Τάξη

Εχει δίκιο η δανή πρωθυπουργός να προειδοποιεί ότι μετά την επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο έχει γίνει προφανές πως ο πλανητάρχης σοβαρολογεί όταν λέει ότι θέλει τη Γροιλανδία ή μήπως υπερβάλλει; Την απάντηση στο ερώτημα την έχει ήδη δώσει ο Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτής προσωπάρχης του Τραμπ και σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών. «Κανείς δεν πρόκειται να τσακωθεί στρατιωτικά με τις ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας», δήλωσε στο CNN. Ενας από τους πιο ισχυρούς παρασκηνιακά παίκτες του τραμπικού συστήματος εξουσίας δεν δίστασε να παρουσιάσει τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων που ονειρεύεται το αφεντικό του.

Σ΄αυτή, η Αμερική μπορεί ελεύθερα να ανατρέπει κυβερνήσεις και να αρπάζει ξένα εδάφη ή πόρους εφόσον εξυπηρετεί τα εθνικά της συμφέροντα (και, ναι, οι εξελίξεις στο Καράκας το επιβεβαιώνουν, αφού, σύμφωνα πάντα με τον Μίλερ, ο οποίος απέρριψε ον κάμερα τις διεθνείς συνθήκες που εξασφαλίζουν το δικαίωμα ενός έθνους στην ανεξαρτησία και την εθνική κυριαρχία ως «διεθνείς τυπικότητες», «οι ΗΠΑ διοικούν τη Βενεζουέλα»). Η πιθανότητα ενός τέτοιου στάτους κβο προβληματίζει πολλούς – ακόμη κι εντός αμερικανικών συνόρων. Ωστόσο, έλληνες θαυμαστές του Τραμπ που κάθονται σε υπουργικούς θώκους έχουν ήδη σπεύσει να του προσφέρουν ιστορική νομιμοποίηση, τσιτάροντας Θουκυδίδη και Πομπήιο.

Απειλή

Οι ιμπεριαλιστικές διαθέσεις της τραμπικής διοίκησης, κατά τα γραφόμενα εκείνων που ποστάρουν διδαχές της ιστορίας, θα ωφελήσουν το ελληνικό «Εθνικό Συμφέρον» επειδή αν τις επικροτήσουμε, ισχυροποιούμε «τους δεσμούς μας με τον μεγάλο μας σύμμαχο, τις ΗΠΑ». Οι ανησυχίες που ακούγονται από άλλες πλευρές του ιδεολογικού φάσματος, αλλά και μεταξύ ευρωπαίων εταίρων, για την αξία που θα έχουν από εδώ και πέρα οι προβλέψεις του διεθνούς δικαίου, τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ ή αυτά που καθορίζουν τη λειτουργία του ΝΑΤΟ αγνοούνται επιδεικτικά – αν δεν αντιμετωπίζονται ως υποκριτικοί προβληματισμοί πολυτελείας.

Κι όμως, στον κόσμο που επιθυμεί να φτιάξει ο ένοικος του Λευκού Οίκου απειλείται ο ίδιος ο ηθικός σκοπός της μεταπολεμικής προόδου: η προστασία των πιο αδύναμων από τις επιθέσεις των ισχυρότερων. Οταν κινδυνεύουν οι κανόνες οι οποίοι εγγυώνται την εφαρμογή των αρχών που διαμόρφωσαν τις διεθνείς σχέσεις τα τελευταία 80 χρόνια, αφελείς είναι μόνο όσοι πιστεύουν ότι θα βρεθούν στο απυρόβλητο εξυμνώντας τη δύναμη των όπλων αυτών που συμπαθούν περισσότερο πολιτικά. Γιατί δεν βλέπουν τις ομοιότητες ανάμεσα στις τραμπικές και τις πουτινικές κάννες. Ούτε φαντάζονται πόσο εύκολα (όπως συνέβη στην Αρκτική) θα μπορούσε να διακρίνει μια επιχειρηματική ευκαιρία στους αλυτρωτικούς χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας ο λάτρης των ντιλ.