Ο Ράλλης ξεπέρασε και τον Καραμανλή!

Η μεγαλύτερη προσπάθεια συγκάλυψης του ονείδους των εκλογών του ’61, της βίας
και της νοθείας, επιχειρήθηκε χθες το βράδυ από τον πρώην πρωθυπουργό Γεώργιο
Ράλλη, κατά την παρουσίαση των Αρχείων Καραμανλή.

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ του να υποστηρίξει τον πρώην αρχηγό του Κωνσταντίνο
Καραμανλή, για τις πλέον ανελεύθερες εκλογές μετά τον εμφύλιο, ο κ. Ράλλης τον
ξεπέρασε σε δικαιολογίες και μάλιστα για ένα ιστορικό γεγονός για το οποίο
υπάρχουν εδώ και… τριάντα χρόνια εκατοντάδες καταδικαστικές αποφάσεις!

Μόνον οι συλλήψεις αριστερών, σ’ εκείνες τις εκλογές, έφτασαν τις 900, ενώ οι
καταγγελίες για κακοποιήσεις ­ πολλές φορές με μαρτυρίες και γιατρών ­ ήταν 700.

Κι όμως, ο κ. Ράλλης έκανε λόγο για «αστήρικτους ισχυρισμούς Παπανδρέου ­ του
Γεωργίου Παπανδρέου ­ περί “βίας και νοθείας” στις εκλογές του ’61, που ήταν
και το βασικό σύνθημα του “ανένδοτου”», την ίδια ώρα που ο Κωσταντίνος
Καραμανλής αναγκάζεται να παραδεχθεί στα Αρχεία του έστω, ότι αν συνέβη το
γεγονός, «εγένετο εν αγνοία μου και δεν επηρέασε σοβαρώς το αποτέλεσμα της εκλογής».

«ΠΕΡΙΚΛΗΣ»

Οι εκτός κάθε πραγματικότητας ισχυρισμοί τού πρώην πρωθυπουργού δεν
διαψεύδονται απλά από τις «μαύρες βίβλους» τις οποίες εξέδωσαν η Ένωση Κέντρου
και η ΕΔΑ, μετά τα γεγονότα του ’61. Άλλωστε, δεν είναι το μοναδικό στοιχείο
αυτά τα βιβλία – ντοκουμέντα, όπου περιλαμβάνονται εκατοντάδες σοβαρά γεγονότα
παραχάραξης της λαϊκής θέλησης που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ­ λόγω της
έκτασής τους ­ για το ότι όλοι γνώριζαν και φυσικά και ο ίδιος ο κ.
Καραμανλής. Το σχέδιο «Περικλής», το οποίο κατέθεσε η κυβέρνηση της Ένωσης
Κέντρου στη Βουλή ­ δεν υπήρξε ουσιαστική διάψευση τότε ­ είχε εκδοθεί από το
«Γενικόν Επιτελείον Αντιστρατήγου, Διεύνθυνσις Ψυχολογικού Πολέμου» και ήταν η
μεγάλη αποκάλυψη εκείνων των χρόνων, πριν από τη δικτατορία.

«Στρατηγέ Καρδαμάκη, είστε ανάξιος του στρατεύματος», είχε πει με έμφαση ο
Γεώργιος Παπανδρέου, ξεδιπλώνοντας τις, άγνωστες για τους πολλούς, πτυχές του σχεδίου.

Το σχέδιο αυτό καταρτίστηκε ύστερα από συσκέψεις που έγιναν στις 10-11
Αυγούστου και στις 8 Σεπτεμβρίου του ’61, ώστε να μην επαναληφθεί το
αποτέλεσμα των εκλογών του ’58, κατά τις οποίες η ΕΔΑ είχε έρθει δεύτερο κόμμα
με 24,5%.

ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ

Έφερε την υπογραφή Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε ο
Βασίλειος Καρδαμάκης, αρχηγός τότε του Στρατού. Στις συσκέψεις που έγιναν
συμμετείχαν ­ χωρίς ούτε αυτό να διαψευσθεί ποτέ ­ ο αντιστράτηγος Αθανάσιος
Φροντιστής αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο Βασίλειος Καρδαμάκης αρχηγός του Στρατού, οι
αντιστράτηγοι Αλέξανδρος Νάτσινας αρχηγός της ΚΥΠ, Ηρακλής Κοντόπουλος
διευθυντής του ΓΕΕΘΑ, Νίκος Γωγούσης διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο
υποστράτηγος Μπάλας διευθυντής των Μεικτών Επιτελικών Ομάδων, ο ταξίαρχος
Διονύσιος Βέρρος και ο αρχηγός της Αστυνομίας, Ευάγγελος Καραμπέτσος.

Το χειρότερο ­ κάτι που θα έπρεπε να γνωρίζει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ­
είναι ότι στη σύσκεψη εκείνη, χρέη γραμματέως εκτελούσε ο Γεώργιος
Παπαδόπουλος, ο μετέπειτα δικτάτορας. Ήταν δε μια σύσκεψη για την οποία
επιχειρήθηκε τότε να δοθεί ο χαρακτήρας πως επρόκειτο για ψυχολογική άσκηση
ανάμεσα στον Στρατό, τη Χωροφυλακή και τα Τάγματα Εθνοφυλακής (ΤΕΑ).

Το σχέδιο που παρουσιάστηκε στη Βουλή κατατέθηκε ουσιαστικά από τον Πέτρο
Γαρουφαλιά, υπουργό Εθνικής Άμυνας, ο οποίος λόγω των βαθύτατων δεσμών του με
το παλάτι και τη Δεξιά, δεν θα είχε κανέναν λόγο να το αποκαλύψει εάν δεν είχε
συμβεί σε τόση έκταση η βία και η νοθεία στις εκλογές του ’61.

ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ

Ήταν τόσα πολλά τα γεγονότα ξυλοδαρμών, εκφοβισμού, εξαγοράς συνειδήσεων και
παραχάραξης της λαϊκής θέλησης στις κάλπες, που απεστέλλοντο ως ειδήσεις από
τους παθόντες στο κέντρο (στην Αθήνα) πολλά τηλεγραφήματα.

Το «αστείο» ήταν πως αμέσως μετά τις εκλογές της βίας και της νοθείας, η
κυβέρνηση της ΕΡΕ έψαχνε να βρει ποιοι υπάλληλοι δέχονταν τα «ψευδή»
τηλεγραφήματα, φυσικά με σκοπό να τους μεταθέσουν δυσμενώς.

Όμως ­ κι αυτό δεν το ανέφερε χθες το βράδυ ο κ. Ράλλης ­ μόνο στην Ιερά Οδό,
όπου το ’61 τα χωράφια (και όχι τα σπίτια) διαδέχονταν το ένα μετά το άλλο,
βρέθηκαν ότι ψήφισαν 1.000 ψηφοφόροι, οι οποίοι δεν ήταν τίποτα παραπάνω από
τα δέντρα της περιοχής! Ακόμη και στα σημερινά γραφεία της Ρηγίλλης (όπου
στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία της Ν.Δ.) είχε καταγραφεί ότι έμεναν δεκάδες
χωροφύλακες, οι οποίοι φυσικά και ψήφισαν.

Τα επεισόδια ήταν τόσα πολλά, το ίδιο και οι καταγγελίες, που δεν αφήνουν για
κανέναν σοβαρό άνθρωπο το περιθώριο να σκεφθεί ότι δεν υπήρξε βία και νοθεία
σ’ εκείνες τις εκλογές, κάτι που επεχείρησε να διαψεύσει χθες ο κ. Ράλλης.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ακόμη και προ ημερών, όταν παρουσιάσθηκε το βιβλίο του πρώην υπουργού Μιχάλη
Παπακωνσταντίνου, υπουργού της Ν.Δ., δεν έγινε καμία προσπάθεια διάψευσης των
εκπληκτικών στοιχείων που περιέχει για τη βία και τη νοθεία του ’61. Το μόνο
που είπε ο ευρωβουλευτής και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Παναγιώτης
Λαμπρίας, ήταν πως υπάρχουν κι άλλες… ιστορικές ερμηνείες.

Στο βιβλίο του κ. Παπακωσταντίνου αναφέρονται πολλά περιστατικά, όπως και το
παρακάτω: «Στην Αναρράχη, χωριό της Κοζάνης, το “αγανακτισμένο πλήθος”
ανέτρεψε το τζιπ του υποψηφίου της ΕΔΑ Σεραφείμ Καρασάβα, του έβαλε φωτιά και
ο ίδιος σώθηκε τρέχοντας στα χωράφια, αφού προηγουμένως ξυλοκοπήθηκε άγρια».

Και βεβαίως, οι χθεσινοί ισχυρισμοί του κ. Ράλλη δεν ακούγονται για πρώτη
φορά. Τα έχει ξαναπεί σε ομιλίες του, αλλά και στο βιβλίο του «Πολιτικές Εκμυστηρεύσεις».

Το «καινούργιο», χωρίς να τοποθετείται για την «ταμπακιέρα» επί των
πραγματικών γεγονότων του ’61, ήταν χθες το ότι ο κ. Ράλλης θέλησε να
παρουσιάσει πως δεν προχώρησε το έργο Καραμανλή αποδοτικά την περίοδο ’61-63,
επειδή «ο Γεώργιος Παπανδρέου ως αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου εγκαινίασε τον
“ανένδοτο αγώνα”, όπως αποκλήθηκε, γεγονός που δεν επέτρεψε στην κυβέρνηση
Καραμανλή να συνεχίσει την προσπάθεια της οικονομικής αναπτύξεως της χώρας».

ΣΑΦΗ θέση για τα αναφερόμενα στα Αρχεία του Κ. Καραμανλή έχει λάβει το ΠΑΣΟΚ,
τόσο με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Δ. Ρέππα, όσο και με τη δήλωση
του γραμματέα της Κ.Ε. Κ. Σκανδαλίδη ­ που έγινε σε συνεννόηση με τον κ.
Σημίτη ­ δήλωσε χθες ο υπουργός Τύπου. Ο κ. Ρέππας ρωτήθηκε επίμονα στο πρες
ρουμ γιατί δεν έχει κάνει δήλωση ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Παράλληλα,
συνεχίσθηκαν οι αντιδράσεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ενώ τοποθετήθηκαν δημόσια
και δύο από τα παιδιά του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιώργος και η Σοφία.

Ο κ. Ρέππας ανέφερε ότι ο κ. Σημίτης θα μιλήσει για τον Α. Παπανδρέου και το
έργο του στις εκδηλώσεις για τον ένα χρόνο από τον θάνατο του ιδρυτή του
ΠΑΣΟΚ, και πρόσθεσε ότι υπάρχουν τοποθετήσεις όλων των πλευρών για το θέμα
αυτό. Κάλεσε δε τους δημοσιογράφους να μην επιχειρούν να εξάγουν πολιτικά
συμπεράσματα από το θέμα αυτό.

Για αλλοίωση της Ιστορίας και διαγραφή των αγώνων και των ιδανικών των γενεών
που αγωνίσθηκαν για την Δημοκρατία, που επιχειρείται με τις απόψεις που
δημοσιεύονται στα Αρχεία Κ. Καραμανλή, έκανε λόγο χθες ο γιος τού Ανδρέα
Παπανδρέου, Γιώργος.

Στη δήλωσή του, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών επισημαίνει ότι «τόσο ο Γ.
Παπανδρέου όσο και ο Α. Παπανδρέου αγωνίσθηκαν με πάθος για τη Δημοκρατία και
τις λαϊκές ελευθερίες. Ενέπνευσαν και ένωσαν την δημοκρατική παράταξη. Στην
πορεία τους αυτή βρήκαν ενίοτε απέναντί τους τον Κ. Καραμανλή, το παρακράτος,
τη “βία και νοθεία” και τις μεθόδους που κατέληξαν στη δολοφονία Λαμπράκη».
Και προσθέτει: «Ο Α. Παπανδρέου κατάφερε να ολοκληρώσει ένα όραμα του
ελληνικού λαού τη δεκαετία του ’80. Το μεγάλο έργο της συμφιλίωσης και της
Δημοκρατίας». Ο κ. Γ. Παπανδρέου, αφού υπογραμμίζει ότι οι μονομερείς
αφηγήσεις και οι χαρακτηρισμοί των Αρχείων Καραμανλή δημοσιοποιούνται τώρα που
ο Γ. Παπανδρέου και ο Α. Παπανδρέου δεν μπορούν να απαντήσουν, καταλήγει:
«Σήμερα απαντά η μνήμη και η κρίση του ελληνικού λαού. Αύριο απαντά η Ιστορία».

Η αδελφή του, Σοφία Παπανδρέου, ανακοίνωσε την απόφασή της να μην παρίσταται
κατά τη χθεσινοβραδινή εκδήλωση του Ιδρύματος Καραμανλή στο Μέγαρο Μουσικής,
παρά την αρχική αποδοχή της σχετικής πρόσκλησης. Η κ. Παπανδρέου επικαλείται
ως αιτιολογικό πως «διαπιστώθηκε ότι επιχειρείται διαστρέβλωση της ιστορικής
αλήθειας μέσα από ανιστόρητες αιχμές εναντίον τόσο του αειμνήστου “Γέρου της
Δημοκρατίας” όσο και του αείμνηστου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου».
Στην ίδια ανακοίνωση αναφερόταν ότι ούτε τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. του
Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου θα παρευρίσκονταν στην τελετή.

Στο μεταξύ, όπως έγινε χθες γνωστό, η σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου, Δήμητρα,
θα προβεί σε σχολιασμό των όσων αναφέρει ο Κ. Καραμανλής για τον ιδρυτή του
ΠΑΣΟΚ κατά την αποψινή επίσκεψή της στην έκθεση βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως.
Συνεργάτες της, πάντως, σημείωναν τη δυσφορία της για το γεγονός ότι
«ορισμένοι δεν έσπευσαν να υπερασπιστούν τον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ ορισμένοι
άλλοι εμφανίστηκαν ως όψιμοι υπερασπιστές του».

Ο πρώην υπουργός Γιώργος Κατσιφάρας που απουσίαζε στο εξωτερικό, επιστρέφοντας
δήλωσε ότι τα αναφερόμενα στα Αρχεία «αποδεικνύουν την εμπάθεια και το μίσος
που κατείχε τον Κ. Καραμανλή για τους λαοπρόβλητους ηγέτες Γεώργιο Παπανδρέου
και Ανδρέα Παπανδρέου, που αγωνίσθηκαν μαζί με τον λαό και κατάφεραν να
ξηλώσουν το ανάλγητο καραμανλικό κράτος».

Δηλώσεις για τα αναφερόμενα στα Αρχεία Καραμανλή έκανε χθες και ο πρόεδρος του
ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος μεταξύ των άλλων τόνισε ότι «το παρελθόν
και οι πρωταγωνιστές του ανήκουν στην Ιστορία. Η πολιτική ζωή του τόπου δεν
μπορεί να είναι ένα κουραστικό και ενοχλητικό ρετρό των αμαρτιών του
παρελθόντος(…) Αρκετά πλήρωσε η Ελλάδα τη δικομματική πόλωση, τα παρασκήνιά
της και τις μεθοδεύσεις της. Αρκετά πια με τις ιστορικές βεντέτες και τις
παραπολιτικές αναθυμιάσεις».

Για το ίδιο θέμα, ο πρώην υπουργός Γιάννης Καψής δήλωσε (Α’ πρόγραμμα ΕΡΑ) ότι
«για μας ο Καραμανλής ήταν ο άνθρωπος της βίας και της νοθείας, ο άνθρωπος του
“Περικλή”, ο άνθρωπος των Αμερικανών. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα τυχαίο κόμμα που
μπορεί να απεμπολήσει τις αρχές του, ούτε και σήμερα». Στον ίδιο ραδιοσταθμό,
ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Φ. Ιωαννίδης χαρακτήρισε τα Αρχεία
προσπάθεια αγιοποίησης του Καραμανλή και «αυτοαγιογραφία».

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ Κ. Καραμανλή εξαπέλυσε χθες ο πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης Α.
Σαμαράς, με αφορμή όσα γράφει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας στα αρχεία του,
κατηγορώντας τον ιδρυτή της Ν.Δ. για εξωφρενικές αντιφάσεις στο θέμα των Σκοπίων.

Παράλληλα, ο κ. Σαμαράς επιτίθεται προσωπικά και στον πρώην γραμματέα της
Προεδρίας Π. Μολυβιάτη, χαρακτηρίζοντάς τον «άνθρωπο του έντονου παρασκηνίου,
τον οποίο ούτε δευτερόλεπτο δεν εμπιστεύτηκε», όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών.

«Είναι εξωφρενικό, ο κ. Καραμανλής να εμφανίζεται σήμερα, από τη μια μεριά,
άκαμπτος υπερασπιστής του ονόματος και, από την άλλη, τιμητής του τότε
υπουργού των Εξωτερικών, που με συνέπεια ακολουθούσε τη γραμμή αυτή. Και είναι
εξίσου εξωφρενικό, ο κ. Καραμανλής να ευλογεί την πολιτική της ανυποχώρητης
στάσης που αποφάσισε το Συμβούλιο Αρχηγών, απαιτώντας ταυτόχρονα την
απομάκρυνση Σαμαρά, που ήταν ο αρχιτέκτων της πολιτικής αυτής», σημειώνει
μεταξύ άλλων ο Α. Σαμαράς στη δήλωσή του.

«Είναι, επομένως, φανερό, συνεχίζει ο κ. Σαμαράς, ότι ο τότε πρόεδρος της
Δημοκρατίας δεν ξέφυγε από τη συμπεριφορά των υπολοίπων ηγετών. Δηλαδή να
εμφανίζεται στο λαό ­ για τον φόβο της Ιστορίας ­ ανυποχώρητος στο όνομα, αλλά
στην ουσία να μην πιστεύει εξίσου ανυποχώρητα όσα τάχα υπερασπιζόταν.
Χρωστάει, λοιπόν, έναντι της ιστορικής αλήθειας μιαν απάντηση ο κ. Καραμανλής:
Αν δεν πίστεψε ποτέ την απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών, τότε γιατί την
υιοθέτησε προς τα έξω και μάλιστα μέχρι δακρύων; Αν, όμως, την πίστεψε
πραγματικά, τότε γιατί συνέβαλε αποφασιστικά στην αποπομπή Σαμαρά;».

Ακόμη, στο ίδιο πολυσέλιδο σημείωμα που έδωσε στον Τύπο ο πρόεδρος της
Πολιτικής Άνοιξης αναφέρεται χαρακτηριστικά στον τότε γραμματέα της Προεδρίας:

«Θέλω, όμως, να σταθώ στον άνθρωπο του έντονου παρασκηνίου, τον κ. Μολυβιάτη.
Ούτε δευτερόλεπτο δεν τον εμπιστεύτηκα. Και ιδού γιατί: Στη σύσκεψη της 6ης
Μαρτίου, όταν εντελώς ξαφνικά οι κ.κ. Μητσοτάκης και Μολυβιάτης αποφασίζουν
την αλλαγή πορείας, υπονομεύοντας τη χαραχθείσα αδιαπραγμάτευτη εθνική θέση
και τους “τρεις όρους” της Ευρώπης, ο κ. Μολυβιάτης, συνεπικουρούμενος από τον
κ. Τζούνη, πλειοδοτεί υπέρ του συμβιβασμού με τη θεωρία του για την ανάγκη
“δεύτερης γραμμής άμυνας”. Έμεινα κατάπληκτος γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω
ότι ενεργούσε έτσι χωρίς την έγκριση του κ. Κ. Καραμανλή. Επεδίωξα συνάντηση
με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπου αποφάσισα να του παραδώσω και την πρώτη
μου επιστολή. Αυτή πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαρτίου. Συνάντησα τότε έναν Κ.
Καραμανλή ευδιάθετο. Εγώ, αντίθετα, ανέμενα να μου πει κάτι για τα περί
“δεύτερης γραμμής άμυνας”, που είχε αναφέρει ο κ. Μολυβιάτης στη μοιραία
εκείνη συνάντηση της 6ης Μαρτίου. Ούτε λέξη από τον Κ. Καραμανλή.
Προβληματίστηκα έντονα. Δύο τα ενδεχόμενα: Ή ο Καραμανλής δεν γνώριζε τίποτα ή
γνώριζε και το απέκρυπτε από εμένα, παίζοντας το γνωστό διπρόσωπο παιχνίδι της
πολιτικής. Παρουσία του κ. Μολυβιάτη, φεύγοντας, παρέδωσα στον τότε Πρόεδρο
την πρώτη μου επιστολή. Το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνό μου στο υπουργείο
Εξωτερικών. Ήταν ο κ. Μολυβιάτης. Νευρικός και αναστατωμένος. Με παρακάλεσε να
απαλείψω την παράγραφο, στην οποία ανέφερα τον ίδιο και τις θέσεις που εκείνος
ανέπτυξε. Του το απέκλεισα κατηγορηματικά…».