«Δηλαδή η Ελένη θα έπρεπε να μιλάει ελληνικά;»

Δεν μπορούμε να εκφέρουμε άποψη για μια ταινία που δεν έχουμε δει, επομένως δεν γνωρίζουμε ούτε το σκεπτικό ούτε τις προθέσεις του δημιουργού. Κάθε έργο κρίνεται εκ του αποτελέσματος και από τον τρόπο με τον οποίο αφηγείται την ιστορία του. Αν ο Κρίστοφερ Νόλαν έχει όντως αποφασίσει να αναθέσει τον ρόλο της Ωραίας Ελένης στη Λουπίτα Νιόνγκο, αποτελεί μια σύλληψη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θέτει το ερώτημα τι σημαίνει «ομορφιά» και πώς μπορεί να επαναπροσδιοριστεί ένα πρότυπο που, ιστορικά και μυθολογικά, θεωρούνταν δεδομένο.

Τι επιδιώκει, άραγε, προτείνοντας ένα διαφορετικό είδος ομορφιάς από εκείνο που έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε; Πρόκειται για μια ταινία που δημιουργείται σήμερα, για το σήμερα, με αφορμή τον Ομηρο. Δεν είναι υποχρεωμένη να στηριχθεί αποκλειστικά σε περιγραφές ή στις προσωπικές μας εικόνες από την ανάγνωση της «Ιλιάδας» ή της «Οδύσσειας». Αλλωστε, ο καθένας αντιλαμβάνεται και φαντάζεται την «τέλεια ομορφιά» με διαφορετικό τρόπο, δεν υπάρχει μία και μοναδική εικόνα.

Αν μιλήσουμε, λοιπόν, για πιστότητα, θα πρέπει να είμαστε συνεπείς σε όλα τα επίπεδα. Για παράδειγμα, η Ελένη στην ταινία δεν μιλάει ελληνικά αλλά αγγλικά, κάτι που από μόνο του αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για μια κυριολεκτική ή ιστορικά ακριβή αναπαράσταση, αλλά για μια σύγχρονη καλλιτεχνική ανάγνωση ενός μυθολογικού υλικού. Η τέχνη δεν αναπαράγει, απλώς ερμηνεύει, μετασχηματίζει και συνομιλεί με την εποχή της.

Ο Γιάννης Νταλιάνης είναι ηθοποιός