Το Λος Αντζελες, οι πεζοναύτες και το δόγμα Τραμπ

Ενα σενάριο φοβόταν περισσότερο από καθετί άλλο η γνωστή αρθρογράφος των «New York Times», Μισέλ Γκόλντμπεργκ, από όταν επέστρεψε στον Λευκό Οίκο ο Ντόναλντ Τραμπ: ότι θα ανέπτυσσε τον στρατό εναντίον διαδηλωτών διαμαρτυρόμενων για τις μαζικές απελάσεις του, βάζοντας την Αμερική στον δρόμο προς τον στρατιωτικό νόμο. Και στην πλέον τρελή φαντασία της, ωστόσο, πίστευε ότι θα χρειαζόταν σοβαρότερη αφορμή προκειμένου να στείλει στρατεύματα στους δρόμους μιας αμερικανικής πόλης – κόντρα στις επιθυμίες της δημάρχου και του κυβερνήτη της – από τις σχετικά μικρές διαδηλώσεις που ξέσπασαν στο Λος Αντζελες την περασμένη εβδομάδα. Στο μεταπραγματικό περιβάλλον, συνοψίζει η Γκόλντμπεργκ, αποδεικνύεται ότι ο Τραμπ δεν χρειαζόταν να περιμένει μια κρίση προκειμένου να εξαπολύσει μια αυταρχική καταστολή. Αντ’ αυτού, μπορεί απλά να εφεύρει μία.

Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν την Παρασκευή στο κέντρο του Λος Αντζελες ύστερα από αναφορές ότι πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) πραγματοποιούσαν επιδρομές σε κοντινή απόσταση. Κατόπιν, επεκτάθηκαν στις πόλεις Παραμάουντ και Κόντον. Υπήρξαν επεισόδια. Σίγουρα όμως όχι σε εύρος που να στηρίζει τη ρητορική των Τραμπ και Σία περί «εισβολής και κατάληψης μιας άλλοτε σπουδαίας αμερικανικής πόλης από λαθρομετανάστες και εγκληματίες» ή «μάχης για τη διάσωση του πολιτισμού», και να δικαιολογεί την απόφαση της κυβέρνησής του να αναπτύξει στο Λος Αντζελες αρχικά 2.100 εθνοφρουρούς και κατόπιν ακόμη 2.000, καθώς και 700 πεζοναύτες. Τρία ερωτήματα ζητούν απαντήσεις:

Γιατί τώρα;

Θέτοντας αυτό ακριβώς το ερώτημα στην εκπομπή του, «The Daily Show», ο γνωστός κωμικός Τζον Στιούαρτ έκανε ότι προσπαθούσε να θυμηθεί «τι συζητούσαμε πριν ξεσπάσει όλο αυτό». Επειτα από λίγα δευτερόλεπτα, εμφανίστηκε στη βοηθητική του οθόνη εκείνο το tweet – «πυρηνική βόμβα» που είχε ανεβάσει ο Ιλον Μασκ την περασμένη Παρασκευή, καταγγέλλοντας ότι «ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται στη λίστα Επσταϊν», και το πρόσωπο του Στιούαρτ έλαμψε – σαν να έλεγε, έτσι εξηγούνται όλα. Χάρη στην (κατασκευασμένη) κρίση στο Λος Αντζελες, το δημόσιο μαλλιοτράβηγμα των άλλοτε κολλητών ξεχάστηκε σε χρόνο dt.

Η κρίση αυτή, όμως, επιτρέπει παράλληλα μια αύξηση της πίεσης στους Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές που σέρνουν τα πόδια αναφορικά με το «Μεγάλο Ομορφο Νομοσχέδιο» του Τραμπ. Αυτό το απαραίτητο για τον Λευκό Οίκο πακέτο δαπανών, το οποίο, μεταξύ άλλων, ενισχύει τους πόρους για την εσωτερική ασφάλεια, πέρασε τη δοκιμασία της Βουλής. Ομως ένας απειλητικός αριθμός Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών πιστεύει, όπως και ο Ιλον Μασκ, ότι το νομοσχέδιο είναι υπερβολικά σπάταλο. Με αφορμή τα γεγονότα στο Λος Αντζελες, η εκτελεστική εξουσία θα τους ζητήσει να επιλέξουν: ή θα ταχθούν στο πλευρό της τάξης ή θα ταχθούν στο πλευρό των ταραξιών.

Γιατί την Καλιφόρνια;

Οπως εξηγούσε στην «Corriere della Sera» ο Βιέτ Ταν Νγκουιέν, o βραβευμένος με Πούλιτζερ συγγραφέας, «είναι μια πολιτεία που κατέχει ξεχωριστή θέση στο αμερικανικό φαντασιακό. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, μια παγκόσμια δύναμη μέσα από τις Ηνωμένες Πολιτείες που ακολουθεί τη δική της πολιτική ατζέντα σε θέματα όπως η μετανάστευση, το περιβάλλον, τα σχολεία. Κυριαρχείται από το Δημοκρατικό Κόμμα και είναι η πλέον πολυεθνοτική πολιτεία της χώρας: ένα χωνευτήρι Λατινοαμερικανών, Ασιατών, Αφροαμερικανών και γηγενών. Πολλοί επικριτές του Τραμπ ζουν εδώ.

Κάποιες από τις σημαντικότερες φυλετικές ταραχές στην αμερικανική ιστορία εκτυλίχθηκαν εδώ, από τις ταραχές του Γουάτς το 1965 μέχρι εκείνες που ακολούθησαν τον ξυλοδαρμό του Ρόντνεϊ Κινγκ το 1992. Εν ολίγοις, η Καλιφόρνια είναι ο δυστοπικός εφιάλτης του συντηρητικού».

Μια ισχυρή Δημοκρατική πολιτεία που ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του έχουν παρουσιάσει σαν υπαρξιακή απειλή για την υπόλοιπη Αμερική, εν μέρει λόγω του καθεστώτος της ως «καταφυγίου», που σημαίνει ότι οι τοπικοί αξιωματούχοι δεν συνεργάζονται με την ICE.

Γιατί έτσι;

Οι κινήσεις του Τραμπ επιβεβαιώνουν ένα ολοένα και πιο εμφανές μοτίβο της προεδρίας του: κηρύσσει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή κρίσης εκεί όπου πολλοί άλλοι δεν τη βλέπουν, γεγονός που του επιτρέπει να αναλάβει σαρωτική δράση, να συσπειρώσει τους υποστηρικτές του και να πολεμήσει σε πολιτικό έδαφος που θεωρεί ευνοϊκό.

Η κήρυξη οικονομικής έκτακτης ανάγκης, τον Απρίλιο, του επέτρεψε να επιβάλει σαρωτικούς δασμούς. Η κήρυξη μιας εισβολής από τα νότια σύνορα άνοιξε τον δρόμο για εντατικοποιημένες απελάσεις. Μια ενεργειακή έκτακτη ανάγκη τον διευκόλυνε να χαλαρώσει τους κανονισμούς. Η διακήρυξή του ότι η εισροή φαιντανύλης από τον Καναδά αποτελούσε κατάσταση έκτακτης ανάγκης δικαιολόγησε κυρώσεις.

Η σειρά κηρύξεων έκτακτης ανάγκης έχει συμβάλει στην αίσθηση που καλλιεργεί ο Τραμπ ότι η χώρα αντιμετωπίζει διαρκή κρίση, υπό την απειλή ξένων εθνών και εσωτερικών εχθρών. Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος θεωρεί ότι μεγαλουργεί σε αυτή την ατμόσφαιρα, υιοθετώντας διπλό ρόλο μαχητή και σωτήρα. Η κοινή γνώμη έχει όμως τη δική της δυναμική. Και δεν αποκλείεται όλο αυτό να του γυρίσει μπούμερανγκ.