Διάβασα, καθότι δεν παρακολούθησα τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’ στο συνέδριο του «Πρώτου Θέματος». Διάβασα αυτά που είπε και κατάλαβα γιατί δεν απάντησε σε όσα ρωτήθηκε – ώστε να ξεκαθαρίσει, για παράδειγμα, πότε θα στηθούν οι κάλπες των προσεχών εθνικών εκλογών.
Κρατάει ακόμη το χαρτί του αιφνιδιασμού στα χέρια, εξού και οι διαρκείς κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που διεξάγει εντατικά το Μέγαρο Μαξίμου.
Έτσι ώστε να μπορεί να το χρησιμοποιήσει αν κρίνει ότι «ανοίγει κάπως ο καιρός», γιατί σήμερα και καταχνιά έχει, και σκοτεινιά. Υπάρχει περίπτωση να «ανοίξει» (ο καιρός); Θα με ρωτήσεις, αναγνώστη μου, και δεν πρόκειται να σε αδικήσω, διότι ένα δίκιο θα σ’ το δώσω.
Κατά τη γνώμη μου, δεν βλέπω να προκύπτει από πουθενά μια τέτοια (ευνοϊκή) για τον πρόεδρο πιθανότητα, αλλά τέλος πάντων, αν εκείνος πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει, ποιος είμαι εγώ που θα τον ξυπνήσω από το ωραίο όνειρο;
Επανέρχομαι, ταχέως, σε κάτι ακόμη. Οταν ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι αυτός κρυφό καμάρι ότι η συνεργασία με το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου είναι σχεδόν τελειωμένη, τον καταλαβαίνω απολύτως να μη θέλει ούτε να ακούει αυτή την… υπέροχη εκδοχή για την επόμενη φάση διακυβέρνησης της χώρας.
Κάντε το εικόνα: με δύο Κυριάκους στην εξουσία και έναν τρίτο, τον Κυριάκο τον Β’ (Πιερρακάκη), να κόβει βόλτες στα πέριξ.
Δακρύζω και μόνο στη σκέψη…
Ο πόθος και το σκηνικό «αποστασίας»
Το άλλο που με κεντρίζει να σχολιάσω είναι ότι, όπως άφησε να εννοηθεί, το «σκοτεινό αντικείμενο του πόθου» του έχει ονοματεπώνυμο και ακούει στο όνομα Νίκος Ανδρουλάκης – ΠΑΣΟΚ.
Μόνο με το ΠΑΣΟΚ, είπε, θα μπορούσε να συνεργαστεί, κι αμέσως οι δικοί του στα μέσα ενημέρωσης ανέλαβαν να εξειδικεύσουν αυτή την… παθιασμένη αναφορά: μόνο με το ΠΑΣΟΚ συνεργασία, με κανέναν άλλο, διότι διαφορετικά, αν αρνηθεί ο Ανδρουλάκης, ο Κυριάκος μας θα εξαφανίσει και τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ – προφανώς διά της γνωστής μεθόδου: είτε καινούργιες εκλογές είτε αποστασία βουλευτών του Κινήματος.
Δεν θα το τρέξω παρακάτω το συγκεκριμένο θέμα «αποστασία» (γιατί δεν θέλω να ξύσω πληγές), αλλά το να βάζεις από τώρα το μαχαίρι στον λαιμό του άλλου μάλλον δεν είναι σωστό, αν πράγματι επιζητείς συνεργασία μαζί του.
Θα αναφέρω απλώς μια απορία που έχω: μέχρι τώρα από όλο αυτό το σύστημα που συντηρεί το Μέγαρο Μαξίμου («επιστήμονες» δημοσκοπίας, δημοσιογράφοι, αναλυτές, μέσα ενημέρωσης) δεν ακούμε τίποτε άλλο από το ότι η ΝουΔου, που έχει «καβαλήσει» ήδη το 30% και συνεχίζει να ανεβαίνει, θα αναδειχθεί αυτοδύναμη από τις κάλπες. Σωστά; Ωραία, αλλά πώς είναι δυνατόν ο επικεφαλής αυτού του πολυπλόκαμου συστήματος εξουσίας να κάθεται να συζητάει στο πάνελ ενός συνεδρίου ότι ΔΕΝ θα είναι αυτοδύναμος στις εκλογές και ότι αυτός με τον οποίο θα συνεργαστεί για να συγκροτήσει κυβέρνηση θα είναι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη;
Άρα, ή το ξέρει κι ο ίδιος ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία ή στήνει στο παρασκήνιο σκηνικό αποστασίας. Κάθε εξήγηση δεκτή.
Οι αρχισυντάκτες της ΕΛΑΣ
Το γεγονός: σε μια ομιλία του στην Πρέβεζα ο πρόεδρος «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρας λέει κάτι, που οι δικοί του προωθούν στα μέσα ενημέρωσης, ως απάντηση του αρχηγού σε μια αναφορά του προέδρου Κυριάκου του Α’. Ητοι – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους –, απάντηση του ενός στην αναφορά του άλλου, στο πλαίσιο της γνωστής προσπάθειας να συντηρηθούν το δίπολο και η εξ αυτής παραγόμενη πόλωση. Ωραία;
Φευ, δεν την παίζει κανείς τη σοφία του αρχηγού, στη λογική σιγά το πράγμα, αλλά το κόμμα ΕΛΑΣ – Τσίπρα την «πέφτει» στην ΕΡΤ με σκληρή ανακοίνωση. Αντιγράφω: «Μόνο στα καθεστώτα η δημόσια τηλεόραση λογοκρίνει και αποφασίζει τι θα παιχτεί και τι όχι στα ΜΜΕ από τις ομιλίες πολιτικών αρχηγών».
Τρομερό; Όχι και τόσο. Διότι εδώ πια μπαίνουν στην εξίσωση άλλοι παράγοντες. Οπως: από πότε ένα μέσο, έστω και κρατικό, υποχρεούται να παίζει ό,τι δηλώνει ένας πολιτικός αρχηγός; Αν υποχρεούται, τότε να στείλει το κόμμα ανθρώπους του να κάνουν την αρχισυνταξία των δελτίων και να προωθούν ό,τι συμφέρει ή γουστάρει το κόμμα και ο αρχηγός του.
Να μιλάμε για κανονική «αδέσμευτη» δημοσιογραφία, όχι πλάκες…
Κοίτα ποιος μιλάει
Επίσης υπάρχει και το «κοίτα ποιος μιλάει» για τη διαχείριση της κρατικής τηλεόρασης. Που επί Τσίπρα μερικοί εξ ημών δεν επιτρεπόταν να περνάμε ούτε από το πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Μεσογείων, όχι να κληθούμε σε κάποια εκπομπή της ΕΡΤ.
Στα 5 χρόνια της εξουσίας τους, προσωπικά δεν κλήθηκα ούτε μία (1!) φορά σε ένα πάνελ. Και να μην πούμε εδώ για τη στάση που τήρησε συνολικά το «καθεστώς» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του προέδρου Τσίπρα, απέναντι στον μη κρατικό Τύπο, συγκεκριμένα.
Γιατί θα ανοίξουμε μερικές ωραίες ιστορίες, λ.χ. για το πώς έκλεισαν το Mega, το πώς αποπειράθηκαν να «στραγγαλίσουν» οικονομικά με στόχο να κλείσουν και τον ΔΟΛ, το πώς καταδίωξαν δημοσιογράφους που δεν τους υποστήριζαν, το πώς λειτουργούσε ο δυσώδης υπόνομος στα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου κ.λπ. κ.λπ.
– Ασ’ τα, ρε πρόεδρε, τι τα θες τώρα και τα σκαλίζεις, βρωμάνε. Πιάσε άλλο θέμα, να σε «παίρνει», γιατί αυτό δεν…
«Επιτυχία» κόστους 2,5 εκατ. ευρώ
Ασχολούμαστε νυχθημερόν, και σωστά ίσως, με το «καλώδιο» και την προσπάθεια της κυβέρνησης να σώσει ό,τι μπορεί να σωθεί από την ξεφτισμένη κουρελού της αξιοπρέπειάς μας, που δεν χάθηκε τώρα, αλλά πριν από δύο χρόνια, ανατολικά της Κάσου.
Στο μεταξύ, όμως, «τρέχουν» πράγματα τα οποία δημιουργούν την εντύπωση ότι η χώρα είναι στον αυτόματο πιλότο! Με τον φόβο διαρκώς να στραβώσει ο αυτόματος και… αυτομάτως να πάει στα βράχια. Προσέξτε ιστορία που παρουσιάζει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Τάσος Νικολαΐδης (σε συνέχεια αποκαλύψεων του ΑΝΤ1).
Αφορά την κατεστραμμένη από τον «Daniel» Θεσσαλία. Λίγες ημέρες μετά την καταστροφική θεομηνία, τον Σεπτέμβριο του 2024, ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ παρουσιάζει πανηγυρικά το στρατηγικό σχέδιο ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας.
Τη σύνταξη της μελέτης την αναθέτει στην εξειδικευμένη ολλανδική εταιρεία HVA International. Η εταιρεία θα σχεδίαζε σημαντικό μέρος της αντιπλημμυρικής προστασίας της περιοχής.
Δύο χρόνια μετά, όμως, η HVA International έχει αποχωρήσει από την Ελλάδα, είναι άγνωστο τι μελέτες έχει παραδώσει, αλλά είναι γνωστό ότι διεκδικεί με εξώδικο 2,5 εκατ. ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο!!
Δεν ξέρω ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτή την «επιτυχία». Γνωρίζω όμως καλά πως πρέπει να κάνουν τον σταυρό τους στην κυβέρνηση να μην έχουμε πάλι καμιά θεομηνία στην περιοχή…
Ούτε γάτα ούτε ζημιά;
Δεν μου αρέσει – καθόλου μάλιστα – να ασχολούμαι με γυναίκες, παιδιά, γονείς, αδέρφια, ξαδέρφια, συγγενείς γενικά πολιτικών.
Αν έχεις κάτι για έναν πολιτικό, πλάκωσέ τον στις «γρήγορες» και μην τον αφήνεις να πάρει ανάσα – αυτή είναι η στάση μου απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Χωρίς παρεκκλίσεις. Τούτων δοθέντων, δεν έχω να προσθέσω κάτι ιδιαίτερο στην «υπόθεση Τσαβδαρίδη» για το θέμα του κοριτσιού του, πλην ενός: σε μια αντίστοιχη περίπτωση το 2004, ο Σάββας Τσιτουρίδης παραιτήθηκε από υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, επειδή κρίθηκε ότι η μεταγραφή του γιου του από το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Πάντειο ήταν αποτέλεσμα χαριστικής πράξης.
Στην «υπόθεση Τσαβδαρίδη», ούτε γάτα ούτε ζημιά; Πώς είναι δυνατόν να παραμένει στην κυβέρνηση; Ή μήπως πρέπει να το αποδώσουμε στην αυξημένη «ευαισθησία» του Κ. Καραμανλή σε σχέση με αυτή του Κυριάκου του A’;














