Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Σε περισσότερες από τα δύο τρίτα των 195 χωρών του πλανήτη ο αριθμός των παιδιών ανά γυναίκα έχει πέσει κάτω από 2,1. Μέχρι πρόσφατα η υπογεννητικότητα ήταν ζήτημα που απασχολούσε τα πλούσια κράτη.
Σήμερα, αρκετές αναπτυσσόμενες χώρες έχουν χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων από τις αναπτυγμένες. Αυτή η παγκόσμια μεταβολή στους ρυθμούς γεννήσεων είναι ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα της εποχής μας – αφού είναι η πηγή πολλών άλλων προβλημάτων. Στις προηγούμενες δεκαετίες, ο δημόσιος διάλογος γινόταν με αφορμή τα ζευγάρια που έκαναν λιγότερα παιδιά. Τώρα, υπάρχουν λιγότερα ζευγάρια, όμως.
Δεν φταίνε για την υπογεννητικότητα οι γυναίκες που βάζουν την καριέρα πάνω από την οικογένεια, όπως διατείνονται οι υπέρμαχοι συντηρητικών στερεοτύπων. Ούτε μόνο οι οικονομικές δυσκολίες, όπως υποστηρίζουν οι ρεαλιστές. Η βαθύτερη αιτία ίσως βρίσκεται στις μεγάλες αλλαγές τις οποίες έχουν προκαλέσει στις κοινωνικές δομές και σχέσεις τα σόσιαλ μίντια. Η ψηφιακή καθημερινότητα έχει επηρεάσει δραματικά τον τρόπο που οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν, οδηγώντας σε συμπεριφορές και κουλτούρες πολύ διαφορετικές από αυτές που επικρατούσαν κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους.
Η επίδραση τέτοιων παραγόντων στην αύξηση του αριθμού όσων επιλέγουν να μην κάνουν παιδιά πρέπει να εξεταστεί. Και να αναζητηθούν πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να αντιστρέψουν την τάση. Χρειάζεται σφαιρική αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Δυστυχώς, φαίνεται πως δεν αρκούν πια μόνο οι επιδοματικές και εργασιακές πολιτικές.
