«Οι Τούρκοι άρπαξαν την ευκαιρία. Εμείς;»

ΤΟ ΝΟΒΟΡΟΣΙΣΚ είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας. Μια πόλη μουντή,
όπου κυριαρχούν τα μνημεία και τα πανό που γράφουν «Ζήτω ο στόλος της Ρωσίας»,
υπενθυμίζοντας την πικρή διαμάχη με την Ουκρανία μετά τη διάλυση της
Σοβιετικής Ένωσης για το πώς θα μοιραστεί ο στόλος μεταξύ των δύο Δημοκρατιών.
Μέχρι πριν από μερικούς μήνες, η Θεσσαλονίκη και το Νοβοροσίσκ συνδέονταν με
καράβι δύο φορές την εβδομάδα. Σήμερα;

«Σήμερα», λέει ο κ. Παράσχος, επικεφαλής του προξενείου μας που πρόσφατα
άνοιξε στο Νοβοροσίσκ, «τουρκικά πλοία και φέρι μεταφέρουν κάθε μέρα εδώ 60
νταλίκες με τουρκικά προϊόντα που έχουν κατακλύσει όλη τη Νότια Ρωσία. Και αν
σκεφτείτε ότι η περιοχή θα γίνει σύντομα ελεύθερη ζώνη εμπορίου, μπορείτε να
καταλάβετε τις τεράστιες εμπορικές δυνατότητες που ανοίγονται για τους δικούς
μας επιχειρηματίες».

Την ίδια εικόνα θα συναντήσει κανείς και στις άλλες πόλεις. Στο Σότσι, το
πανέμορφο θέρετρο, οι Τούρκοι συμμετέχουν ήδη στην ανακαίνιση πολλών
ξενοδοχείων και στην ανάπτυξη της περιοχής.

«Οι Ρώσοι δεν είναι ενθουσιασμένοι στην ιδέα των τόσο μεγάλων επενδύσεων από
Τούρκους εδώ, αλλά χρειάζονται τα χρήματα», λένε ο ένας μετά τον άλλο οι
ομογενείς επιχειρηματίες της Νότιας Ρωσίας. «Οι Τούρκοι άρπαξαν την ευκαιρία.
Εμείς;». Μια πρώτη αρχή είναι η απόφαση της Εμπορικής Τράπεζας, σε συνεργασία
με την Τράπεζα του Κρασναντάρ, να δώσει πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους 10
εκατομμυρίων δολαρίων για εξαγωγές Ελλήνων επιχειρηματιών που θα συνεργαστούν
με ρωσικές επιχειρήσεις σ’ αυτή την περιοχή.

Τα προϊόντα και οι τομείς που αφορά αυτή η συνεργασία είναι πολλά: από
τυποποιημένα τρόφιμα μέχρι είδη ρουχισμού και από τεχνολογικό εξοπλισμό μέχρι τηλεπικοινωνίες.

Οι όποιες επενδύσεις σε αυτή την περιοχή είναι σίγουρο ότι δεν έχουν μόνο
οικονομική διάσταση. Ο Γιώργος Ροδιανίδης, στο Εσεντουκί, το λέει ξεκάθαρα:
«Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κόστος της παλιννόστησης κάποιων ανθρώπων στην
Ελλάδα είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι εάν η κυβέρνηση μάς βοηθούσε να στήσουμε
κάποιες επιχειρήσεις εδώ. Εμείς θέλουμε να μείνουμε. Δουλειές δεν υπάρχουν.
Και η οικονομική ανέχεια δημιουργεί και άλλου είδους προβλήματα. Εάν η Ελλάδα
δεν μας βοηθήσει να ανοίξουμε επιχειρήσεις ­ όχι μόνο για το δικό μας, αλλά
και για το δικό της καλό ­ σύντομα η παρουσία μας εδώ θα περιοριστεί
σημαντικά. Ο μικρός Καύκασος είναι σήμερα στο στόχαστρο παγκόσμιων
συμφερόντων. Η ελληνική κυβέρνηση καλά θα κάνει να τα σκεφτεί όλα αυτά πριν να
είναι αργά».