Είναι ενδιαφέρουσα η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη; Είναι, γιατί όποιο κεφάλι και να κόψεις, ένα άλλο ξεπετιέται – και θα μπορούσε η αντιπολίτευση να έχει καταντήσει γραφική, όμως η συνέντευξη του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης έδωσε στο όλο θέμα νέα πνοή. Κανείς όμως δεν θέλει (εκτός ίσως από την κυβέρνηση) να μιλάει για τον Λαζαρίδη σήμερα στη Βουλή αντί για το Predator. Οχι μόνο γιατί δεν θέλουν να δώσουν αφορμή στον Μητσοτάκη να «χτυπήσει» κατά της τοξικότητας στον δημόσιο διάλογο, αλλά γιατί το ίδιο το θέμα που πραγματεύεται η συζήτηση για το κράτος δικαίου είναι πιο σημαντικό από ένα πτυχίο που δεν ήταν πτυχίο.
Tους ενώνει
Την ερχόμενη Τρίτη, στο κέντρο της Αθήνας, με αφορμή το βιβλίο του Λεωνίδα Μακρή για τον Γιάννη Μπουτάρη («Γ. Μπουτάρης: Η πολιτική αλλιώς») θα προκύψει ένα ενδιαφέρον συναπάντημα: στο ίδιο πάνελ θα βρεθούν ο Νίκος Χαρδαλιάς, ο δήμαρχος του Πειραιά Γιάννης Μώραλης, ο δήμαρχος της Αθήνας Χάρης Δούκας και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας – σε συντονισμό της δημοσιογράφου του Mega, Δώρας Αναγνωστοπούλου. Η συνύπαρξη των δύο τελευταίων έχει, σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί εκπροσωπούν δύο αντίπαλα κόμματα (και δύο διαφορετικά προοδευτικά αφηγήματα) στις επόμενες εκλογές – τα οποία θα ήθελαν εξίσου λίγη από την κληρονομιά του Μπουτάρη.
Στη Βαρκελώνη
Δεν θα είναι αυτή η μόνη εμφάνιση σε πάνελ για τον Χάρη Δούκα τις επόμενες μέρες –αντιθέτως, θα βρίσκεται από αύριο στη Βαρκελώνη, στο συνέδριο για την Προοδευτική Παγκόσμια Κινητοποίηση που φέτος φιλοξενείται από το ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και τον Πέδρο Σάντσεθ, στο οποίο έχει ανακοινωθεί ως ομιλητής σε δύο διαφορετικές συζητήσεις. Στο ίδιο συνέδριο αναμένεται να παρευρεθεί, αλλά σύμφωνα με το πρόγραμμα δεν θα μιλήσει, ο Νίκος Ανδρουλάκης. Μήπως αυτή είναι μια ευκαιρία να τα πουν οι δυο τους στο αεροπλάνο ή πάνω από τάπας και θερβέθα; Την προηγούμενη φορά, σε παρόμοια ευκαιρία, δεν είχαν ανταλλάξει ούτε λέξη – τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει.
Kingmaker
Και μιας που πιάσαμε τα διεθνή της προόδου, η «Wall Street Journal» φιλοξένησε πριν από λίγες μέρες ένα άρθρο που περιέγραφε τον Μπέρνι Σάντερς ως τον «αριστερό που κινεί τα νήματα» («kingmaker»), στηρίζοντας προοδευτικούς υποψηφίους στις εσωτερικές προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών – και, γιατί όχι, ακόμα και για το χρίσμα. Ο Σάντερς, στην ηλικία που είναι, θα μπορούσε πολύ εύκολα να έχει αράξει στη γωνία του, όμως όχι απλώς δεν το έχει κάνει, αλλά καταθέτει πλατφόρμα για την αντιμετώπιση του Ντόναλντ Τραμπ και στηρίζει τη νέα γενιά πολιτικών. Η προϋπόθεση που κάνει τη διαφορά από σχετικές προσπάθειες στα καθ’ ημάς: δεν προωθεί τον εαυτό του ως λύση.
Απορία
Είναι όμορφα στο Κόσοβο για τους υπουργούς Αμυνας που δεν θέλουν να εμφανιστούν στη Βουλή;
