Επιτύμβιον{CR} Μανόλης Αναγνωστάκης

Πέθανες — κι έγινες και συ: ο καλός.

Ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Τριάντα έξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,

εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες.

Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το ‘ξερα τι κάθαρμα ήσουν,

τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.

Κοιμού εν ειρήνη δε θα ‘ρθω την ησυχία σου να ταράξω.

(Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω

πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο).

Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,

ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Δε θα ‘σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος.

«Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή «Ο Στόχος», που δημοσιεύτηκε ολόκληρη στον συλλογικό τόμο «Δεκαοχτώ Κείμενα», εκδ. Κέδρος, 1970. Στον τόμο λόγιοι και συγγραφείς, διαφορετικών ιδεολογικών χώρων, για πρώτη φορά δημόσια την περίοδο της Δικτατορίας, δημοσιεύουν κείμενα με έντονο αντιδικτατορικό περιεχόμενο και ζητούμενο την ελευθερία και τη δημοκρατία. Η επιλογή είναι μια τιμητική αναφορά στις εκδηλώσεις για τα εκατόχρονα του ποιητή (Θεσσαλονίκη 1925- Αθήνα 2025), που πραγματοποιούνται στη διάρκεια του έτους στη Θεσσαλονίκη»