Τι θα γινόταν αν…

Ηταν η τέταρτη φασιστική επίθεση που δέχτηκε για τις απόψεις της. Αυτή τη φορά όμως στο ίδιο της το σπίτι. Στον ιδιωτικό της χώρο. Για να της κλείσουν το στόμα, για να σταματήσει να εκφράζει απόψεις με τις οποίες διαφωνούν. Εισέβαλαν στο σπίτι της και βανδαλίζοντας έγραψαν χυδαία συνθήματα εναντίον της στους τοίχους. «Εχουμε Δημοκρατία – αναγνωρίζεται η αρνητική ελευθερία, δηλαδή το ότι υπάρχει ένας χώρος ελευθερίας στον οποίο δεν μπορεί να υπάρχουν εξωγενείς, αυθαίρετες παρεμβάσεις. Αυτή η αίσθηση ασφάλειας είναι που μας δίνει το σπίτι σε μία Δημοκρατία, εκτός αν ζούμε σε ολοκληρωτισμό» θα πει η καθηγήτρια Βάνα Νικολαΐδου Κυριανίδου στην Athens Voice. Δυσνόητες έννοιες για εκείνους που έχουν μάθει να φιμώνουν με τη βία κάθε αντίθετη φωνή.

Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας εκφράζεται ανοιχτά και συστηματικά εναντίον του αντισημιτισμού και τους τεράστιους κινδύνους που εγκυμονεί. Και αυτό ενοχλεί. Ομως η ενόχληση δεν εκφράζεται δημοκρατικά. Της σπάνε το γραφείο στο Πανεπιστήμιο, σχεδιάζουν ναζιστικά σύμβολα στους τοίχους, της απαγορεύουν την είσοδο. Ηταν η πρώτη φορά όμως που εισέβαλαν στο ίδιο της το σπίτι, προκαλώντας ανατριχίλα. Μπορεί κανείς να φανταστεί ποιες θα ήταν οι αντιδράσεις, οι πηχυαίοι τίτλοι σε σάιτ και εφημερίδες, τα ρεπορτάζ στα δελτία ειδήσεων, εάν η ίδια ακριβώς επίθεση είχε γίνει στο σπίτι ενός από την αντίπερα ιδεολογική όχθη.

Ολοι οι «ευαίσθητοι δικαιωματιστές» λάβροι θα καταδίκαζαν τον φασισμό, θα εκφωνούσαν επικολυρικούς λόγους στα δελτία και στις εκπομπές για το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου, κόμματα θα δημοσιοποιούσαν οργισμένες ανακοινώσεις. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη στη χώρα της απύθμενης υποκρισίας και της επιλεκτικής ευαισθησίας, εδώ όπου οι άμυνες της Δημοκρατίας βαφτίζονται αυταρχισμός.

Πανεπιστήμια παραδομένα σε μειοψηφίες, που επιβάλλουν τραμπουκίζοντας την άποψή τους, τάγματα εφόδου «συμμορφώνουν» όποιους διατυπώσουν άποψη εκτός γραμμής, βουλευτές που θλιβερά τρέχουν έξω από καταλήψεις πανεπιστημίων προσπαθώντας να αποτρέψουν την εκκένωσή τους και ένας ανατριχιαστικός αντισημιτισμός που γιγαντώνεται με παροιμιώδη ανοχή στο πλάι μας.

Ακραίες ομάδες γράφουν αντιεβραϊκά συνθήματα σε τοίχους της πόλης, επιχειρήσεις ισραηλινών συμφερόντων βανδαλίζονται, το καλοκαίρι εβραίοι τουρίστες εμποδίστηκαν να κατέβουν στο λιμάνι της Σύρου, ανιστόρητα γκρουπούσκουλα εισέβαλαν σε εκδήλωση για την εβραϊκή λογοτεχνία πριν από ακριβώς έναν χρόνο, τον Μάιο του 2025, στην αίθουσα Cosmos στο πλαίσιο της Διεθνούς Εκθέσεως Βιβλίου. Μία αυτοσχέδια πολιτοφυλακή επιβάλλει με τη βία τις ιδεολογικές της απόψεις και οποιοσδήποτε βγαίνει εκτός γραμμής υφίσταται τις συνέπειες.

Τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το κομβικό ζήτημα, όμως, δεν είναι τι κάνουν αυτοί. Αλλά τι κάνει η ευνομούμενη Πολιτεία για να τους σταματήσει. Τι κάνει ο πνευματικός κόσμος, η ακαδημαϊκή κοινότητα και οι πρυτανικές Αρχές για όσες αθλιότητες εκτυλίσσονται µέσα σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπου θα έπρεπε να διαφυλάσσεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Η τελευταία φορά που μίλησαν για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών ήταν όταν διατύπωναν γραφικότητες ότι θα εμποδιζόταν από την Πανεπιστημιακή Αστυνομία και έτρεχαν στο ΣτΕ για να την καταργήσουν.

Δεν ψέλλισαν όμως ούτε λέξη όταν η συνάδελφός τους πανεπιστημιακός δέχτηκε επίθεση στον χώρο του σπιτιού της επειδή στηλιτεύει τον αντισημιτισμό. Πλάι στην απούσα πνευματική ελίτ και τη φοβική κυβέρνηση, μία αντιπολίτευση η οποία είναι πολύ απασχολημένη να σκαρώνει πύρινους λόγους για την «καταπάτηση του κράτους Δικαίου». Που κανένα πρόβλημα δεν έχει όταν αυτό το κράτος Δικαίου καταπατάται από τις επιθέσεις ταγμάτων εφόδου στο σπίτι μιας πανεπιστημιακού.