Να προετοιμαστεί για «επέκταση» των επιχειρήσεων του στον Λίβανο ζήτησε χθες από τον στρατό της χώρας του ο ισραηλινός υπουργός Αμυνας Ισραέλ Κατς, προειδοποιώντας τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν πως «αν η κυβέρνησή του δεν καταφέρει να ελέγξει το έδαφος της χώρας και να εμποδίσει τη Χεζμπολάχ να απειλεί τις κοινότητες του βόρειου Ισραήλ και να βάλλει εναντίον του Ισραήλ» τότε «θα καταλάβουμε εδάφη και θα το κάνουμε εμείς».
Είχε προηγηθεί, το βράδυ της Τετάρτης, η μεγαλύτερη επίθεση της Χεζμπολάχ εναντίον του Ισραήλ από την έναρξη του τελευταίου γύρου εχθροπραξιών, με περίπου 200 ρουκέτες και 20 drones, και μάλιστα «ταυτόχρονα» με την εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν. Χάρη στην ισραηλινή αεράμυνα, αυτή η συνδυαστική επίθεση κατέληξε απλώς σε μερικές ζημιές και ελαφρούς τραυματισμούς. Ο απολογισμός στον Λίβανο, ωστόσο, γίνεται όλο και βαρύτερος, πλησιάζοντας χθες στους 690 νεκρούς και ξεπερνώντας τους 800.000 εκτοπισμένους.
Τόσο η έκκληση που απηύθυνε τη Δευτέρα ο Ζοζέφ Αούν για «απευθείας» διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ όσο και διπλή έκκληση που απηύθυνε προχθές ο Εμανουέλ Μακρόν, αφενός προς το Ισραήλ να «αποκλείσει σαφώς μια χερσαία επίθεση στον Λίβανο», αφετέρου προς τη Χεζμπολάχ να «σταματήσει αμέσως τις επιθέσεις της» πέφτουν προς το παρόν στο κενό. Σύμφωνα μάλιστα με διπλωματική πηγή της «Haaretz», το Ισραήλ, που εκτιμά πως θα μπορέσει να συνεχίσει τις επιχειρήσεις του στο Ιράν για περίπου μία ακόμα εβδομάδα πριν η κυβέρνηση Τραμπ ζητήσει τον τερματισμό τους, προτίθεται να συνεχίσει τον πόλεμο στον Λίβανο ακόμα και μετά το τέλος της εκστρατείας εναντίον της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, αυτό είναι το μήνυμα που μεταφέρουν οι ισραηλινοί αξιωματούχοι στους ομολόγους τους στο εξωτερικό. Στόχος του Ισραήλ, σημείωσε μια άλλη πηγή, «είναι να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ και να την καταστρέψει».
Ο Λίβανος σύρθηκε στον πόλεμο στις 2 Μαρτίου, όταν η Χεζμπολάχ, μέρος του «άξονα της αντίστασης» που (φέρεται να) ευχαρίστησε χθες στο μήνυμά του ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, επιτέθηκε με ρουκέτες στο Ισραήλ θέλοντας να εκδικηθεί για τον θάνατο του πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ.
Η επίθεση αυτή καταδικάστηκε τόσο από τον πρόεδρο όσο και από τον πρωθυπουργό του Λιβάνου, τον Ναουάφ Σαλάμ, ενώ προκάλεσε την οργή πολλών Λιβανέζων, που δεν ήθελαν να αντιμετωπίσουν ξανά τις επιπτώσεις της προηγούμενης σύγκρουσης ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ, από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο του 2024.
Το Ισραήλ είχε τότε καταφέρει βαρύ πλήγμα στη φιλοϊρανική οργάνωση, χωρίς ωστόσο να την εξοντώσει. Και η αλήθεια είναι πως, παρά την κατάπαυση πυρός που τέθηκε σε ισχύ στις 27 Νοεμβρίου του 2024, ο στρατός του συνέχισε τις επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ. Στον νότιο Λίβανο, ο φόβος παρέμεινε σταθερός: τέλη Ιανουαρίου, ο ΟΗΕ μετρούσε 130 νεκρούς αμάχους από την εφαρμογή της εκεχειρίας.
Πολλοί παρατηρητές, λοιπόν, θεωρούν πως το Ισραήλ αναζητούσε απλά ένα πρόσχημα για να συνεχίσει τον πόλεμο κατά της Χεζμπολάχ. Η κυβέρνηση του Λιβάνου εμφανίζεται, στο πλαίσιο αυτό, ανήμπορη. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι διαβεβαίωσαν τη γαλλική «Le Monde» πως ήταν αναγκασμένοι να προχωρούν με αργούς ρυθμούς στον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ λόγω της συνέχισης των βομβαρδισμών, της έλλειψης πόρων και της απουσίας εθνικής συναίνεσης.
Από τη στιγμή που η Χεζμπολάχ αποφάσισε να μπει σε πόλεμο με το Ισραήλ, πρόσθεσαν, δεν έχουν πλέον συνομιλητή εντός της οργάνωσης: οι επαφές με τους βουλευτές και τους υπουργούς που προέρχονται από αυτήν είναι περιορισμένες. «Δεν πήρε η Χεζμπολάχ την απόφαση, αλλά το Ιράν, για το οποίο αυτός ο πόλεμος έχει γίνει υπαρξιακός», εκτίμησε από την πλευρά του δυτικός διπλωμάτης. Οσο για τους Αμερικανούς, «δεν έχω την αίσθηση ότι οι Αμερικανοί ασχολούνται ιδιαίτερα με τον Λίβανο», πρόσθεσε ο ίδιος. «Είναι ζήτημα σχετικά ήσσονος σημασίας για εκείνους. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι επικεντρωμένος στο Ιράν και αφήνει την υπόθεση αυτή στους Ισραηλινούς».
