Η πρώτη αμυντική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Γαλλία υπεγράφη το 2021. Καταψηφίστηκε από την αντιπολίτευση καθώς ο αρχηγός της, ο Αλέξης Τσίπρας, αναρωτήθηκε τι θα συμβεί αν αρχίσουν να έρχονται φέρετρα με την ελληνική σημαία από την Αφρική. Η Γαλλία έχει στρατιωτική εμπλοκή στη ζώνη του Σαχέλ όπου και διατηρεί σημαντικά οικονομικά συμφέροντα.
Κατά τον Τσίπρα η συμφωνία δέσμευε την Ελλάδα στην αποστολή δυνάμεων για να πολεμήσουν τζιχαντιστές στη Σαχάρα. Ο Μητσοτάκης του είπε ότι ο ισχυρισμός του είναι ο αθλιότερος που άκουσε από τότε που εξελέγη πρωθυπουργός. Τώρα δεν ακούσαμε κάτι αντίστοιχο. Αλλωστε ο Τσίπρας βρίσκεται εκτός Βουλής και έχει να ασχοληθεί με σοβαρότερα πράγματα από το να λαϊκίζει επί της εξωτερικής πολιτικής.
Διότι, πράγματι, αν θέλεις μπορείς να πάρεις την κυβέρνηση Μητσοτάκη και να τη χτυπάς σαν χταπόδι για μια σειρά ζητημάτων. Ομως αν σκοπεύεις να είσαι δίκαιος μαζί της, οφείλεις να αναγνωρίσεις ευστοχία σε βασικούς άξονες στο πεδίο της διπλωματίας. Βέβαια κάποιες πτυχές αυτής της πολιτικής κοστίζουν κάτι παραπάνω σε φρεγάτες, μαχητικά και υποβρύχια, αλλά αυτό το σπορ είναι ακριβό. Ναι, η κυβέρνηση και κατά συνέπεια η χώρα, τα έχουν πάει καλά σε αυτό το επίπεδο.
Στο θέμα της Ουκρανίας ετάχθη, όντως, με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας επειδή εκεί βρίσκονται τα συμφέροντά της. Στο Παλαιστινιακό η ελληνική θέση δεν αντέχει σοβαρό ηθικό έλεγχο. Και όμως, η ηθική είναι το πρώτο πράγμα που εγκαταλείπεται όταν αρχίζουν να μετριούνται συμμαχίες και συμφέροντα. Στον πόλεμο του Ιράν έκανε μία κίνηση υψηλού συμβολισμού στέλνοντας τα μαχητικά και τη φρεγάτα στην Κύπρο, ενώ απέσπασε τα θετικά σχόλια του Τραμπ.
Και όλοι γνωρίζουμε ότι σε αυτόν τον κόσμο, το τελευταίο που πρέπει να κάνεις είναι να δυσαρεστήσεις τον Τραμπ. Τέλος, στα ελληνοτουρκικά διατηρείται η νηνεμία, δεν σηκώνονται μποφόρ στο Αιγαίο. Αν προσθέσεις και τις εξελίξεις στα ενεργειακά, με την ανάδειξη της χώρας σε ζωτικό κόμβο για τα αμερικανικά συμφέροντα, βλέπεις μία εικόνα σταθερότητας με προοπτική που δεν αντιστοιχεί σε όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό. Πώς το έλεγε ο μεγάλος Καραμανλής; Εξω πάμε καλά.
Θάλαμος αερίων
Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ εξετάζει να καταργηθεί η θανατηφόρα ένεση στις εκτελέσεις. Προτείνεται εκτελεστικό απόσπασμα, ηλεκτρική καρέκλα και θάλαμος αερίων. Διότι, σου λένε, η ένεση συχνά προκαλεί επιπλοκές. Αυτό βέβαια δεν είναι ακριβώς πολιτική. Είναι σπέκουλα επί των ταπεινότερων ενστίκτων που διατρέχουν τους σκληροπυρηνικούς ψηφοφόρους του προέδρου. Θα μου πείτε ότι κανένας δεν περίμενε να ενισχυθεί, επί Τραμπ, το ρεύμα κατά της θανατικής ποινής. Σωστό και αναμενόμενο. Αλλά όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προκρίνει θάλαμο αερίων και ηλεκτρική καρέκλα δεν πρόκειται απλώς για αυστηροποίηση της ποινικής πολιτικής. Είναι επιστροφή σε εικόνες που νόμιζες ότι ανήκουν σε ασπρόμαυρα αρχεία και όχι σε σύγχρονη δημοκρατία. Και τότε αναρωτιέσαι πόση βαρβαρότητα αντέχει μια κοινωνία. Και, αλήθεια, είναι ο πρόεδρος που εκφράζει την κοινωνία ή η κοινωνία που αρχίζει και μοιάζει στον πρόεδρό της; Ο ηγέτης εκφράζει τον κόσμο του ή τον διαμορφώνει; Η κότα και το αβγό.
Δημόσιοι υπάλληλοι
O Νίκος Ρωμανός έμεινε στη φυλακή 17 μήνες πριν αθωωθεί για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους. Ετέθη σε καθεστώς προσωρινής κράτησης επειδή ένα αποτύπωμά του βρέθηκε σε σακούλα μέσα στο διαμέρισμα που κατασκευάστηκε η βόμβα. Απαλλάχθηκε λόγω αμφιβολιών. Απευθύνθηκα σε έμπειρο δικαστή. «Ξέρεις πόσοι αθώοι προφυλακίζονται ή οδηγούνται στο ακροατήριο επειδή ανακριτής και εισαγγελέας θέλουν να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο; Περισσότεροι από όσους φαντάζεσαι. Συμβαίνει συνέχεια. Σε τυλίγουν σε μία κόλλα χαρτί και σε στέλνουν στο δικαστήριο να βρεις το δίκιο σου. Και στην πρωτοβάθμια δίκη η έδρα συχνά θα σκεφτεί να σε στείλει, με τη σειρά της, στο Εφετείο. Ηθελε τόλμη και διορατική αξιολόγηση των στοιχείων για να μη στείλουν τον Ρωμανό στη φυλακή». Κοινώς δημόσιοι υπάλληλοι που φύλαξαν τα νώτα τους, για να μην πω κάτι άλλο…
Ο star της ημέρας
Αυτός είναι ο Ερνι Ντόσιο. Ηταν πολυεκατομμυριούχος από την Καλιφόρνια. Τώρα δεν είναι γιατί τον πάτησαν κάτι ελέφαντες στην Αφρική, όταν πήγε να κυνηγήσει ένα σπάνιο είδος αντιλόπης. Ξέρετε πόσα λεφτά πληρώνουν κάθε χρόνο διάφοροι πλούσιοι για να κυνηγάνε μεγάλα θηράματα; Περί τα 120 εκατομμύρια δολάρια. Rest In Pieces Ερνι.
