Εγγύηση για το μέλλον

ΤΗ ΓΕΝΙΑ του
2000 αποτελεί η Εθνική μας Εφήβων. Η παράδοση, λοιπόν, παραγωγής ταλέντων
συνεχίζεται με απόλυτη επιτυχία και σίγουρα αποτελεί το μυστικό της καλής
πορείας της Εθνικής μας Ανδρών τα τελευταία χρόνια. Το εισιτήριο της πρόκρισης
για την προκριματική φάση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος Εφήβων και η δεύτερη
θέση που πήρε η Εθνική μας στη Σλοβενία, λένε πολλά, όχι όμως… όλα.

Τα
νέα παιδιά της Εθνικής, εκτός από τα πλούσια σωματικά τους προσόντα, διαθέτουν
εξαιρετικό ταλέντο και έχουν τα φόντα να φτάσουν ψηλά.

Ο σχεδιασμός
γίνεται πάντα με γνώμονα το μέλλον. Δεν ενδιαφέρει μόνο το παρόν, αλλά στόχος
των ιθυνόντων της Εθνικής είναι να βρουν τους νέους που θα αντικαταστήσουν
επάξια τον Φασούλα, τον Γιαννάκη, τον Χριστοδούλου και τα άλλα παιδιά.

Πιθανώς ο νέος Φασούλας να ονομάζεται Γλυνιαδάκης (2μ. 14 – 16 ετών) και ο
νέος Γιαννάκης, Φώτσης (2μ. 05 – 16 ετών).

Τα ονόματα είναι ενδεικτικά
λόγω των θέσεων που αγωνίζονται οι «μικροί δαίμονες», γιατί θα είχαν κάθε
δίκιο να αισθάνονται παραπονεμένοι οι Διαμαντόπουλος (1ος σκόρερ στη Σλοβενία
και καλύτερος παίκτης της Εθνικής) και Παπαδόπουλος (κολόνα της ομάδας μας
στην άμυνα). Και αναμφίβολα οι νέοι αυτοί παίκτες πρέπει να γράψουν τη δική
τους χρυσή σελίδα στην ιστορία της ΕΘνικής και να μην καρπωθούν την ταυτότητα
άλλων.

«Μας ενδιαφέρουν οι νίκες, όμως πάνω από όλα προέχει να χτίσουμε
την ομάδα. Στόχος μας είναι να προκριθούμε στην τελική φάση (Αύγουστο του ’98
στη Βάρνα) και να δημιουργήσουμε μεγάλη ομάδα για το Παγκόσμιο του 1999. Η
ομάδα μας έχει πολλές δυνατότητες βελτίωσης, αφού υπάρχουν παιδιά που μπορούν
ακόμη να διεκδικήσουν μια θέση» θα πει ο προπονητής της Εθνικής Εφήβων
Θεόδωρος Μπολάτογλου.

­ Τι χρειάζεται ακόμη;

«Περισσότερες
προπονήσεις και φιλικά παιχνίδια για να δεθεί η ομάδα περισσότερο, να υπάρξει
καλύτερη ομοιογένεια».

­ Στη Σλοβενία τι έφταιξε και η ομάδα λύγισε
στον τελευταίο αγώνα;

«Κατά πρώτο λόγο, ήμασταν άστοχοι και δεν
παίξαμε καλή άμυνα. Κατά δεύτερο, τα παιδιά ήταν κουρασμένα, αφού επί μια
εβδομάδα έκαναν ογδόντα χιλιόμετρα ημερησίως με το πούλμαν (από το Τσέρκνο
στην Ίντριγια δυο φορές την ημέρα) και οι Σλοβένοι έπαιξαν άμυνα με… ξύλο,
υπό την ανοχή των διαιτητών».

Για να καταλήξει ο προπονητής της Εθνικής:
«Ο στόχος επετεύχθη στη Σλοβενία. Και μέσα από τις ήττες μπορείς να μάθεις
πολλά».