Ο Ορχάν Παμούκ είναι ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του. Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στον Δημήτρη Δουλγερίδη – και δημοσιεύεται σήμερα στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» – ο διάσημος τούρκος συγγραφέας δεν διστάζει να πει ότι στην Τουρκία δεν έχουν πλήρη, αλλά περιορισμένη δημοκρατία, καθώς δεν υπάρχει πλήρης ελευθερία έκφρασης. Και χρησιμοποιεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη φυλάκιση του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, μοναδικό τρόπο που είχε ο πρόεδρος Ερντογάν να τον βγάλει από το πολιτικό παιχνίδι δεδομένου ότι έπαιρνε συστηματικά περισσότερες ψήφους τόσο από τον ίδιο όσο και από τους πολιτικούς που είχαν την «ευλογία» του.
Με αυτή την «περιορισμένη δημοκρατία» περιμένει η Ελλάδα να περάσει ένα θερμό καλοκαίρι, καθώς η γειτονική χώρα δείχνει να θυσιάζει τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο στον βωμό της μικροπολιτικής. Πράγματι, το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Αμυνας επιβεβαίωσε ότι επίκειται κατάθεση νομοσχεδίου που θα καθορίζει τις αρμοδιότητες στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας, και ενδέχεται να περιλαμβάνει ακόμη και τις θέσεις της Τουρκίας για τις «γκρίζες ζώνες», ενώ φιλοκυβερνητικές εφημερίδες επαναφέρουν στο προσκήνιο το περίφημο casus belli. Σε αυτό το κλίμα σημειώθηκε αυτή την εβδομάδα και η τουρκική παρενόχληση ελληνικού πλοίου που πόντιζε καλώδιο οπτικών ινών μεταξύ Αστυπάλαιας και Κω. Πρόκειται για το τέταρτο επεισόδιο αυτού του είδους από την αρχή της χρονιάς.
Απέναντι σε τέτοιες προκλήσεις, που οφείλονται σε έναν βαθμό στην κριτική που δέχεται η τουρκική κυβέρνηση από την αντιπολίτευση για υποχωρητικότητα απέναντι στην Ελλάδα και κατά συνέπεια έχουν ως βασικό αποδέκτη την τουρκική κοινή γνώμη, απαιτείται πριν απ’ όλα ψυχραιμία. Ηδη το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ξεκαθάρισε ότι μέτρα που λαμβάνονται μονομερώς, ενώ με βάση το Διεθνές Δίκαιο θα έπρεπε να αποφασίζονται σε διμερές ή πολυμερές επίπεδο, έχουν αποκλειστικά εσωτερική ισχύ. Η Αθήνα δεν έχει κανέναν λόγο να παρασυρθεί σε έναν εθνικιστικό ανταγωνισμό με την Αγκυρα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι συμμαχίες της είναι εδραιωμένες και η διεθνής της θέση ενισχυμένη.
Aπέναντι στη στρατηγική της έντασης και τις «Γαλάζιες Πατρίδες», η καλύτερη απάντηση είναι η αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου.
