Το νέο όριο

Στην τελευταία μέτρηση της GPO η πιθανότητα ψήφου στη Νέα Δημοκρατία καταγράφηκε στο 29,7%. Δεν αναφερόμαστε εδώ στην πρόθεση ή στην εκτίμηση ψήφου αλλά στις απαντήσεις της ερώτησης «πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε το κάθε κόμμα»,  μία ερώτηση που παρουσιάζει πάντοτε μεγάλο ενδιαφέρον, δεν πρέπει όμως να συγχέεται με την πρόθεση ψήφου. Τα αποτελέσματά της περιγράφουν αυτό που στις δημοσκοπήσεις ονομάζουμε «δεξαμενές ψηφοφόρων» και η ανάλυσή της έχει πάντοτε ξεχωριστή σημασία.

Με βάση λοιπόν τα τελευταία διαθέσιμα δημοσκοπικά δεδομένα το 19,4% θεωρεί βέβαια την ψήφο προς τη ΝΔ, το 10,3% τη θεωρεί αρκετά πιθανή, ενώ ένα ποσοστό της τάξεως του 8,7% εκφράζει μικρή πιθανότητα ψήφου προς την κυβερνητική παράταξη. Επομένως πολύ και αρκετά πιθανή θεωρείται η ψήφος για το 29,7% ενώ αν αθροίσουμε και το 8,7% της μικρής πιθανότητας φτάνουμε στο 38,4% που με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα διαμορφώνει επί της ουσίας τη δεξαμενή της ΝΔ. Το 61,1% αποκλείει οποιαδήποτε πιθανότητα ψήφου ενώ το 0,5% δεν τοποθετήθηκε στη συγκεκριμένη ερώτηση.

Για να έχουμε μία συγκριτική τάξη μεγέθους στην ίδια έρευνα το πολύ και αρκετά πιθανό ενδεχόμενο ψήφου για το ΠΑΣΟΚ είναι στο 18,7% ενώ αν αθροιστεί και το λίγο η δεξαμενή για την αξιωματική αντιπολίτευση φτάνει στο 36,1%.
Από τα παραπάνω ποσοστά προκύπτει ξεκάθαρα ένα σημαντικό ποσοστό αλληλοεπικαλύψεων με ψηφοφόρους να βρίσκονται ταυτόχρονα και στις δύο δεξαμενές, γεγονός που καταδεικνύει τη ρευστότητα που επικρατεί ακόμη στο κομματικό σύστημα.
Είναι σαφές ότι μετά την υποχώρηση του διμήνου Φεβρουαρίου – Μαρτίου η ΝΔ κατάφερε να πάρει μία δημοσκοπική ανάσα και να ανακάμψει επανερχόμενη στα ποσοστά που αποτυπώνονταν πριν από τα συλλαλητήρια των Τεμπών, γεγονός που την επανέφερε στην επίδοση των ευρωεκλογών, επίδοση που αποτελεί πλέον το νέο όριο αφού τα ποσοστά των εθνικών εκλογών φαντάζουν προσώρας τουλάχιστον αρκετά μακρινά.

Για την κυβέρνηση το 28,3% των ευρωεκλογών συνιστά το σημείο αφετηρίας το οποίο θα επιθυμούσε να ξεπεράσει καθαρά στις επόμενες δημοσκοπήσεις έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα τη φέρουν πιο κοντά στο ψυχολογικό όριο μιας πιθανής αυτοδυναμίας. Το 29,7% που συγκροτεί σήμερα τη δεξαμενή της δεν επαρκεί για αυτό το άλμα, η κυβέρνηση όμως προσδοκά ότι θα μπορέσει το επόμενο διάστημα ξεδιπλώνοντας την οικονομική της πολιτική να προσεγγίσει ομάδες εκλογικού κοινού που σήμερα δίνουν μικρές πιθανότητες να την ψηφίσουν. Το 8,8% των ψηφοφόρων της που ανήκουν σε αυτή τη δεξαμενή (λίγο πιθανό να ψηφίσουν ΝΔ) μπορεί να είναι ένας εφικτός στόχος, προβληματισμό όμως θα πρέπει να προκαλέσει το 13,8% των δικών της ψηφοφόρων που εμφανίζονται κατηγορηματικά αντίθετοι να την ξαναψηφίσουν.

Οι μικρότερες δεξαμενές εντοπίζονται στους μισθωτούς, στα χαμηλά εισοδήματα και στις ηλικίες έως 39 ετών, δημογραφικές ομάδες στις οποίες η κυβερνητική παράταξη αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα διείσδυσης εδώ και αρκετά μεγάλο διάστημα. Επιπλέον είναι ξεκάθαρο ότι η απουσία ιδεολογικών στεγανών διευκολύνει τις μετακινήσεις του εκλογικού σώματος, καθώς όσο πιθανό είναι για κάποιον ψηφοφόρο να κάνει μια επιλογή, εξίσου πιθανό και εύκολο είναι να ψηφίσει τελικά κάτι άλλο.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής Ερευνών GPO