«Ναι; Ναι, θα ήθελα να μιλήσω με το Κογκρέσο παρακαλώ. Με έβαλαν στην αναμονή. Ακούστε, εδώ στο Βασίλειο της Δανίας, ο τρόπος με τον οποίο μιλάει αυτή τη στιγμή ο αμερικανός πρόεδρος για εμάς μάς κάνει πολύ Βενεζουέλα. Τι κάνεις λοιπόν όταν ένας υπάλληλος ξεφεύγει; Από ό,τι έχω μάθει – κυρίως βλέποντας αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές – ζητάς να μιλήσεις με τον προϊστάμενο. Και στην περίπτωση του Τραμπ, αυτός είναι το Κογκρέσο. Θέλω να πω, μπορούν να ελέγξουν τον προϋπολογισμό. Μπορούν να ξεκινήσουν έρευνες. Μπορούν ακόμα και να τον απολύσουν. Αλλά δείχνουν να κοιμούνται εν ώρα εργασίας. Για αυτό και το τηλεφώνημά μου. Ομως όσο περιμένω στη γραμμή… μήπως να μιλήσουμε, Αμερική;»
Το ότι οι Δανοί είναι έξυπνοι άνθρωποι, θεσμικά και κοινωνικά, το γνωρίζαμε ήδη. Ειδάλλως δεν θα είχαν εφεύρει το «hygge», αυτή την έννοια που δεν μεταφράζεται μονολεκτικά αλλά περιγράφει ένα αίσθημα ζεστασιάς, οικειότητας και απλής απόλαυσης της στιγμής, απαραίτητο όχι απλώς για να αντέξει κανείς έναν μακρύ, σκοτεινό χειμώνα, αλλά και για να εξασφαλίζει υψηλές επιδόσεις σε δείκτες ευτυχίας. Εκείνο που δεν γνωρίζαμε, είναι ότι συνδυάζουν ευφυΐα με χιούμορ. Το επιβεβαιώνει η ανεπίσημη αλλά ξεκάθαρα συντονισμένη εκστρατεία που έχουν ξεκινήσει, και στα σόσιαλ μίντια και σε αμερικανικά παραδοσιακά Μέσα, προκειμένου να κερδίσουν «τα μυαλά και τις καρδιές» των Αμερικανών – ακόμα και του 20% που δήλωσε πρόσφατα σε δημοσκόπηση πως δεν είχε ακούσει για τα σχέδια του Τραμπ να αποκτήσει «με τον εύκολο ή και τον πιο δύσκολο τρόπο» τη Γροιλανδία.
Ο χρήστης Denmark στο Facebook, για παράδειγμα, απευθύνεται δεξιοτεχνικά στο συναίσθημά τους, συνδυάζοντας κολακεία («Για δεκαετίες, δεν σας παρακολουθούσαμε απλώς από μακριά· σας θαυμάζαμε. Για εμάς, οι Αμερικανοί ήταν πάντα οι εξυπνότεροι, οι ταχύτεροι και οι πιο διορατικοί») με συναισθηματική ειλικρίνεια («Είμαστε βαθιά πληγωμένοι, απογοητευμένοι και, ναι, φυσικά φοβισμένοι. Πιστεύαμε πραγματικά, με όλη μας την καρδιά, ότι ήμασταν φίλοι»), μια ειρηνική, καθησυχαστική στάση («Οταν κάποιος μας πλημμυρίζει με μίσος και μας απειλεί με στρατιωτική δύναμη, ανάβουμε ένα κερί, βάζουμε καφέ να γίνει και διαβάζουμε ένα καλό βιβλίο») και μπόλικο χιούμορ: «Στηρίξτε μας με την εγγραφή σας! Χρησιμοποιούμε τα έσοδα για να αγοράσουμε μετοχές στη βιομηχανία άμυνας των ΗΠΑ. Αν είναι να μας βομβαρδίσετε μέχρι εξαφάνισης, τουλάχιστον ας γίνουμε ζάπλουτοι – ώστε να μπορέσουμε μετά να αγοράσουμε πίσω τη Γροιλανδία σε πλειστηριασμό. Υποθέτουμε ότι αυτό αποκαλείτε “The Art of the Deal”, σωστά;».
Με αστείο τρόπο λέει τα σοβαρότερα πράγματα και ο δανός κωμικός Χάξι Μπαχ στο βίντεο γνώμης που υπογράφει στους «New York Times». Μιλάει για τη σχέση της Δανίας με τη Γροιλανδία –«Ακούστε, η Δανία και η Γροιλανδία δεν είναι η ίδια χώρα. Αλλά έχουμε σχέση. Μοιραζόμαστε έναν βασιλιά, όμως έχουμε ξεχωριστές κυβερνήσεις. Είμαστε πολύ διαφορετικοί αλλά τα καταφέρνουμε. Για να το περιγράψω με αμερικανικούς όρους, είμαστε σαν τον Τραμπ και τη Μελάνια: επίσημα μαζί, λειτουργικά χώρια, ενώ και οι δύο προσποιούμαστε ότι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό». Και για τη σχέση της Δανίας με τις ΗΠΑ –«Η Αμερική και η Δανία πάντως πάνε πολύ πίσω. Συνήθως σας ακολουθούμε τυφλά όποτε έχετε όρεξη να εισβάλετε σε κάποια χώρα. Το κάναμε στον Πόλεμο του Κόλπου. Το κάναμε στο Αφγανιστάν. Το κάναμε στο Ιράκ. “Συμμαχία των προθύμων”; Εμείς ήμασταν οι πρόθυμοι! Αλλά αυτή τη φορά δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε, γιατί μιλάτε για εισβολή σε μια χώρα όπου έχουμε ήδη εισβάλει εμείς».
Ο Μπαχ κοιτάζει πίσω με θάρρος και ειλικρίνεια: «Δανοί ιεραπόστολοι εισέβαλαν στη Γροιλανδία το 1721, καταλαμβάνοντας σταδιακά τη χώρα. Και για 250 χρόνια κάναμε ό,τι θέλαμε σ’ αυτούς, βασικά το τερματίσαμε στην αποικιοκρατία. Ακόμα και τον 20ό αιώνα, τοποθετούσαμε σπιράλ σε γυναίκες της Γροιλανδίας για να περιορίσουμε τον πληθυσμό. Χωρίζαμε παιδιά της Γροιλανδίας από τις οικογένειές τους και τα στέλναμε στη Δανία. Φρικτά πράγματα». Και προτείνει τα συμπεράσματά του: «Λοιπόν, τι μάθαμε εμείς οι Δανοί από τους τελευταίους δύο αιώνες; Το προφανές: κανένας πληθυσμός δεν είναι ευτυχισμένος όταν τον κυβερνά μια ξένη δύναμη. Οι Γροιλανδοί μας μισούσαν για αιώνες. Κάποιοι μας μισούν ακόμα. Οπότε η εισβολή του Τραμπ στη Γροιλανδία δεν πρόκειται να βοηθήσει ούτε τη θέση της Αμερικής διεθνώς ούτε την κατάσταση στο εσωτερικό της». Ολα αυτά, ενώ προσπαθεί να μιλήσει με «τον προϊστάμενο». «Αλλά το Κογκρέσο ακόμα δεν σηκώνει το τηλέφωνο», καταλήγει, ενώ απεικονίζονται έρημοι διάδρομοι υπό τους ήχους τζιτζικιών.
Ολα σωστά τα κάνουν οι Δανοί. Ακόμα και μια διαδικτυακή καμπάνια υπέρ της αγοράς της Καλιφόρνιας από τον Τραμπ έχουν ξεκινήσει. «Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια μικρή γοργόνα που ονειρευόταν ηλιόλουστες ακτές και φοίνικες. Τώρα, η Δανία μπορεί να κάνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα – ας αγοράσουμε την Καλιφόρνια κι ας της δώσουμε ένα καινούργιο σπίτι!», εμφανίζεται να λέει ένας… Χανς Κρίστιαν Αντερσεν. Σχεδόν 300.000 Δανοί έχουν συνυπογράψει, μπας και καταλάβει αυτός που πρέπει το παράλογο του πράγματος.
Ελπίδες δεν υπάρχουν. Αλλά το χιούμορ θα μας κρατήσει όρθιους.
