατούν στα χέρια τους την αναθεώρηση της Συνθήκης του
Μάαστριχτ, ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη «της πλήρους στήριξης των περιφερειών, των
πόλεων και των κοινοτήτων που αντλούν τη δύναμή τους από τις ιδιαιτερότητες,
την αυτονομία τους και τη δυνατότητά τους να προσεγγίζουν τους πολίτες».

Φαίνεται απλό; Δεν είναι καθόλου. Όσο κι αν εκπροσωπείς την αυτοδιοίκηση άλλο
είναι να είσαι πρωθυπουργός της Βαυαρίας και άλλο δήμαρχος μιας μικρής πόλης.
Άλλο Βόρειος που ξέρεις ότι πρέπει να βάλεις το χέρι στην τσέπη κι άλλο Νότιος
που στηρίζεις τις ελπίδες σου σ’ αυτήν ακριβώς την τσέπη. Άλλο συντηρητικός κι
άλλο σοσιαλιστής.

Έτσι λοιπόν η διακήρυξη που εκδόθηκε (με βάση την εισήγηση για την οποία από
ελληνικής πλευράς υπεύθυνοι ήταν οι δήμαρχοι Καλαμαριάς και Λιβαδειάς κ.κ.
Λαζαρίδης και Παλαιολόγος) δεν μπορούσε παρά να είναι ένα προϊόν αμοιβαίων
συμβιβασμών και συμμαχιών. Θετικά σημεία;

1 Διατυπώνεται ομοφώνως η θέση ­ με βάση την αρχή της επικουρικότητας ­
ότι οι πολιτικές πρέπει να διαμορφώνονται μέσω της συναίνεσης σε τοπικό,
περιφερειακό, εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο και όχι μέσω της αντιπαράθεσης.
Προς τούτο χρειάζεται η ενίσχυση του ρόλου της Επιτροπής Περιφερειών, η
ανάδειξή της σε θεσμικό όργανο και η επέκταση της υποχρεωτικής γνωμοδότησής
της σε θέματα απασχόλησης, κοινωνικής πολιτικής, επαγγελματικής κατάρτισης,
περιβάλλοντος και ενέργειας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

2 Διατυπώνεται η θέση για διεύρυνση της Κοινότητας προς την Κεντρική
και Ανατολική Ευρώπη με ρητή αναφορά στην Κύπρο (σ.σ. οι προσπάθειες των
Σκανδιναβών να συμπεριληφθούν και οι χώρες της Βαλτικής απέτυχε).

3 Εκφράζεται η επιθυμία να υπάρξει στη νέα Συνθήκη σαφής αναφορά σε μια
πολιτική απασχόλησης.

Μάχη δόθηκε από τις λεγόμενες χώρες συνοχής (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία,
Ιρλανδία) να υπάρξει μια αναφορά δεσμευτική ότι το κόστος της διεύρυνσης προς
την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πρέπει να καλυφθεί από μια σημαντική αύξηση
των ιδίων πόρων της Ε.Ε., θέση που δεν πέρασε παρ’ όλο που υποστηρίχθηκε και
από Βόρειους ομιλητές. Γεγονός που πολύ εξενεύρισε τον πρωθυπουργό της
Βαυαρίας Έντμουντ Στόιμπερ…

Ενόχληση στην ελληνική αντιπροσωπεία προκάλεσε και η θέση του δημάρχου
Αθηναίων για την προώθηση κοινής πολιτικής για τα αστικά κέντρα και για τη
δημιουργία θέσης επιτρόπου αστικών θεμάτων, θέση που θεωρήθηκε ότι δημιουργεί
προβλήματα ­ αν γίνει αποδεκτή ­ στην ενίσχυση της περιφέρειας στη χώρα μας
και του αγροτικού πληθυσμού, καθώς θα λειτουργήσει εις βάρος της κοινής
αγροτικής πολιτικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι το θέμα «έπιασαν» και έθιξαν ο
δήμαρχος του Άμστερνταμ, ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας αλλά και με πολύ κομψό
τρόπο ­ είναι αλήθεια ­ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Απορώ πώς
αντιμετωπίζετε την προοπτική μιας ενιαίας ευρωπαϊκής αστικής πολιτικής χωρίς
μια ιδιαίτερη εμβάθυνση και ολοκλήρωση της πρότασης για τον τρόπο
χρηματοδότησής της…».