ΤΖΑΚ ΚΕΒΟΡΚΙΑΝ

«Αυτό που κάνω, είναι
να ανακουφίζω από τον πόνο. Αυτός είναι ο σκοπός. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα
είναι ο θάνατος».

ΕΠΕΙΤΑ από μια μακάβρια σταυροφορία έξι ετών και αφού
στο διάστημα αυτό βοήθησε τουλάχιστον 50 ανιάτως πάσχοντες να «αυτοκτονήσουν»,
ο παθολόγος Τζακ Κεβορκιάν είναι πλέον τόσο γνωστός στις ΗΠΑ όσο και ο
πρόεδρος Κλίντον. Και έπειτα από τρεις μεγάλες δίκες εναντίον του (μία τέταρτη
θα αρχίσει τον Ιούνιο) και αναρίθμητες πολιορκίες του από τα μέσα ενημέρωσης,
οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι το 80% των ερωτωμένων υποστηρίζει την έκκλησή
του υπέρ της ευθανασίας, του «δικαιώματος στον θάνατο».

Στα 68 του, ο
Κεβορκιάν δεν έχει ποτέ του νυμφευθεί, ζει σ’ ένα σπίτι που του έχει
παραχωρήσει ο δικηγόρος του, ντύνεται σε καταστήματα που πωλούν ρούχα από
δεύτερο χέρι και φυλάει τα λιγοστά υπάρχοντά του σε χαρτόκουτα. Πιστεύει πως
το ιατρικό επάγγελμα έχει γίνει μια διεφθαρμένη επιχείρηση που κρατάει
ζωντανούς ανθρώπους οι οποίοι είναι έτοιμοι να πεθάνουν, ώστε γιατροί και
νοσοκομεία να απομυζούν τις περιουσίες τους: «”Κάθε ζωή είναι ιερή”; Μα καλά,
αστειεύονται;» λέει για τους πολέμιους της ευθανασίας. «Απεχθάνομαι την
ανεντιμότητα και την υποκρισία».

Ο «δρ Θάνατος», όπως τον αποκαλούν, έχει
την έδρα του στο Ντιτρόιτ όπου αυτή την εποχή παρουσιάζει μια έκθεση
ελαιογραφιών του. Ο πιο διάσημος από τους πίνακες που εκθέτει ο αρμενικής
καταγωγής γιατρός ονομάζεται «Γενοκτονία», και παρουσιάζει ένα κομμένο
γυναικείο κεφάλι που το κρατούν χέρια τα οποία φέρουν τα διάσημα των Ναζί και
των Τούρκων. Άλλοι πίνακες παρουσιάζουν εικόνες ακρωτηριασμού, κανιβαλισμού ως
μεταφορά του πολέμου, έναν Άγιο Βασίλη που λιώνει με την μπότα του ένα μωρό
καθώς κατεβαίνει από την καμινάδα, κουνέλια να βγάζουν τον Χριστό από ένα
πασχαλινό αυγό ­ συμβολίζει την επικράτηση της εμπορευματοποίησης έναντι του
θρησκευτικού μηνύματος του Πάσχα.

Η εμμονή του Κεβορκιάν στο θέμα του
θανάτου ­ λόγος ζωής για τον ίδιο ­ ήταν φανερή από πολύ νωρίς, από την εποχή
που έκανε πειράματα για «άμεση μετάγγιση αίματος» από νεκρούς σε ζωντανούς και
φωτογράφιζε τα μάτια ασθενών τη στιγμή που ξεψυχούσαν αναζητώντας, όπως λέει,
«ένα αντικειμενικό κριτήριο για τη στιγμή του θανάτου». Υπογραμμίζεται επίσης
από την απόλυτη έλλειψη πίστης στους ζωντανούς. «Δεν υπάρχει λύτρωση. Οι
άνθρωποι είναι από τη φύση τους διεφθαρμένοι», υποστηρίζει. «Είναι τα πιο
απρόβλεπτα είδη στη γη και τα πιο καταστροφικά και η φύση θα μάς τακτοποιήσει
καλά κάποια μέρα. Δεν είναι ότι η γνώμη μου για την ανθρώπινη ζωή είναι κακή,
απλώς είναι ακριβής. Δείτε την ιστορία μας. Γενοκτονία; Δεν έχουμε δει τίποτε
ακόμα».