Ελληνοποιήσεις

Και μέσα σε όλα, πήγε στράφι η ελληνοποίηση της Ρόμπιν Παρκς. Οχι επειδή η ηλικίας 32 ετών αθλήτρια δεν βοήθησε την εθνική γυναικών, αλλά κυρίως επειδή δεν ήρθε αυτό που όλοι στην κοινωνία του μπάσκετ ανέμεναν: πρόκριση στις οκτώ καλύτερες ομάδες του Ευρωμπάσκετ και ταυτόχρονα ένα εισιτήριο για το Μουντομπάσκετ του ’26. Υπό αυτή την έννοια, ναι, δεν πέτυχαν οι γυναίκες και όλη αυτή η κινητοποίηση δεν απέδωσε, τουλάχιστον στο αγωνιστικό κομμάτι.

Κι αν γυρίζαμε πίσω τον χρόνο; Με δεδομένο πως επιτρέπεται η μία νατουραλιζέ και δόθηκε διαβατήριο στην Παρκς, καλώς οι επικεφαλής το πάλεψαν και αξιομνημόνευτη και σωστή η πρόθεση του ΠτΔ Κωνσταντίνου Τασούλα να έχουμε μια παίκτρια στην ελληνική εθνική ομάδα. Οσοι αγαπούν τον αθλητισμό, αυτό θα έκαναν. Αλλά ίσως οι εισηγήσεις των αρμοδίων θα μπορούσε να ήταν διαφορετικές.

Ποιες χάσαμε λόγω τραυματισμών κάποιες εβδομάδες πριν από το ραντεβού στο ΣΕΦ; Την Αννα – Νίκη Σταμολάμπρου και την Ελενα Τσινέκε. Αμφότερες οι παίκτριες είναι γκαρντ, πάει να πει μπορούν να κουμαντάρουν την ομάδα και να δημιουργούν. Λαβώθηκαν και έμεινε μόνη η καταπληκτική Πηνελόπη Παυλοπούλου, πώς όμως να τραβήξει χωρίς βοήθεια το κουπί; Η Παρκς είναι κάτι μεταξύ «2» και «3» και με δυνατότητα υπό συνθήκες να αγωνιστεί στο «4». Γνώριμη του (προπονητή) Πρέκα από την κοινή τους θητεία στη Φαμίλια Σκιο της Ιταλίας. Κάλυψε τις «τρύπες» που υπήρχαν στο ρόστερ; Μάλλον όχι. Και ορισμένοι σκέφτονται ότι μια στοχευμένη ελληνοποίηση θα ήταν μια παίκτρια με δυνατότητα να βοηθήσει στα γκαρντ και αυτή θα αναλάμβανε ρόλο στην οργάνωση. Εκεί η Εθνική έδειξε ευαισθησία, δεν βρήκε το σκορ που ήθελε. Φυσικά, δεν πρέπει να λέγονται διάφορα για το ελληνικό πρωτάθλημα, γιατί τα μέλη της πρώτης πεντάδας, πλην Χριστινάκη, προέρχονταν από κορίτσια με θητεία στο εξωτερικό. Αφήστε και που η πολυσύνθετη παίκτρια του Ολυμπιακού έχει εμπειρίες εκτός Ελλάδας, όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλες που βρίσκονταν στη 12άδα αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν. Περιέργως. Εδώ βρίσκεται το θέμα. Δεν τις εμπιστεύθηκε ο Πρέκας και όταν το rotation έγινε ασφυκτικά μικρό, άφησε όσες ήταν στο αρχικό σχήμα χωρίς να πάρουν ανάσα. Το μπάσκετ, όμως, άλλαξε. Και πρέπει να κοιτάμε το μέλλον, αξιοποιώντας όλα τα χαρτιά που έχουμε στα χέρια μας και κάνοντας την καλύτερη δυνατή διαχείριση.

Ξεκάθαρα, λοιπόν, η εθνική ομάδα δεν έφτασε εκεί που μπορούσε. Χωρίς η κύρια ευθύνη να βαραίνει μια ταλαντούχα και διψασμένη για επιτυχίες γενιά.