Μίλησαν αυτοί που ταυτίζουν το όραμα της Ελλάδας του 2030 με «κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, μια τρίτη τετραετία». Πήραν τον λόγο κι οι άλλοι που πιστεύουν πως θα κατορθώσουν να σπάσουν τον άγραφο κανόνα της Μεταπολίτευσης (που θέλει τις αυτοδύναμες κυβερνητικές θητείες να περιορίζονται στις δύο), είτε με τη «συντήρηση παραδοσιακών ηθικών αρχών» είτε αλώνοντας τις «περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών». Εμφανίστηκαν στο συνεδριακό βήμα και πολλοί που προειδοποίησαν ότι δεν «περισσεύει κανείς» – πολλοί, δηλαδή, που συνέδεσαν την κομματική απήχηση με τη σχέση που έχει η ΝΔ με τους πρώην πρωθυπουργούς της.
Συμφώνησαν άπαντες πως πρέπει να ιδρώσουν τη φανέλα στην προεκλογική περίοδο που έρχεται. Αισιόδοξοι και ανησυχούντες για τη νεοδημοκρατική πορεία ρητόρευσαν για την αναγκαία συστράτευση ενόψει της επόμενης εθνικής αναμέτρησης. Ωστόσο, η επικαιρότητα των απέναντι υπονόησε πως όλοι οι παραπάνω δεν ομολογούν – έμμεσα ή άμεσα – ποιο είναι το αληθινό πλεονέκτημα του κυβερνώντος κόμματος. Τόσο οι πρώτοι όσο κι οι δεύτεροι, παρέβλεψαν βολικά ότι οι πιθανότητες της ΝΔ να συνεχίσει να κυβερνά εξαρτώνται περισσότερο από την απουσία ενός ισχυρού πολιτικού αντιπάλου παρά από την ίδια.
Καθαρτήριο
Την ώρα που οι νεοδημοκράτες αντάλλασσαν απόψεις για το ύφος, τη στρατηγική, τον ιδεολογικό προσανατολισμό και τη διαχείριση των εσωτερικών τους προβλημάτων, ο συριζαίος αρχηγός διέγραφε τον επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, επειδή σχολίασε τη γνώμη ενός τρίτου αριστερού, ο οποίος εισηγήθηκε αναστολή της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να ενισχυθεί το κόμμα που θα ιδρύσει ο Τσίπρας. Για να το πούμε διαφορετικά: η καρατόμηση του Πολάκη ξαναέβαλε ψηλά στην ατζέντα της πολιτικής ειδησεογραφίας τα αδιέξοδα του ευρύτερου «προοδευτικού χώρου».
Θύμισε πως ο τελευταίος ψάχνει και τα πρόσωπα και τις πολιτικές που θα του επιτρέψουν να αντιπαρατεθεί με την κεντροδεξιά παράταξη – όχι από μια διψήφια απόσταση αλλά σαν εναλλακτική διακυβέρνησης. Η αδυναμία του να βρει και τα μεν και τις δε είναι ο κύριος λόγος που η ΝΔ κρατάει την πρωτιά. Η έλλειψη αντιπρότασης τη διευκολύνει να αυτοσυστήνεται, ως εκφραστής ενός σταθερού μέλλοντος, παρά τη ζημιά που έχει υποστεί το θεσμικό της πλεονέκτημα ή το πολιτικό κόστος που επωμίζεται λόγω της διαχείρισης της ακρίβειας. Υστερα από επτά χρόνια στην εξουσία, οι άλλοι δεν είναι η κόλαση για τη ΝΔ. Είναι το καθαρτήριο. Γιατί της δίνουν την ευκαιρία να παρουσιάζει τις «αμαρτίες» της ως συγγνωστές.
