«Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, βλέποντας να παραμένει στο αρχείο ο φάκελος των τηλεφωνικών υποκλοπών, να μη λαμβάνονται υπόψη τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως μετά την αποκαλυπτική διαδικασία στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο και να επιχειρείται να γραφτεί για δεύτερη φορά ο επίλογος σε μια υπόθεση που αφορά τη λειτουργία των θεσμών και της ίδιας της δημοκρατίας». Με τα λόγια αυτά, νομικοί, χωρίς να κρύβουν την έκπληξή τους, σχολίαζαν την είδηση ότι παρά τα νέα στοιχεία που προέκυψαν στη διάρκεια της πολύμηνης και ενδελεχούς δίκης η πόρτα της Δικαιοσύνης έμεινε για δεύτερη φορά ερμητικά κλειστή τόσο για την έρευνα του αδικήματος της κατασκοπείας όσο και για την πιθανή σύνδεση της ΕΥΠ με το κακόβουλο λογισμικό Predator.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, με μια πολυσέλιδη διάταξή του αφού μελέτησε την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, έκρινε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανασυρθεί από το αρχείο η επίμαχη δικογραφία, επικαλούμενος «οιονεί δεδικασμένο». Οπως επισημαίνεται, η επανεξέταση μιας ήδη αρχειοθετημένης υπόθεσης επιτρέπεται μόνο όταν προκύψουν «ουσιώδη νέα στοιχεία» και, κατά την κρίση του, «η συνεχής εμπλοκή της Δικαιοσύνης σε έναν ατέρμονο κύκλο πανομοιότυπων ερευνών, χωρίς ουσιαστικό λόγο, παρακωλύει και καθυστερεί την απονομή της».
Υπό αυτό το πρίσμα, η υπόθεση παραμένει επί της ουσίας στο «συρτάρι» της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ενώ την ίδια ώρα, όπως επισημαίνουν νομικοί, πληθαίνουν τα ερωτήματα που πυροδοτούν έντονη πολιτική αντιπαράθεση ανεβάζοντας στο κόκκινο το… θερμόμετρο.
Και το αδίκημα της κατασκοπείας
Στο πολυσέλιδο σκεπτικό της Εισαγγελίας, που έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης (πρόεδρος Νίκος Ασκιανάκης και εισαγγελέας Δημήτρης Παυλίδης), προσπερνώνται όλα τα νέα στοιχεία ακόμα και για το αδίκημα της κατασκοπείας.
Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, η δικαστική απόφαση «πιθανολογεί, ανεπιβεβαίωτα», παρά την ιδιότητα ορισμένων εξ αυτών (υπουργοί, αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., αρχηγός ΓΕΕΘΑ) που χειρίζονταν καίρια χαρτοφυλάκια, με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες, ότι στα κινητά τους τηλέφωνα ήταν αποθηκευμένα κρίσιμα και απόρρητα στοιχεία, καθώς ποτέ αυτά δεν ανιχνεύτηκαν και δεν εξετάστηκαν.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί σε πολλούς νομικούς το γεγονός ότι ο εισαγγελέας για να ξεπεράσει τον «σκόπελο» της κατασκοπείας επικαλείται ονομαστικά τον Λάκη Λαζόπουλο και τον Μένιο Φουρθιώτη από τη λίστα των στόχων του Predator, για να καταλήξει στην άποψη ότι «επ’ ουδενί δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων» και ότι «δεν στοιχειοθετείται η αξιόποινη πράξη της κατασκοπείας».
Ούτε όμως για τη διερεύνηση του σκέλους της υπόθεσης του μολυσμένου μηνύματος με αποδέκτη τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη ο ανώτατος εισαγγελέας έκρινε ότι τα στοιχεία ήταν αρκετά για να ξεκινήσει νέα έρευνα. Και σε αυτή την περίπτωση, κατά την κρίση του, όσα προέκυψαν στη διάρκεια της πολύμηνης δίκης συνιστούν μόνο ασθενέστατες ενδείξεις. Δέχεται βέβαια ότι τα δεδομένα από την κίνηση του λογαριασμού της προπληρωμένης κάρτας του Αιμίλιου Κοσμίδη συνιστούν «μεν νεότερα πραγματικά περιστατικά, πλην όμως, από τη συνεκτίμηση και την αξιολόγησή τους, εξακολουθεί να παραμένει αδύνατη η ταυτοποίηση του προσώπου του άγνωστου κατόχου και χρήστη της κάρτας». Και μάλιστα επισημαίνει ότι καμία θετική συμβολή στην έρευνα της υπόθεσης δεν μπορεί να έχει η επίκληση της φιλικής σχέσης του κατόχου της προπληρωμένης κάρτας με τον υπάλληλο καταστήματος κινητής τηλεφωνίας, ο οποίος φέρεται να είχε σχέσεις με την ΕΥΠ.
Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, πως κατά τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο συνάδελφός του Αχιλλέας Ζήσης, ο οποίος διενήργησε τον πρώτο κύκλο των ερευνών, «διέλαβε κάθε πιθανό εμπλεκόμενο αυτουργό ή συμμέτοχο», καταλήγοντας ότι προκύπτουν ενδείξεις μόνο για τους τέσσερις ιδιώτες επιχειρηματίες. Και ως εκ τούτου εκτιμάται ότι δεν πρέπει να ανοίξει ο κύκλος της έρευνας για τα εννέα νέα πρόσωπα που προέκυψαν στη διάρκεια της δίκης, ώστε να διαπιστωθεί εάν πρέπει να δικαστούν ως συμμέτοχοι των ήδη καταδικασθέντων σε πρώτο βαθμό επιχειρηματιών.
