«Οι περιπολίες μας μετρώνται σε σφαίρες»

«Προχθές μάς
έριξαν 60 σφαίρες. Τις προάλλες, σε μια άλλη καταδίωξη, δεχθήκαμε 130 σφαίρες!
Έσκαγαν γύρω μας, τρυπούσαν τα νερά σε απόσταση λίγων μέτρων από το σκάφος
μας. Πρέπει να είσαι πάνω απ’ όλα τυχερός για να ζήσεις σ’ αυτές τις τρελές
στιγμές…».

Ο 30άρης μηχανικός του Λιμενικού Σώματος υπηρετεί
ήδη τριάμισι χρόνια στο Λιμεναρχείο της Κέρκυρας. Καθημερινές περιπολίες που
μετρώνται σε ατελείωτες ώρες αγωνίας. Με την ίδια ευκολία που δείχνει να έχει
εξοικειωθεί σ’ αυτά τα «τρελά παιχνίδια», άλλο τόσο, θα ‘λεγε κανείς, ανώδυνα
εμφανίζεται συμφιλιωμένος με την άτυχη στιγμή. Το μοιραίο δευτερόλεπτο: «Οι
περιπολίες μας μετρώνται σε… σφαίρες. Οι 5, οι 10, οι 20 σημαίνουν πως η
“βόλτα” ήταν ήσυχη. Πάνω από 50, τα πράγματα γίνονται… σκούρα. Περισσότερες
από 100; Ε, τότε είναι πράγματι επικίνδυνα. Χωρίς να το ρισκάρεις, μπορεί να
βρεθείς στην τροχιά της σφαίρας. Κανείς δεν σημαδεύει με ακρίβεια τέτοιες
στιγμές. Πάει να πει πως ήσουν άτυχος!».

Το διώροφο κτίριο του
Λιμεναρχείου, στη δυτική άκρη του λιμανιού της Κέρκυρας, βρίσκεται σε
κατάσταση εκτάκτου ανάγκης αυτές τις μέρες. Στην ταράτσα ένα βαρύ πολυβόλο
επιτηρεί τη θαλάσσια περιοχή μπροστά από την πόλη. «Για τον φόβο ενδεχόμενης
επίθεσης από Αλβανούς λαθρεμπόρους», είναι η εξήγηση που δίνει ο λιμενάρχης,
πλοίαρχος κ. Γ. Παπανικολάου.

ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΔΙΠΛΟΒΑΡΔΙΕΣ

Τα
παράπονα των ντόπιων είναι πολλά. Τα άτομα για τις θαλάσσιες περιπολίες δεν
επαρκούν. Οι λιμενικοί υποχρεώνονται να δουλεύουν διπλοβάρδιες. Η επιτήρηση
γίνεται με σκάφη που συνεχώς «βλέπουν» τα απόνερα των ταχύτατων αλβανικών. Και
το άνοιγμα στο πέλαγος, για το «κυνήγι των λαθρέμπορων», προσλαμβάνει πλέον
διαστάσεις αγώνα δρόμου ανάμεσα στη χελώνα και τον λαγό! Την ημέρα, ένα 9μετρο
φουσκωτό, εξοπλισμένο με ραντάρ και επανδρωμένο με τετραμελές πλήρωμα,
προσπαθεί να διαφυλάξει δεκάδες χιλιόμετρα ακτών στη Βορειοδυτική Κέρκυρα.
Έτσι, το Σάββατο το μεσημέρι οι 4 άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του Λιμενικού
μόλις «έδεσαν» το ταχύπλοο στην προβλήτα του λιμανιού έλαβαν την εντολή να
επιστρέψουν στη βόρεια άκρη του νησιού για να επαναλάβουν την περιπολία τους.
Στα μάτια τους έκρυψαν τη δυσαρέσκειά τους. Μέσα τους, όμως, ο φόβος ξαναπήρε
τη θέση της σιγουριάς που υπήρχε όταν πάτησαν το πόδι τους στη γη. Αγόγγυστα,
δίχως μουρμούρες, έβαλαν ξανά μπρος τις 2 διακοσάρες εξωλέμβιες. Οι δύο
ΕΚΑΜίτες ακούμπησαν ξανά τα FN αυτόματα όπλα τους στην πλώρη. Όλοι φόρεσαν τα
10κιλα αλεξίσφαιρα και τα κράνη τους. Η περιπέτεια αρχίζει για μια ακόμη φορά.
Ώρα 1.25′ το μεσημέρι: «Είναι αστείο και παράλογο να πει κάποιος ότι δεν
φοβάται σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε πιάνει αυτό το συναίσθημα, αλλά εκείνη τη
στιγμή δεν μπορείς να κάνεις πίσω. Τα πέντε ή τα δέκα λεπτά που κρατά η
καταδίωξη με τους μαφιόζους μέσα σου φαντάζουν ώρες. Τα νεύρα σου είναι
τεντωμένα, η ένταση σπάει τα μηνίγγια. Το παραμικρό λάθος πληρώνεται. Η ζωή ή
ο θάνατος εξαρτάται από μια λεπτομέρεια». Οι λίγες εβδομάδες του ΕΚΑΜίτη σ’
αυτές τις περιπολίες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στο πρόσωπό του. Τα μάτια
του δεν φεύγουν από το πέλαγος, ακόμη κι όταν άλλο σκάφος δεν φαίνεται στον
ορίζοντα. Άλλωστε, οι ακτές της Αλβανίας είναι σε απόσταση 2-3 μιλίων από εκεί
που κινείται το δικό μας σκάφος. Οι πολυκατοικίες και οι στέγες των σπιτιών
από τους Αγίους Σαράντα και τα Εξαμίλλια διακρίνονται καθαρά. Μόνο άνθρωποι
δεν φαίνονται. Αυτοί βγαίνουν τη νύχτα! Οι ριπές όμως από τα δικά τους
Καλάσνικοφ, το μεσημέρι του Σαββάτου, κάθε άλλο παρά μας χάιδεψαν τ’ αυτιά!

ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΔΗΛΩΣΗ

Οι εντολές στις περιπολίες είναι ρητές: «Κατ’
αρχάς προειδοποιούμε να σταματήσουν. Σε περίπτωση εχθρικών πυρών εμείς
απαντάμε και καταδιώκουμε μέχρι τα χωρικά μας ύδατα». Το ίδιο σαφής ήταν,
όμως, και η στάση του λιμενάρχη της Κέρκυρας ο οποίος, προκείμενου να μας
επιτρέψει την επιβίβαση στο φουσκωτό, ζήτησε να υπογράψουμε μία υπεύθυνη
δήλωση πως «φέρουμε ακέραια την ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί». Και, βέβαια, με
εξοπλισμό και προφύλαξη ανάλογη των ΕΚΑΜιτών. Η ανίχνευση κράτησε περίπου δύο
ώρες. Μπορεί τα πληρώματα των ξένων ιστιοπλοϊκών έξω από το λιμάνι να
απολάμβαναν την ανοιξιάτικη θαλάσσια αύρα, ωστόσο το δικό μας πλήρωμα το
συναίσθημα της απόλαυσης το είχε παρατήσει μίλια πίσω: «Υπάρχουν στιγμές λίγο
πριν από την αναχώρηση που αναπολείς τους δικούς σου. Δεν ξέρεις αν θα
γυρίσεις σώος. Κι όταν επιστρέφεις στην προβλήτα είσαι τόσο εξαντλημένος που
το μόνο που θέλεις είναι κάποια λεπτά σιωπής. Μέχρι την επόμενη φορά…», λέει
ο κυβερνήτης του φουσκωτού.

«ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟΙ»

Τη νύχτα οι
συνθήκες είναι τρομακτικά δύσκολες. Οι ταχύτητες υπερβολικές. Η απόσταση, τη
στιγμή της σύγκρουσης, ανάμεσα στα δύο σκάφη φτάνει δεν φτάνει τα 100 μέτρα:
«Μια στραβοτιμονιά και τους χάνεις, γιατί είναι πολύ πιο γρήγοροι από τα δικά
μας σκάφη. Μέσα στο σκοτάδι κοιτάμε τους άσπρους κυματισμούς που αφήνουν πίσω
τους ώστε να διακρίνουμε τη θέση τους. Όταν αρχίσουν οι πυροβολισμοί,
προσπαθούμε να καταλάβουμε πόσα άτομα πυροβολούν και το είδος των όπλων τους.
Το πιο βασικό σ’ αυτό το κυνηγητό είναι το ποιος από τους δυο μας θα πάρει
πρώτος καλύτερη θέση βολής. Από ‘κει και ύστερα, στην κίνηση, δεν μπορείς να
σημαδέψεις σωστά. Βάλλεις εναντίον του σκάφους και όποιον πετύχεις. Κινούμενοι
στόχοι, και μάλιστα σε πολύ αντίξοες συνθήκες, με Μπωφόρ, είμαστε κι εμείς κι
αυτοί. Τραυματίζονται ή σκοτώνονται οι πιο άτυχοι». Ο δεύτερος πυροβολητής του
πληρώματος ήδη μετρά 16 εβδομάδες στις περιπολίες της Κέρκυρας. Και τα μάτια
του είδαν πολλά, όχι μόνο την ημέρα αλλά κυρίως τη νύχτα. Το βράδυ, πάντως, τα
ταχύπλοα δεν περιπολούν μόνα τους. Κάτι είναι κι αυτό, αφού σε βοήθειά τους
σπεύδει κι ένα σιδερένιο σκάφος του Λιμενικού, το οποίο έστειλε στην Κέρκυρα
πριν από μερικές μέρες το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας προκειμένου να
βοηθήσει τις νυχτερινές βάρδιες στο πέλαγος. Δυστυχώς, όμως, η μικρή του
ταχύτητα, η οποία δεν ξεπερνά τους 20 κόμβους την ώρα, το καθιστά τελείως
ακίνδυνο σε συνθήκες καταδίωξης: «Μ’ αυτό το σκάφος, που φαίνεται και
ακούγεται στα… Τίρανα, μόνο αν είναι τυφλός ο Αλβανός μαφιόζος θα τον
πιάσουμε», παραδέχεται ένα μέλος του πληρώματος.

ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Κι ενώ έξω από το Λιμεναρχείο της Κέρκυρας αποτραβηγμένο το
φουσκωτό του Μαρίνου Ζαμπάτη (μ’ ένα στεφάνι και μερικά λουλούδια στη θέση που
βρήκε τον θάνατο ο λιμενοφύλακας) θυμίζει στους περαστικούς την απειλή των
Αλβανών μαφιόζων, στις ακτές οι κάτοικοι φοβούνται την επίπτωση στον τουρισμό.
Ο πρόεδρος της τοπικής ένωσης ξενοδόχων θεωρεί επιτακτική την άμεση λήψη
δραστικών μέτρων για τη φύλαξη των παραλίων του νησιού, ενώ πιστεύει ότι
τέτοια μεμονωμένα επεισόδια δίνουν λαβή στους ταξιδιωτικούς πράκτορες να
χαμηλώσουν τις τιμές.

Αλλά και ο ίδιος ο νομάρχης κ. Α. Παγκράτης
προσπαθεί να χαμηλώσει τους τόνους εν όψει της αρχής της τουριστικής περιόδου:
«Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως η πολιτεία δεν πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα. Μας
έχουν υποσχεθεί, αλλά οι μέρες περνούν και ‘μεις μένουμε στα “θα”. Η κατάσταση
δεν είναι καλή. Αντίθετα, είναι ανησυχητική…».

«ΓΙΑ ΜΙΑ κόκα κόλα την
ημέρα ρισκάρουμε τη ζωή μας στις μάχες με τους Αλβανούς μαφιόζους. Όμως δεν
κάνουμε πίσω. Είναι το επάγγελμα που διαλέξαμε, είναι η αποστολή μας. Πρέπει
όμως οι αρμόδιοι να μας ακούν».

Με αυτά τα λόγια και με έντονη την αίσθηση
της πίκρας για τον χαμό του 25χρονου συναδέλφου του μίλησε στα «ΝΕΑ» ένας από
πιο έμπειρους άνδρες του κλιμακίου Ειδικών Αποστολών του Λιμενικού Σώματος,
που τον καιρό αυτό υπηρετεί στην Κέρκυρα.

Διατηρώντας την ανωνυμία του, ο
άνδρας αυτός, που στο ενεργητικό του έχει εκατοντάδες καταδιώξεις και
συλλήψεις Αλβανών δουλεμπόρων και μαφιόζων, που έχει νιώσει το σφύριγμα της
σφαίρας του καλάσνικοφ δίπλα στο αυτί του και που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν
αυτός στην θέση του νεκρού λιμενοφύλακα Μαρίνου Ζαμπάτη, μας περιέγραψε τις
συνθήκες κάτω από τις οποίες μαζί με συναδέλφους του φρουρούν τα βορειοδυτικά
σύνορα της χώρας.

«Επίδομα επικίνδυνων αποστολών 8.200 δρχ. Αυτή είναι η
μισθολογική διαφορά μας από όσους υπηρετούν στα γραφεία, όταν οι άνδρες των
ΟΥΚ παίρνουν επίδομα πάνω από 100.000 δρχ. Δεν είναι όμως τα χρήματα το κύριο
ζήτημα, συνέχισε. Είναι ο εξοπλισμός. Να ρισκάρεις τη ζωή σου και να μην έχεις
το αποτέλεσμα που πρέπει σε μια καταδίωξη, επειδή δεν σε βοηθούν τα μέσα που
έχεις, αυτό σε τρελαίνει.

Σταματά, ανάβει τσιγάρο και με ένα βλέμμα όλο
ικεσία συνεχίζει.

«Πρέπει να μας ακούσουν. Υπουργός και αρχηγός. Εμάς που
εμπλεκόμαστε στην καταδίωξη. Χρειαζόμαστε 3 τουλάχιστον θωρακισμένα σκάφη με
ταχύτητα 70 κόμβων. Όπλα που να έχουν σύνεργα νυκτερινής σκόπευσης και
κίνητρα. Υπάρχουν οικογένειες πίσω μας».

ΑΠΟ ΤΟ βράδυ της περασμένης
Παρασκευής κρατείται και ανακρίνεται στο Κεντρικό Λιμεναρχείο της Κέρκυρας ο
33χρονος Αλβανός υπήκοος Ελί Μπενέτι, για να διαπιστωθεί αν συμμετείχε στο
επεισόδιο κατά το οποίο έχασε τη ζωή του ο λιμενοφύλακας Μαρίνος Ζαμπάτης.

Ο Μπενέτι, με βαρύ τραύμα στο χέρι, πέρασε από την Αλβανία στην Ελλάδα μια
μέρα μετά το επεισόδιο και νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Οι διωκτικές
αρχές πιστεύουν πως ο Αλβανός είναι ο άνθρωπος-κλειδί που μπορεί να αποκαλύψει
την ταυτότητα των μαφιόζων που το βράδυ εκείνο επέβαιναν

στο λευκό
ταχύπλοο με την μπλε ρίγα και τις δύο δυνατές εξωλέμβιες μηχανές.

Σύμφωνα
με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο Αλβανός προβάλλει άλλοθι, ενώ κατά τη
διάρκεια της ανάκρισης, που συνεχιζόταν έως αργά χθες το βράδυ, εμφανιζόταν
ιδιαίτερα σκληρός.

Οι διωκτικές αρχές, σε συνεργασία με συνδέσμους τους
στην Αλβανία, εξετάζουν όλα τα δεδομένα και εκφράζουν την αισιοδοξία ότι πολύ
σύντομα τα ονόματα των 6 μαφιόζων που επέβαιναν στο ταχύπλοο θα είναι γνωστά.

Οι λιμενικοί, πάντως, πιστεύουν ότι ο 33χρονος Αλβανός Ελί Μπενέτι πρέπει
να κρατηθεί διότι υπάρχουν στοιχεία που στοιχειοθετούν κατηγορίες για ανάμειξή
του σε παράνομες ενέργειες.