Η έννοια της έκπληξης δεν λες ότι συνάδει με τις βραβεύσεις των 98ων Οσκαρ που δόθηκαν την περασμένη Κυριακή στο Λος Αντζελες. Ολα τα φαβορί κέρδισαν βραβείο και οι δύο ταινίες που «μονομάχησαν», η «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον και οι «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ, κέρδισαν έξι και τέσσερα βραβεία αντιστοίχως – άρα μένουν όλοι ικανοποιημένοι.
Ικανοποιημένος δεν έμεινε βέβαια ο Τιμοτέ Σαλαμέ, υποψήφιος Οσκαρ Α ρόλου για την ταινία «Marty Supreme», που αναδεικνύει τη μεγάλη γκάμα του. Για τρίτη φορά έχασε το αγαλματίδιο στην κατηγορία, αυτή τη φορά από τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν που με τον διπλό ρόλο του στους «Αμαρτωλούς» είχε από την αρχή φόρα, όπως και την υποστήριξη της μαύρης κοινότητας του Χόλιγουντ.
Πολλοί πίστεψαν ότι ο Σαλαμέ έχασε το βραβείο λόγω των δηλώσεων περί «θανάτου» λυρικού τραγουδιού και όπερας, όμως η δύναμη του Τζόρνταν προϋπήρχε, ενώ οι κάλπες πολύ πιθανόν να είχαν κλείσει όταν ο Σαλαμέ έκανε τη δήλωση.
Το πάθος του Τζόρνταν φάνηκε και στον ευχαριστήριο λόγο του όταν είπε ότι νιώθει την υποστήριξη του κόσμου και αυτό τον βοηθά να γίνεται καλύτερος. «Εχω υπάρξει εξαιρετικά ευλογημένος στη ζωή μου» είπε ο ηθοποιός. «Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που με έχουν δει να μεγαλώνω σε αυτόν τον κλάδο, να μεγαλώνω σε αυτή την πόλη, και με πρόσεχαν – και δεν χρειάστηκε να το κάνουν».
Καμία έκπληξη και στον Α’ γυναικείο ρόλο, με την Ιρλανδή Τζέσι Μπάκλεϊ να σηκώνει το βραβείο για τον «Αμνετ» της Κλόε Ζάο και να μην μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της καθώς όλη η οικογένειά της βρισκόταν στην αίθουσα. Ετσι ολοκληρώθηκε ο κύκλος δακρύων της ταινίας «Αμνετ», η οποία δεν κέρδισε κάποιο άλλο βραβείο παρά τις οκτώ συνολικά υποψηφιότητές της.
Πάντως είναι λίγο άδικο που ο «Marty Supreme» του Τζος Σάφντι, μια πολύ καλή ταινία με πολλές υποψηφιότητες, δεν βραβεύτηκε καθόλου. Ο «Marty Supreme» μετρούσε εννέα υποψηφιότητες, όσες και η νορβηγική ταινία «Συναισθηματική αξία» του Γιοακίμ Τρίερ, η οποία όμως απέσπασε το βραβείο της καλύτερης διεθνούς ταινίας, που ήταν η δυσκολότερη όλων, με πέντε πολύ καλές ταινίες, εκ των οποίων οι τέσσερις έφυγαν εντελώς άπραγες: «Ενα απλό ατύχημα», «Sirat», «Μυστικός πράκτορας» και «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ».
Πολύ καλή όμως ήταν και η παρουσία της ταινίας «Frankenstein» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο στα Οσκαρ, επίσης με εννέα υποψηφιότητες. Η ταινία κέρδισε σε τρεις κατηγορίες – ακριβώς εκείνες που θα περίμενες ότι θα κέρδιζε: σκηνικών, ενδυματολογίας και μακιγιάζ-κομμώσεις.
Εκπλήξεις μπορεί να μην υπήρξαν στις βραβεύσεις, υπήρξαν όμως κάποιες ενδιαφέρουσες πρωτιές. Η Ελληνοαμερικανίδα Κασσάνδρα Κουλουκουντίς είναι ο πρώτος άνθρωπος που σηκώνει το Οσκαρ κάστινγκ (για την ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη») αφού φέτος θεσπίστηκε η κατηγορία. Μνεία επίσης θα πρέπει να γίνει στη διευθύντρια φωτογραφίας των «Αμαρτωλών» Οτομ Ντουράλντ Αρκαπό, που είναι η πρώτη γυναίκα (και μαύρη γυναίκα) που κερδίζει το βραβείο φωτογραφίας. Ο ευχαριστήριος λόγος της ήταν πολύ ζεστός, επίσης γεμάτος αγάπη και ένας από τους καλύτερους της απονομής.
Πολιτικές δηλώσεις
Ανάμεσα στις πολύ όμορφες στιγμές της τελετής ήταν όταν στον ευχαριστήριο λόγο του ο νορβηγός σκηνοθέτης Γιοακίμ Τρίερ μνημόνευσε τον Τζέιμς Μπάλντουιν. Χρησιμοποιώντας μια φράση του σπουδαίου αμερικανού συγγραφέα, ο Τρίερ είπε ότι «όλοι οι ενήλικες είναι υπεύθυνοι για όλα τα παιδιά» λόγω των αποκαλύψεων για εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος παιδιών και των συγκρούσεων που διεξάγονται στον κόσμο.
Πολιτικές νύξεις για φαινόμενα των καιρών μας έγιναν κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής των βραβείων Οσκαρ, τίποτα όμως με κραυγαλέο τρόπο. Ηταν μια τελετή σεμνή, σοβαρή, χωρίς πολλά-πολλά. Τόσο όσο σε όλα. Μόνον ένας σταρ φρόντισε να δηλώσει ωμά και απροκάλυπτα την πολιτική θέση του λέγοντας «Οχι στον πόλεμο και λευτεριά στην Παλαιστίνη»: ο Χαβιέ Μπαρδέμ στην παρουσίαση του Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας. Ομως η θέση του ισπανού ηθοποιού είναι γνωστή αφού πολλάκις έχει αναφερθεί στην ευθύνη του Ισραήλ για γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Ανάμεσα στα πιο ουσιαστικά πολιτικά σχόλια που ακούστηκαν στην απονομή ήταν του Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν, του νεαρού σκηνοθέτη της ταινίας «Mr nobody against Putin» (συνσκηνοθετημένη με τον Πάβελ Ταλάνκιν) η οποία κέρδισε το Οσκαρ καλύτερου μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ. Ο Μπόρενσταϊν αναφέρθηκε στη μεγάλη σημασία και δύναμη που κάθε πολίτης, «ο κάθε “κανένας”» έχει, καθώς και στο βάρος της ευθύνης που κάθε πολίτης οφείλει να σηκώνει όταν οι εξουσίες στη χώρα του γίνονται ασύδοτες και εκείνος απλώς δεν αντιδρά. «Το “Mr Nobody Against Putin” αφορά το πώς χάνεις τη χώρα σου» είπε ο Μπόρενσταϊν. «Και αυτό που είδαμε δουλεύοντας με το υλικό μας είναι ότι τη χάνεις μέσα από αμέτρητες μικρές, μικρές πράξεις συνενοχής. Ολοι αντιμετωπίζουμε μια ηθική επιλογή, αλλά ευτυχώς, ακόμη και ένας “κανένας” είναι πιο ισχυρός από όσο πολλοί νομίζουν».
Σε πιο διασκεδαστικό τόνο ήταν και το σχόλιο του πρώην οικοδεσπότη απονομών των βραβείων Οσκαρ, παρουσιαστή τηλεοπτικού σόου Τζίμι Κίμελ, ο οποίος ενώ παρουσίασε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ, ανάμεσα σε άλλα είπε ότι «κάποιοι κάνουν ντοκιμαντέρ και κινδυνεύει η ζωή τους και άλλοι κάνουν ντοκιμαντέρ δείχνοντας πώς δοκιμάζουν παπούτσια στον Λευκό Οίκο». Μια ξεκάθαρη «μπηχτή» για τη Μελάνια Τραμπ και το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για εκείνη.
Μια πολιτική δήλωση μπορεί να «μεταφραστεί» ακόμα και σε μια απουσία. Κερδίζοντας το τρίτο Οσκαρ για τη «Μια μάχη μετά την άλλη» (στην κατηγορία του Β’ ρόλου). Ο ηθοποιός Σον Πεν ήταν ένας από τους μεγάλους νικητές της βραδιάς αλλά απουσίαζε από την τελετή. Αν και ο ίδιος δεν προέβη σε κάποια δήλωση, οι «Τάιμς της Νέα Υόρκης» επικαλούμενοι πηγές κοντά στον ηθοποιό, ανέφεραν ότι ο Σον Πεν την Κυριακή βρισκόταν στην Ουκρανία· δεν έχει γίνει σαφής ο λόγος για τον οποίο ταξίδεψε στη χώρα που μαστίζεται από τον πόλεμο, όμως η εκεί δράση του Πεν είναι γνωστή και θυμίζουμε ότι έχει γυρίσει και ντοκιμαντέρ για τον πόλεμο στην Ουκρανία όπου ο ίδιος βρισκόταν όταν ξέσπασε.
Αγάπη και συγγνώμη
Η «αντι-Τραμπ» ατμόσφαιρα ήταν αδιαμφισβήτητα διάχυτη στην αίθουσα Dolby Theatre, όμως η τελετή είχε κυρίως ουμανιστικό χαρακτήρα. Η έννοια της συγγνώμης και της αγάπης κυριαρχούσε. Παραλαμβάνοντας το Οσκαρ σεναρίου βασισμένου σε ξένο υλικό, ο Πολ Τόμας Αντερσον ζήτησε συγγνώμη προς τα παιδιά του (για τα οποία έγραψε την ταινία). «Συγγνώμη για το χάος που αφήνουμε στον κόσμο που τους παραδίδουμε, αλλά και με την ελπίδα ότι θα είναι η γενιά που θα φέρει κοινή λογική και αξιοπρέπεια».
Την αγάπη όμως τη διέκρινες και στους ανθρώπους που μίλησαν για αυτούς που έφυγαν και τους ήξεραν καλά. Η Μπάρμπρα Στράιζαντ αποχαιρέτησε τραγουδώντας τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, συμπρωταγωνιστή της στην ταινία «Τα καλύτερά μας χρόνια», ο Μπίλι Κρίσταλ είπε το δικό του προσωπικό αντίο στον Ρομπ Ράινερ, με τον οποίο είχε γυρίσει τη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του, «Οταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι», και η Ρέιτσελ Μακ Ανταμς τίμησε με λόγια που καρφώνονταν στην καρδιά τη μέντορά της, Νταϊάν Κίτον.
Η αποθέωση της αγάπης φάνηκε και στο πολύ καλά σκηνοθετημένο φινάλε της βραδιάς όταν η Νικόλ Κίντμαν και ο Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, το ντουέτο της ταινίας «Μουλέν Ρουζ» (1999), ανέβηκαν στη σκηνή για την παρουσίαση του Οσκαρ καλύτερης ταινίας. Με πολύ τρυφερό αλλά και cool τρόπο οι δύο ηθοποιοί άρχισαν να τραγουδούν τραγούδια που σχετίζονται με την αγάπη, από το «Love is a many splendor thing» μέχρι το αριστουργηματικό κομμάτι των Beatles «All you need is love». Και κάπως έτσι έκλεισε η βραδιά. Αισιόδοξα και με πολύ χαμόγελο.
Βασικά βραβεία
- Καλύτερη ταινία: Μια μάχη μετά την άλλη
- Σκηνοθεσία: Πολ Τόμας Αντερσον, Μια μάχη μετά την άλλη
- Α’ γυναικείος ρόλος: Τζέσι Μπάκλεϊ, Αμνετ
- Α’ ανδρικός ρόλος: Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, Αμαρτωλοί
- Β’ γυναικείος ρόλος: Εϊμι Μάντιγκαν, Weapons
- Β’ ανδρικός ρόλος: Σον Πεν, Μια μάχη μετά την άλλη
- Πρωτότυπο σενάριο: Αμαρτωλοί
- Διασκευασμένο σενάριο: Μια μάχη μετά την άλλη
- Διεθνής ταινία: Συναισθηματική αξία
- Μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ: Mr Nobody Against Putin
