Κόντρα στα επικολυρικά μονόπρακτα υπουργών που ανακαλύπτουν όψιμα τις αρετές της «κοινωνίας των πολιτών» η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι, στο μυαλό της κυβέρνησης, η χώρα κατοικείται αποκλειστικά από «πελάτες». Γι’ αυτό άλλωστε έχει μετατραπεί σε δημόσιο συνήγορο υπεράσπισης των βουλευτών που δεν έκαναν απλές «εξυπηρετήσεις», αλλά ρουσφέτια που έχει αξιολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ότι δεν είναι ποινικά αδιάφορα. Γι’ αυτό επιτίθενται στους εισαγγελείς της, αυτοί, οι «θεσμικοί».
Το αφήγημα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι για τα λάθη του φταίνε τα «200 χρόνια του ελληνικού κράτους» και η διαχρονική πελατειακή νοοτροπία του Ελληνα, καλώντας όποιον είναι αναμάρτητος «να βάλει πρώτος τον λίθο». Μας είπε, δηλαδή, όλους αμαρτωλούς. Η προσβολή του επιστρέφεται.
Οπως επεσήμανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στο χθεσινό άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε το ιστορικό προνόμιο να μοιράσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αυτά έγιναν το καύσιμο για την επιστροφή στις πιο παθογόνες πρακτικές του παρελθόντος. Η ίδια κυβέρνηση που μας προκαλεί συνεχώς και μας επιτίθεται, μοιράζει ευρωπαϊκά κονδύλια αφειδώς σε «συμβουλευτικές», σε δημοσιογράφους και εκδότες που τη χαϊδεύουν, σε δήθεν διαφημιστικές που μισθοδοτούν τρολ του Διαδικτύου, σε κάτι εταιρείες βιτρίνες που δηλώνουν εκατοντάδες άσχετες δραστηριότητες για να τα αρπάζουν από παντού.
Η «κόλλα» που κρατάει συμπαγή την κυβέρνηση, ακόμα και όταν κινδυνεύει να μετατραπεί σε «δεδηλωμένη πλειοψηφία κατηγορουμένων», είναι ακριβώς αυτή: Τα λεφτά.
Και ποιος τα κρατάει αυτά; Το επιτελικό κράτος. Το Μαξίμου προσπαθεί να πείσει ότι τα πελατειακά δίκτυα είναι μια γραφική, τοπική υπόθεση των βουλευτών ενώ ο σκοπός του επιτελικού κράτους εξαρχής ήταν να τα συγκεντρώσει και να τα αναβαθμίσει.
Διότι το μεγάλο ρουσφέτι σήμερα δεν είναι η σβησμένη κλήση και το κρεβάτι στο δημόσιο νοσοκομείο. Είναι οι απευθείας αναθέσεις που εκμεταλλεύονται τους νόμους της πανδημίας, οι δήθεν «διακρατικές συμβάσεις» εξοπλιστικών, οι στοχευμένες επιδοτήσεις, οι υποκλοπές όσων εμπλέκονταν στις δουλειές τους, η εξαχρείωση των ατελείωτων επιδομάτων που τα βαφτίσαμε «pass». Το ανώτατο στάδιο του πελατειακού κράτους έφτιαξαν, ένα μεγάλο ταμείο που το βάφτισαν «επιτελικό». Ο Πρωθυπουργός, λοιπόν, αν θέλει αυτές τις άγιες μέρες να απασχοληθεί με τις αμαρτίες της ανθρωπότητας, να πάψει να μας προσβάλλει και να πάρει ένα μεγάλο καθρέφτη.
