Η ιστορία θυμίζει λίγο πολύ μια αντίστοιχη που εκτυλίχθηκε στα μέρη μας 32 χρόνια πριν. Γήπεδο Μετς. Ο Κώστας Πολίτης αφήνει εκτός πεντάδας του Παναθηναϊκού τον Νίκο Γκάλη και ο κορυφαίος άσος του μπάσκετ, ένας μύθος για το άθλημα, φεύγει στο ημίχρονο θεωρώντας πως εκείνη η απόφαση τον υποτίμησε και από τότε δεν ξανάπαιξε ποτέ. Αφήστε που έναν χρόνο μετά, το 1995 και στις 29 Σεπτεμβρίου (τι σύμπτωση και χρονική, αλήθεια!) ο Νικ ανακοίνωσε το φινάλε της καριέρας του.
Τώρα, ο Ζεσούς άφησε στον πάγκο τον Ρονάλντο στο (πρόσφατο) ματς της Πορτογαλίας με τη Νορβηγία και τα όσα ακολούθησαν ήταν λες και βλέπαμε το ίδιο έργο με άλλους πρωταγωνιστές. Δύο σταρ που αρνούνται να συμβιβαστούν στην ιδέα πως ο χρόνος κυλά για όλους. Παθαίνουν αλλεργία όταν βρίσκονται στην «απ’ έξω». Και με προπονητές πολύπειρους να λειτουργούν στη λογική όχι ακριβώς «αποφασίζω και διατάζω» αλλά στέλνουν το μήνυμα «η ομάδα πάνω από όλους».
Βαρύ για τον Ρονάλντο, αν θέλουμε να μείνουμε στο σήμερα. Θα μπορούσε μάλιστα να γίνει η επισήμανση πως ο Ζόρζε Ζεσούς, ένας κόουτς με 72 χρόνια στην πλάτη του, είναι ο μόνος άνθρωπος που θα μπορούσε να αφήσει εκτός ενδεκάδας τον CR7. Γιατί αυτό χρειαζόταν στην Εθνική Πορτογαλίας – κάποιος να πάρει μια σκληρή απόφαση. Του Ζεσούς η καρδιά το έλεγε. Νωρίτερα και για μια οκταετία, ήταν ο Σάντος αλλά τότε δεν υπήρχε συζήτηση για το τέλος της διεθνούς καριέρας του πορτογάλου σταρ, αφήστε που μαζί κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό του ’16. Μετά προέκυψε ο Μαρτίνεθ από το ’23 και δώθε, αλλά αλίμονο αν ο συγκεκριμένος είχε τα κότσια ώστε να βάλει φρένο στον Ρονάλντο.
Οσον αφορά στον Ζεσούς, το πλέον ενδιαφέρον έχει να κάνει με το γεγονός πως ο κοσμογυρισμένος προπονητής συνεργάστηκε έως πριν από λίγο καιρό με τον Κριστιάνο και κατέκτησαν τίτλο με την Αλ Νασρ. Χωρίς η συμβίωσή τους, σύμφωνα με όσα βγήκαν στην επιφάνεια, να είχε κάποια σύννεφα. Αλλά τελικά, ήρθε η ρήξη με γεγονότα και συνθήκες που μόνο οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας γνωρίζουν. Γιατί συχνά πυκνά δεν ταυτίζονται τα «θέλω» ενός προπονητή με γαλόνια και ενός παίκτη που θέλει να κάνει κουμάντο ποντάροντας στην αστερόσκονη και όχι στην τωρινή του απόδοση, αυτή που μικρή σχέση έχει με τις απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου.













