ΑΕΚ: Οκτώ γκολ, λίγα κέρδη!

Και τι μένει τώρα για την ΑΕΚ ύστερα από μία εβδομάδα στην Αγγλία; Μία εβδομάδα κατά την οποία ηττήθηκε δύο φορές και δέχθηκε συνολικά οκτώ γκολ από Σαχτάρ Ντονέτσκ και Μάντσεστερ Σίτι. Μένει σίγουρα μία πικρία για το παιχνίδι με τους Ουκρανούς που η Ενωση θα μπορούσε να έχει πάρει αποτέλεσμα αν απέφευγε τα χοντρά λάθη, αλλά και η διαπίστωση πως εδώ μιλάμε για πολύ διαφορετική πίστα. Το Champions League είναι άλλο επίπεδο και για να σταθείς αξιοπρεπώς κόντρα σε ανώτερους αντιπάλους χρειάζονται υπερβάσεις. Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς δεν έκανε κάποια υπέρβαση στο Νησί.

Αν κάποιος διασώθηκε σε αυτή την… περιπέτεια, ήταν σίγουρα ο Σταύρος Πήλιος που επιβεβαίωσε πως τον τελευταίο χρόνο έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου. Συνεχίζει να έχει αδυναμίες, αλλά είναι φανερό πως υπάρχει εξέλιξη.

Είχε ασίστ με υπέροχη προσπάθεια κόντρα στη Σαχτάρ και με τη Σίτι έβαλε το γκολ που δεν πέτυχε κόντρα στους Ουκρανούς. Πάλεψε, είχε τα ανεβάσματά του, προσπάθησε να βγάλει συνεργασίες και γενικά είχε μία εικόνα που δεν ήταν αρνητική. Το αντίθετο. Κι αν κάποιες φορές εκτέθηκε αμυντικά, αυτό περισσότερο οφειλόταν στη γενικότερη λειτουργία της ομάδας παρά σε κάποια δική του λάθος αντίδραση.

Καλή εικόνα, δεδομένων των συνθηκών, είχε και ο Κέρβιν Αριάγκα που πήρε την ευκαιρία κόντρα στη Σίτι. Ηταν από τους λίγους που στάθηκαν σε ένα καλό επίπεδο παρότι βέβαια έπεσε θύμα της απαράμιλλης τεχνικής του Σερκί καθώς η ντρίπλα που έφαγε στο 3-1 ήταν για highlight. Ισως να τον βοήθησε και η φύση της συγκεκριμένης αναμέτρησης ώστε να φανεί περισσότερο σε σχέση με άλλους, πάντως ο Αριάγκα έδειξε πως αξίζει περισσότερο χρόνο από αυτόν είχε μέχρι τώρα. Και πρέπει να έχει περισσότερο χρόνο από εδώ και πέρα με τα σερί ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και όχι μόνο αυτός φυσικά.

Από εκεί και πέρα, κάποιο άλλο θετικό δεν υπάρχει. Παραμένοντας σε πρόσωπα, αρνητικός πρωταγωνιστής σε αυτή την εβδομάδα ήταν αναμφίβολα ο Λούκα Γιόβιτς. Ο σέρβος φορ δεν έκανε αισθητή την παρουσία του σε καμία στιγμή, αντίθετα έμοιαζε σε πολλές περιπτώσεις να παίξει με δέκα παίκτες η ομάδα του εξαιτίας του.

Αυτός είναι όμως ο Γιόβιτς, έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία σε αυτά τα δύο παιχνίδια δεν ταίριαζαν. Δεν θα πιέσει, δεν θα βγάλει ένταση, δεν θα τρέξει. Και ίσως εδώ θα πρέπει να το ξανασκεφτεί ο Νίκολιτς για τα παρόμοιου στυλ παιχνίδια που έρχονται στο Champions League.

Και γενικότερα θα πρέπει να ξανασκεφτεί αν σε τόσο απαιτητικά ματς είναι σοφό να παίζεις με δύο επιθετικούς. Προχθές η ΑΕΚ κατέβηκε απέναντι στη Σίτι με Γιόβιτς, Βάργκα στην επίθεση και πίσω ήταν οι Μάγερ και Ζοάο Μάριο. Με αυτόν τον τρόπο ο Νίκολιτς ήλπιζε πως θα εξασφαλίσει μεγαλύτερη κατοχή, άρα και λιγότερους κινδύνους για την εστία του. Πώς να έχεις κατοχή όταν τα επίπεδα έντασης και ενέργειας του αντιπάλου είναι πολλαπλάσια από τα δικά σου; Ο,τι κι αν επέλεγε ο Νίκολιτς, προφανώς και η Σίτι θα ήταν πολλά επίπεδα πάνω. Αυτό δεν αλλάζει. Αλλά η ταχύτητα της ΑΕΚ δεν ήταν για τα κυβικά του Champions League.