Έραψε την Ιστορία στα… μέτρα του

Νέο κύκλο συζητήσεων, αντιδράσεων, κριτικής και ιστορικής αξιολόγησης της
αμφιλεγόμενης ειλικρίνειάς του πυροδότησε η φιλοδοξία του Κ. Καραμανλή να
προσαρμόσει μέσω του δωδέκατου τόμου των Αρχείων του τα πραγματικά περιστατικά
της περιόδου 1980 – 95 στην υπηρεσία της προσωπικής και πολιτικής υστεροφημίας
του, επιρρίπτοντας σε όλους τους άλλους ευθύνες και σκοπιμότητες.

ΓΙΑΤΙ προκύπτει ότι τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται ­ και ιδιαίτερα σε ό,τι
αφορά στις σχέσεις του με το ΠΑΣΟΚ και τον Α. Παπανδρέου ­ έχουν κατά τέτοιο
τρόπο «προσαρμοσθεί», ώστε να αναδεικνύουν ως θετικό μόνο το δικό του ρόλο ενώ
επιχειρούν να επιβάλουν ως αλήθεια τις απόψεις του για πρόσωπα και πράγματα
αυτής της περιόδου. Ιδιαίτερα μάλιστα αφού πολλές σελίδες από τον δωδέκατο
τόμο αναφέρονται στις σχέσεις του με τον Α. Παπανδρέου, όταν δεν υπάρχει η
δυνατότητα αντίκρουσης από «πρώτο χέρι».

ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ

Για το λόγο δε αυτό πολλά από τα «στοιχεία» του δωδέκατου τόμου
χαρακτηρίστηκαν ως παραχάραξη της ιστορίας και προκάλεσαν οργή στο ΠΑΣΟΚ.

Ενδεικτικά ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Κ. Σκανδαλίδης μίλησε για επιχείρηση
πλαστογράφησης της ιστορίας, το μέλος του Ε.Γ. Θ. Τσουκάτος υποστήριξε ότι
επιχειρείται αγιοποίηση του Κ. Καραμανλή, ενώ ο Τ. Χυτήρης αναφέρθηκε σε
ευθύνες του Κ. Καραμανλή για τη Συμφωνία της Ζυρίχης.

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ (και η κυβέρνηση) δεν θα παραστούν στη σημερινή εκδήλωση
της παρουσίασης των Αρχείων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το περιεχόμενό τους.

Από τις σελίδες του τόμου αυτού αναδύεται μια ιδιόμορφη προσωπική και πολιτική
αντιπάθεια του Κ. Καραμανλή για τον Α. Παπανδρέου, η οποία ξεφεύγει από τα
συνηθισμένα. Αντίθετα, οι αναφορές του για τον Κ. Μητσοτάκη και τον Α. Σαμαρά
μπορεί να είναι επικριτικές, αλλά εμφανίζεται να έχουν πολιτικό υπόβαθρο και
θεμελίωση και δεν περιλαμβάνουν καταφρονητικούς χαρακτηρισμούς σε προσωπικό επίπεδο.

ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ

Ο Κ. Καραμανλής χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα για να χαρακτηρίσει τον
Α. Παπανδρέου, ειδικά για την υπόθεση της Προεδρίας του 1985, φθάνοντας στο
σημείο να αποδώσει στον τότε πρωθυπουργό το χαρακτηρισμό «κοινός απατεών» με
αφορμή την επιλογή Σαρτζετάκη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Ταυτόχρονα όμως από τα κείμενα που περιλαμβάνονται στον δωδέκατο τόμο
προκύπτει μια σαφώς «ανακτορική» νοοτροπία του Κ. Καραμανλή σε ό,τι αφορά στην
αντιμετώπιση των πολιτικών πραγμάτων και το «χειρισμό» του Α. Παπανδρέου.

Γιατί, ακόμη από την περίοδο που το ΠΑΣΟΚ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση αλλά
με σαφείς προοπτικές εξουσίας (καλοκαίρι του 1981), ο Κ. Καραμανλής είχε
φροντίσει να δώσει το στίγμα των προθέσεών του ως προέδρου της Δημοκρατίας
«συνιστώντας» στον Α. Παπανδρέου να μην κάνει ως πρωθυπουργός παρέμβαση στις
Ένοπλες Δυνάμεις, να μην έλθει σε αντίθεση με τη Δύση και να μη συνεργαστεί με
την Αριστερά…

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ’60

Με τις υποδείξεις αυτές ο Κ. Καραμανλής γύριζε την ιστορία στη δεκαετία του
1960, όταν ο τότε «ανώτατος άρχων» (τα Ανάκτορα και οι μηχανισμοί τους)
παρενέβαιναν στην πολιτική ζωή και αξίωναν από τις κυβερνήσεις (και κυρίως της
Ε.Κ.) να μην πειράξουν τομείς τους οποίους τα Ανάκτορα θεωρούσαν ως
«ιδιοκτησία» τους.

Και δύο δεκαετίες μετά ο Κ. Καραμανλής μετήλθε τις ίδιες μεθόδους δείχνοντας
την ίδια νοοτροπία στην άσκηση των καθηκόντων του.

Ο Α. Παπανδρέου είχε γίνει αποδέκτης συνεχών πιέσεων, υποδείξεων και
παρεμβάσεων για την κυβερνητική πολιτική στους τομείς της ΕΟΚ, του ΝΑΤΟ, των
ελληνοαμερικανικών σχέσεων, κ.λπ., όταν ο Κ. Καραμανλής θεωρούσε αυτονόητο
δικαίωμά του να αξιώνει την αποδοχή της δικής του πολιτικής από την κυβέρνηση.

ΤΟ ΣΚΕΦΘΗΚΕ…

Σε ό,τι αφορά στον κ. Μητσοτάκη η «ευγενική» σχετικά μεταχείρισή του από τον
Κ. Καραμανλή ίσως να οφείλεται σε ωριμότερες σκέψεις που πρυτάνευσαν κατά τη
φάση της συναρμολόγησης των Αρχείων και οι οποίες οδήγησαν στην απάλειψη
αναφορών και χαρακτηρισμών που θα προκαλούσαν σοβαρές αντιδράσεις και
κλυδωνισμούς στη σημερινή Ν.Δ. Για την αποτροπή, άλλωστε, ενός τέτοιου
ενδεχομένου είχε αποφασισθεί σε πρώτη φάση να μην κυκλοφορήσει ­ μαζί με τους
άλλους ένδεκα τόμους ­ ο δωδέκατος, επειδή ακριβώς αναφέρεται σε πρόσφατα
γεγονότα και έχει ως πρωταγωνιστές πρόσωπα που θα μπορούσαν να αντιδράσουν και
να διαψεύσουν πειστικά τους συντάκτες του τόμου.

Πάντως, το περιβάλλον του Κ. Καραμανλή δεν φαίνεται να ενοχλείται ιδιαίτερα
από τις αντιδράσεις του «επίσημου» ΠΑΣΟΚ για τα αναφερόμενα στον τόμο. Θεωρεί
τις αντιδράσεις από χλιαρές ως αυτονόητες και δεν ανησυχεί για την πορεία των πραγμάτων.

Ταυτόχρονα δεν αξιολογεί ως πολιτική πράξη την απουσία του Πρωθυπουργού κ.
Σημίτη από τη σημερινή επίσημη εκδήλωση της παρουσίασης των δώδεκα τόμων,
αφού, όπως λέει, ο κ. Σημίτης είχε έγκαιρα γνωστοποιήσει την αδυναμία του λόγω
άλλων υποχρεώσεών του να παραστεί στην εκδήλωση, όταν του επιδόθηκε σε
ανύποπτο χρόνο (πριν καν κυκλοφορήσουν οι τόμοι) η πρόσκληση.

Από την πλευρά του ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Μητσοτάκης εκτιμά ότι δεν
θίγεται από τις απόψεις και τις εκτιμήσεις του Κ. Καραμανλή και μάλιστα θεωρεί
ότι οι εξελίξεις, ειδικά στο Σκοπιανό, δικαιώνουν τώρα απόλυτα τις απόψεις του
την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός. Και δεν θεωρεί ότι η αναφορά του Κ.
Καραμανλή στα παρασκήνια της ανάδειξής του σε πρόεδρο της Δημοκρατίας το 1980
συνιστούν κάποιο πολιτικό και προσωπικό θέμα που τον αφορά ή τον θίγει.

ΕΝΟΧΛΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ

Αντίθετα, ο πρόεδρος της «Άνοιξης» Α. Σαμαράς εμφανίστηκε χθες ιδιαίτερα
ενοχλημένος και με δήλωσή του αντεπιτίθεται στον Κ. Καραμανλή τον οποία
ουσιαστικά εμφανίζει ως ταλαντευόμενο για την πολιτική για το Σκοπιανό. Και
τον κατηγορεί ότι ακόμα και σήμερα σιωπά στο ζήτημα του ονόματος.

Ο κ. Σαμαράς επιφυλάσσεται να απαντήσει σήμερα αναλυτικά στον Κ. Καραμανλή σε
ό,τι αφορά στο πρόσωπό του και το ρόλο του στο χειρισμό του Σκοπιανού.

Την τακτική της σιωπής με την προσδοκία ότι σύντομα θα κωπάσει ο θόρυβος
επιλέγει ο αρχηγός της Ν.Δ. κ. Καραμανλής, ο οποίος επιμελώς έχει αποφύγει να
πάρει θέση όλο το τελευταίο διάστημα που τα Αρχεία Καραμανλή κυριαρχούν στην
επικαιρότητα και κλυδωνίζουν τη Ν.Δ.