ΑΕΚ: Η ήττα πίσω από την ήττα

Μετά την ήττα και κυρίως την εικόνα της ΑΕΚ στην Τούμπα, αξίζει να σταθούμε σε τρία πράγματα που τα δύο συνδέονται και με το προσεχές ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Το πρώτο που αξίζει αναφοράς έχει να κάνει με το κομμάτι της νοοτροπίας και της ψυχολογίας.

Σε ένα ακόμα παιχνίδι μακριά από την έδρα της η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς μπήκε χαλαρά, υποτονικά, αν και γνώριζε πως ειδικά σε αυτή την αναμέτρηση είχε απέναντί της έναν αντίπαλο που έπαιζε την επιβίωσή του στη σεζόν. Από το 1′ μέχρι το 45′ κι από το 70′ μέχρι το 90′ η εικόνα των Κιτρινόμαυρων είναι από κακή έως αποκρουστική.

Για άλλο ένα εκτός έδρας ματς η ΑΕΚ πέταξε πολύ μεγάλα διαστήματα, αλλά ακόμα και σε εκείνο που πραγματικά σφυροκόπησε τον ΠΑΟΚ, το αποτέλεσμα ήταν στο τέλος του να χάνει με 2-1. Και εδώ έρχεται το θέμα της ψυχολογίας. Για δεύτερη φορά μέσα λίγες μέρες, η Ενωση καταρρέει μόλις της στραβώσει το ματς. Το έπαθε και στο Λονδίνο με τη Σαχτάρ όπου και εκεί δέχθηκε τρίτο γκολ, το έπαθε και προχθές. Για ομάδα που πέρσι κατέκτησε το πρωτάθλημα και φέτος έχει άλλον αέρα, αυτή η κατάρρευση δεν δικαιολογείται. Και δεν αρμόζει στη δουλειά που κάνει ενάμιση χρόνο τώρα ο Νίκολιτς.

Ενα δεύτερο ζήτημα, το οποίο δεν έχει να κάνει με το ντέρμπι της Κυριακής, είναι αυτό με τους μικρούς σε ηλικία ποδοσφαιριστές. Ο Νίκολιτς στάθηκε ξανά στο πόσο απότομα άλλαξε ο κανονισμός στο Κύπελλο ενώ παραδέχθηκε πως «ίσως δεν είμαστε έτοιμοι για τον κανονισμό με τους δύο νεαρούς». Και πράγματι, είναι προφανές πως η ΑΕΚ δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό. Ο Καλοσκάμης ήταν και πάλι εκτός αγώνα, δεν βοήθησε καθόλου και το μόνο του ελαφρυντικό είναι ότι δεν μπορεί να βρει ρυθμό παίζοντας μία στο τόσο. Από την άλλη, όταν δεν εκμεταλλεύεσαι τις ευκαιρίες, πώς θα πάρεις περισσότερες;

Ούτε ο Μπαλαμώτης έδωσε πολλά πράγματα. Είχε δύο καλές επεμβάσεις μεν, σε φάσεις που πήγαν πάνω του βέβαια, αλλά δεν βοήθησε στο παιχνίδι με τα πόδια ενώ θα μπορούσε να έχει καλύτερες αντιδράσεις στο δεύτερο και στο τρίτο γκολ. Γιατί τον επέλεξε ο Νίκολιτς και δεν έβαλε τον Μπρινιόλι, δίνοντας την άλλη θέση του νεαρού για παράδειγμα στον Αλεξίου; Η πιο πιθανή εξήγηση είναι πως με τον Στρακόσα νοκάουτ δεν ήθελε να ρισκάρει οτιδήποτε με τον Μπρινιόλι ενόψει Παναθηναϊκού και Ρεάλ. Το πρόβλημα με τους μικρούς είναι μεγάλο και φυσικά δεν φταίνε τα παιδιά, αλλά η ίδια η ΑΕΚ για όσα δεν έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Με αποτέλεσμα πέρσι και φέτος να υπονομεύεται η πορεία της στο Κύπελλο που ο ίδιος ο Νίκολιτς έχει τονίσει επανειλημμένως πως αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά.

Τέλος, δεν γίνεται να μη σταθούμε και στη διαχείριση. Οταν ούτε σε αυτό το παιχνίδι ξεκουράζονται Ρότα και Πήλιος, τότε πού; Αν ο Νίκολιτς δεν εμπιστεύεται τον Λυκογιάννη για ένα τέτοιο ματς, που στο κάτω κάτω δεν έκρινε τίποτα για την ΑΕΚ, τότε πότε θα τον βάλει; Το ίδιο και τον Γκεοργκίεφ. Απ’ ό,τι φαίνεται λοιπόν, το ροτέισον για τα παιχνίδια υψηλής απαίτησης είναι κάτι παραπάνω από σφιχτό. Κι όταν μάλιστα βλέπεις να γίνονται μόνο οι δύο από τις πέντε αλλαγές. Που δεν έδωσαν και τίποτα ενώ και πάλι αναδείχθηκε το λάθος της μη ενίσχυσης στο κέντρο της άμυνας. Δεν μπορεί τρίτο στόπερ σε αυτή την ΑΕΚ να είναι ο Βίντα.

Ανεξήγητο και το γεγονός ότι συνέχιζαν οι Κιτρινόμαυροι να προσπαθούν να χτίσουν παιχνίδι από πίσω, ενώ ήταν ολοφάνερο πως αυτό ήταν αδύνατο με τον Μπαλαμώτη, τον Βίντα, τον Ρέλβας σε κακό βράδυ και τον ΠΑΟΚ να πιέζει ψηλά. Το χειρότερο ίσως από όλα ότι πολλοί από τους βασικούς της Ενωσης φορτώθηκαν με 90λεπτο ενόψει ΟΑΚΑ, όπου εκεί το διακύβευμα είναι τεράστιο. Δεν χωράει άλλη παρόμοια εμφάνιση. Κάποια στιγμή θα πρέπει η Ενωση να παίξει και εκτός έδρας σαν πρωταθλήτρια. Ο Παναθηναϊκός θα την περιμένει με το μαχαίρι στα δόντια, θέλει να δώσει απαντήσεις και να στείλει μήνυμα τίτλου. Αν η ΑΕΚ μπει με το γνωστό εκτός έδρας στυλ της, θα χάσει χωρίς να το καταλάβει.