Οι αυξήσεις στους βουλευτές και οι μισθοί των δικαστικών

Στις
αυξήσεις της βουλευτικής αποζημίωσης και στους μισθούς των δικαστικών
αναφέρονται αναγνώστες μας.* Ο κ. Ηρακλής Μητρόπουλος, από την Αργυρούπολη
γράφει, σε ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό:

«Δεν μπορεί, κ. Πρωθυπουργέ,
από τη μια να αφήνετε τους αγρότες να αποκόβουν την Ελλάδα στα 4 σημεία για
ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τους εκπαιδευτικούς να κλείνουν τα σχολεία για
μήνα και πλέον, τους συνταξιούχους και μισθωτούς με φιλοδωρήματα, να
κατεβάζετε την ιδιοκατοίκηση από 200 τετραγωνικά στα 150 για να εξοικονομήσετε
έσοδα για το ταλαίπωρο το ελληνικό κράτος και από την άλλη να τα δίνετε στους
δικαστικούς και τους βουλευτές (διάβαζε βολευτές).. Κύριε Πρωθυπουργέ, να
είστε σίγουρος ότι ο ελληνικός λαός ήταν πρόθυμος να σας βοηθήσει στο έργο
σας, όσο και σκληρή λιτότητα να εφαρμόζατε, γιατί πιστεύει ότι μόνο έτσι θα
μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την Ενωμένη Ευρώπη, αλλά για να σας στηρίξει
θέλει τη λιτότητα να την αρχίσετε από εσάς, τους εκπροσώπους του κράτους. Με
αυτή τη συμπεριφορά σας γίνεστε προκλητικοί στον υπέρτατο βαθμό και οδηγείτε
τον ελληνικό λαό να ξεσηκωθεί σαν τους Αλβανούς. Γιατί αντί να κοιτάξετε το
συμμάζεμα του κράτους, κοιτάτε να διαθέσετε όλο τον προϋπολογισμό στους
δικαστικούς και βουλευτές. Όσο για τα επιχειρήματα του κ. Γιαννόπουλου και
πολλών άλλων ότι είναι κεκτημένο δικαίωμά σας, βάσει του περίφημου άρθρου του
Συντάγματος που λέει ότι οι μισθοί των βουλευτών δεν μπορεί να είναι κατώτεροι
του προέδρου του Αρείου Πάγου και τανάπαλιν, το θεωρώ φιάσκο. Είναι πράγματι
φιάσκο, γιατί εσείς το φτιάξατε για να βολεύεστε ανάλογα με την περίπτωση».

Και ο κ. Μητρόπουλος συνεχίζει:

«Επικαλείστε το ότι τόσο οι δικαστικοί
όσο και οι βουλευτές πρέπει να αμείβονται καλά, για να μην εξαρτώνται από το
χρήμα και εξαγοράζονται. Και αυτό δεν ευσταθεί, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι
εκείνος που έχει μάθει να τα παίρνει θα τα παίρνει, έστω κι αν του δώσετε όλο
τον προϋπολογισμό του κράτους.

Επί πλέον με αυτό το επιχείρημά σας ξέρετε
τι μας λέτε στον υπόλοιπο ελληνικό λαό; Κορόιδο, αφού δεν σου δίνω, εξαγοράσου
και πάρτα διά της άλλης οδού. Σε τελική ανάλυση στην Ελλάδα τα οικονομάνε όσοι
μπορούν και εκβιάζουν, είτε βάσει άρθρων του Συντάγματος είτε βάσει ισχυρών
συνδικάτων. Για παράδειγμα, στην Ολυμπιακή Αεροπορία, που ήταν υπερχρεωμένη
600.000.000.000 δρχ. και τα χαρίσατε, δώσατε αυξήσεις μέχρι και 80.000 δραχμές
και σε λίγο πάλι θα είναι χρεωμένη. Βγήκε ο κ. Καστανίδης και είπε, μα δώσαμε
μόνο 8% με 10%. Ναι, κ. Καστανίδη, τόσο δώσατε, αλλά πώς το δώσατε δεν μας
είπατε. Να σας πω εγώ πώς το δώσατε; Πήρατε από την ΑΤΑ ένα ποσόν και το
βάλατε στον βασικό μισθό και εκεί υπολογίζονται τα επιδόματα που είναι πάνω
από 10 και έτσι οι αυξήσεις έφθασαν εκεί που έφθασαν. Γιατί δεν κάνετε το ίδιο
και για τον υπόλοιπο ελληνικό λαό, αφού είστε έντιμοι και αξιόπιστοι;
Απλούστατα γιατί ο υπόλοιπος ελληνικός λαός δεν μπορεί να εκβιάσει».

* Ο
κ. Μήτσος Ζ. Ευαγγέλου, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, παρατηρεί μεταξύ άλλων:

«Πρώτον, τα της αποζημιώσεως βουλευτών ρυθμίζονται με απόφαση της Ολομελείας
της Βουλής και δεύτερον, τα των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών ρυθμίζονται
με ειδικό νόμο. Δεν υπάρχει διάταξη στο Σύνταγμα, που να ορίζει ότι πρέπει να
εξισώνονται οι μισθοί των μεν με τις αποζημιώσεις των δε και το επιχείρημα που
οι εισηγηταί επικαλέσθηκαν, είναι μη νόμιμο».

* Ο κ. Περγαντής, από το
Χαϊδάρι, επισημαίνει:

«Πρόκληση, χωρίς προηγούμενο ίσως, για την παρούσα
στιγμή, αποτελεί η πρόθεση της κυβέρνησης για ευνοϊκή οικονομική μεταχείριση
των εκπροσώπων του Κοινοβουλίου».

* Ο κ. Σταύρος Βλουτάκης, από το
Κολυμπάρι, σημειώνει επίσης:

«Η βουλευτική αποζημίωση χρησιμοποιείται προς
άγραν ψηφοφόρων και κακώς συγκρίνεται με τις αντίστοιχες αποζημιώσεις σε άλλες
χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού το μέτρο για μια τέτοια σύγκριση δεν θα
πρέπει να είναι η συναλλαγματική ισοτιμία, αλλά η αγοραστική αξία».

* Στις
αποδοχές των βουλευτών αναφέρεται τέλος και ο κ. Δημ. Δημητριάδης, από την
Αγία Παρασκευή, που παρατηρεί ότι «τα αναδρομικά των 25 εκατ. δρχ. για
τον καθένα ήταν μια προκλητική απόφαση».