Ζούσαν ελέφαντες στην Καστοριά

Την ύπαρξη προγόνων
ελεφάντων πριν από 3,5 εκατομμύρια χρόνια στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το
Νόστιμο στο Νομό Καστοριάς, μαρτυράει το δόντι μαστόδοντου που ανακαλύφθηκε
στο απολιθωμένο δάσος της ακριτικής περιοχής.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

ΤΟ ΔΟΝΤΙ ανήκει στο είδος Anancus
arvernensis και πρόκειται για προγονική μορφή ελέφαντα, που αναγνωρίζεται για
πρώτη φορά στον ευρύτερο χώρο της Δυτικής Μακεδονίας, όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο
καθηγητής Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Νικόλαος Συμεωνίδης.
Πρόκειται για τμήμα, ύψους δώδεκα εκατοστών, του κάτω δεξιού γομφίου. Η βάση
του έχει σχεδόν ίσες πλευρές με μήκος έντεκα εκατοστά.

Ο πρόγονος του
ελέφαντα και κάτοχος του τραπεζίτη ζούσε στην περιοχή πριν από 3,5 εκατομμύρια
χρόνια περίπου, είχε τις ίδιες διαστάσεις με τους σημερινούς ελέφαντες, αλλά
οι χαυλιόδοντές του είχαν μεγαλύτερο μήκος.

Το είδος βρήκε ευνοϊκές
συνθήκες (πολύ ζεστό κλίμα, καθόλου χειμώνας), καθώς τότε η περιοχή ανήκε στην
υποτροπική ζώνη, όπως διαπιστώθηκε με την ανακάλυψη απολιθωμένων κορμών
φοινίκων κατά τη διάρκεια της ανάδειξης του δάσους που επιχειρεί την τελευταία
πενταετία επιστημονική ομάδα με την εποπτεία του καθηγητή Παλαιοντολογίας και
Παλαιοβοτανικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Ευάγγελου Βελιτζέλου.

Ευρήματα
που μαρτυρούν την ύπαρξη του ίδιου είδους μαστόδοντου έχουν ανακαλυφθεί επίσης
στη Σπάρτη, την Πύλο, την Κω και το Σέσκλο, «όπου ύστερα από έρευνα
ανακαλύφθηκε η ύπαρξη πραγματικής ζούγκλας. Η συστηματική ανασκαφή στην
περιοχή μπορεί να έχει τα ίδια αποτελέσματα, όπως υποδηλώνει η ανακάλυψη του
δοντιού», συμπληρώνει ο κ. Ν. Συμεωνίδης.

Το νέο εύρημα έρχεται να
προστεθεί στην πλούσια συλλογή (απολιθωμένοι κορμοί, αστερίες, δόντι καρχαρία
και προϊστορικά γεωργικά εργαλεία) που διατηρεί ο τοπικός πολιτιστικός
σύλλογος «Ελπίδες» στον εκθεσιακό χώρο του Δημοτικού Σχολείου της κοινότητας.
Παραμένει όμως το πρόβλημα της κλοπής των απολιθωμένων κορμών από την περιοχή.
Τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου έχουν καταγγείλει απώλειες δέκα απολιθωμένων
κορμών και προσπαθώντας να αποθαρρύνουν τους επίδοξους αρχαιοκάπηλους
επάνδρωσαν ομάδες από κατοίκους της κοινότητας, που πραγματοποιούν περιπολίες
στα 3.000 στρέμματα που καταλαμβάνει το απολιθωμένο δάσος.