Βάθος

Το πρόσφατο Σύμφωνο της Μέκκας με την τριπλή συμμαχία Πακιστάν – Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας σίγουρα προσθέτει νέες παραμέτρους στο εν κινήσει τοπίο στη ΝΑ Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Κυρίως γιατί έγινε σε μια γεωπολιτική συνθήκη εξόχως ταραγμένη και με πολλούς εκ των αξόνων να αναδιατάσσονται.

Σε αυτό το φόντο έχει σημασία και πώς το βλέπει η Τουρκία και πώς κινείται σε σχέση με αυτό. Η συνέντευξη του Ερντογάν χθες ήταν μια ευκαιρία – επίσημη και σίγουρα ενδιαφέρουσα – για να δούμε πώς σκανάρει τη «Μέκκα» η άλλη όχθη του Αιγαίου. Παρά τα όσα καθησυχαστικά επιχειρεί να τονίσει, όπως ότι η όλη Συμφωνία είναι παράγοντας ειρήνευσης και σταθερότητας για την περιοχή, πίσω από τις γραμμές μπορεί να διακρίνει κανείς μια βαθύτερη στρατηγική.

Η Αγκυρα θέλει να επανέρχεται με την εικόνα του «πατερούλη» των λαών έναντι του Ισραήλ, ενώ βασικό της μέλημα είναι στην εν λόγω συμμαχία να εντάξει και την Αίγυπτο αλλά και άλλες χώρες ώστε να προσδώσει ένα εύρος μεγαλύτερο στον δικό της αντι-άξονα.

Με αναμφίβολη τη στοχοπροσήλωσή της να είναι περιφερειακή δύναμη που γεφυρώνει αντιθέσεις και που μπορεί να συνομιλεί ταυτόχρονα με το ΝΑΤΟ και το Ιράν, η όλη λογική της δεν πρέπει να υποτιμάται από την Αθήνα. Το αντίθετο. Ορθά δε ως τώρα κινείται η δική μας πλευρά χωρίς να ετεροκαθορίζεται από τις κινήσεις αυτές αλλά και χωρίς να τις υπερβαίνει με ακινησία.