Μιλώντας στο Φόρουμ των Δελφών, ο Βαγγέλης Βενιζέλος σημείωσε, αναφερόμενος στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, ότι δεν έχει δοθεί ποτέ κατά τη Μεταπολίτευση τρίτη διαδοχική εντολή διακυβέρνησης της χώρας στο ίδιο κόμμα. Οπως βέβαια δεν έχει ξανασυμβεί στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ένα κόμμα εξουσίας να διατηρεί μια άνετη δημοσκοπική πρωτοκαθεδρία βαδίζοντας προς το τέλος της δεύτερης τετραετίας του. Είναι γεγονός ότι μια τρίτη, κατά σειρά, νίκη της Νέας Δημοκρατίας θα παραβίαζε την καθιερωμένη δημοκρατική εναλλαγή στο τιμόνι της χώρας, ειδικά σε μια περίοδο που τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει το κυβερνών κόμμα, εντός και εκτός των τειχών του, κάθε άλλο παρά ευνοούν την επικράτησή του.
Στο διάστημα που μας χωρίζει από τις κάλπες δεν θα πρέπει να αποκλείονται σημαντικές ανατροπές. Αλλωστε, οι γεωπολιτικές – και όχι μόνον – εξελίξεις αλλά και οι εσωτερικές οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις μπορεί να επιφυλάσσουν αρκετές ανακατατάξεις. Χαρακτηριστικό της πολιτικής ρευστότητας είναι οι συνεχιζόμενες διεργασίες για τη δημιουργία νέων κομμάτων τα οποία φιλοδοξούν να εισέλθουν στη νέα Βουλή. Ωστόσο, η ήττα της κυβερνητικής παράταξης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εναλλακτική κυβερνητική επιλογή που θα τεθεί υπ’ όψιν των πολιτών. Το κύριο βάρος για την παρουσίαση μιας πειστικής πρότασης εξουσίας πέφτει στην αξιωματική αντιπολίτευση.
Το ΠΑΣΟΚ, από τη στιγμή που αναδείχθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έθεσε ως στόχο τη νίκη στις επόμενες εκλογές, χαράσσοντας αυτόνομη πορεία προς την εκλογική αναμέτρηση. Με αυτό τον τρόπο από τη μια πέτυχε να παρακάμψει το παραπειστικό ερώτημα «Με ποιον θα πάτε;» και από την άλλη άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του για μια ευρεία και αμφίπλευρη διεύρυνση προς τις δυνάμεις που είχαν αποστασιοποιηθεί απογοητευμένες από τις προηγούμενες δεξιές και αριστερές επιλογές τους. Δημιουργήθηκαν έτσι οι προϋποθέσεις για τη συγκρότηση μιας ισχυρής και πολυσυλλεκτικής δημοκρατικής παράταξης ικανής να αμφισβητήσει την παντοδυναμία της ΝΔ.
Το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ υπονόμευσε τη στρατηγική της αυτόνομης πορείας προς την κάλπη αφού η απόφαση που πάρθηκε για απόρριψη κάθε εκδοχής συνεργασίας με τη ΝΔ εγκλωβίζει την αξιωματική αντιπολίτευση στο σενάριο της αποκαλούμενης «προοδευτικής συνεργασίας». Το σενάριο αυτό ενισχύει την αβεβαιότητα για την κυβερνητική πρόταση του ΠΑΣΟΚ αφού συμπεριλαμβάνει τα κομμάτια του κατακερματισμένου ΣΥΡΙΖΑ που έχουν ήδη αποφασίσει να συμπορευτούν με το υπό ίδρυση κόμμα του αμετανόητου, όπως απέδειξε η «Ιθάκη», Τσίπρα. Η επιβεβλημένη στις σημερινές συνθήκες πολιτική της «αμφίπλευρης διεύρυνσης» εξελίσσεται σταδιακά σε πολιτική μετατροπής του ΠΑΣΟΚ σε χώρο άκριτης υποδοχής πρωταγωνιστών της «Πρώτη φορά Αριστερά» συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Συνέπεια της πολιτικής αυτής μετατόπισης είναι να απομακρύνεται περισσότερο ο στόχος της νίκης, μερικούς μόλις μήνες πριν τις εκλογές, αφού ο κεντρώος πολιτικός χώρος εκχωρείται, ως σανίδα σωτηρίας, στη δοκιμαζόμενη από τα σκάνδαλα ΝΔ, ανοίγοντάς της τον δρόμο για μια τρίτη θητεία.
Η δημοκρατική παράταξη οφείλει να γίνει ο χώρος συνάντησης όλων των σοσιαλδημοκρατικών και φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών δυνάμεων με στόχο τη δημιουργία ενός δυναμικού και αξιόπιστου κυβερνητικού πόλου. Η χώρα χρειάζεται να επιστρέψει στην κανονικότητα της δημοκρατικής εναλλαγής στην εξουσία και όχι στη «σταθερότητα» εκείνων που την οδήγησαν στην άκρη του γκρεμού της πτώχευσης.
Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου είναι εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού «Μεταρρύθμιση»
