ΟΟΣΑ: ποιες είναι οι 4 στρατηγικές προτεραιότητες για βιώσιμη ανάπτυξη

Ο ΟΟΣΑ κάνει λόγο για τέσσερις στρατηγικές προτεραιότητες οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη μιας παραγωγικής και περιβαλλοντικά βιώσιμης οικονομίας των ωκεανών, όπως αυτή χαρακτηρίζεται.

Ενισχύοντας τη διακυβέρνηση των ωκεανών, προωθώντας την τεχνολογική καινοτομία, ενισχύοντας τη συλλογή δεδομένων για τους ωκεανούς και διασφαλίζοντας τη συμπερίληψη των αναπτυσσόμενων χωρών στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής μπορούν να θέσουν τα θεμέλια για μια μελλοντική οικονομία των ωκεανών που «θα είναι οικονομικά ζωντανή και περιβαλλοντικά βιώσιμη».

Πρώτον: Η ενίσχυση της διακυβέρνησης των ωκεανών και των κανονιστικών πλαισίων που τους διέπουν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη χρήση εργαλείων διαχείρισης που εξισορροπούν οικονομικές και περιβαλλοντικές προτεραιότητες, όπως ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός και οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές. Με τις εθνικές εδαφικές διεκδικήσεις να επεκτείνονται σε πάνω από σχεδόν το 39% των ωκεανών παγκοσμίως, οι εθνικές θέσεις σε ζητήματα ωκεανών μπορούν να ενισχυθούν με ρεαλιστική διεθνή συνεργασία μέσω συμφωνιών όπως η Συμφωνία Επιδοτήσεων Αλιείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και η Συμφωνία Ανοιχτής Θάλασσας (BBNJ). Αυτές οι προσπάθειες μπορούν να συμβάλουν στην κάλυψη των ρυθμιστικών κενών και των ελλείψεων επιβολής – μπορεί για παράδειγμα να γίνει μεταρρύθμιση των επιβλαβών επιδοτήσεων που συχνά οδηγούν στην υπεραλίευση – και στην ευθυγράμμιση των οικονομικών κινήτρων με τους στόχους βιωσιμότητας.

Δεύτερον: Ζητείται ενίσχυση της τεχνολογικής καινοτομίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Οι κυβερνήσεις καλούνται να ενθαρρύνουν τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις σε τέτοιες λύσεις, στον αυτοματισμό και στη ρομποτική. «Αυτό θα συνεπαγόταν ενίσχυση των προγραμμάτων ανάπτυξης εργατικού δυναμικού για την αναβάθμιση των δεξιοτήτων των εργαζομένων σε βασικούς κλάδους, την προετοιμασία τους για μια πιο ψηφιοποιημένη οικονομία και την υποστήριξη ομάδων καινοτομίας της οικονομίας των ωκεανών για την προώθηση της βιομηχανικής και κλαδικής συνεργασίας και προόδου», εκτιμά ο ΟΟΣΑ.

Τρίτον: Ενίσχυση της συλλογής δεδομένων παρατήρησης των ωκεανών και της επιστημονικής έρευνας. Η επέκταση της γνώσης για τους ωκεανούς θεωρείται ως κρίσιμος παράγοντας. Με μόνο το 25% του βυθού των ωκεανών χαρτογραφημένο, «τα δίκτυα εξερεύνησης και παρατήρησης των ωκεανών θα πρέπει να επεκταθούν χρησιμοποιώντας νέες ψηφιακές τεχνολογίες. Αυτές οι προσπάθειες θα πρέπει να ενισχύσουν τη λήψη αποφάσεων με βάση την επιστήμη και τη διαχείριση των πόρων. Για να υποστηριχθούν αυτές οι εξελίξεις, θα είναι ουσιαστικής σημασίας καλύτερες πολιτικές προσβασιμότητας κρατικών και εταιρικών δεδομένων για τους ωκεανούς».

Τέταρτον: Διεύρυνση της συμμετοχής των αναπτυσσόμενων χωρών στην οικονομία των ωκεανών με παράλληλη προστασία από περιβαλλοντικές βλάβες. «Με τη μετατόπιση των δημογραφικών στοιχείων και την εξελισσόμενη διαθεσιμότητα φυσικών πόρων, οι αναπτυσσόμενες χώρες μπορούν να επωφεληθούν από τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην οικονομία των ωκεανών. Για να επιτευχθεί αυτό θα απαιτηθούν ολοκληρωμένες στρατηγικές για τους ωκεανούς που θέτουν τη διατήρηση και την αειφόρο χρήση του θαλάσσιου περιβάλλοντος ως πρωταρχικό τους στόχο. Θα πρέπει να ενθαρρυνθούν πολιτικές όπως η βιώσιμη διαχείριση της αλιείας και τα φιλικά προς το περιβάλλον τουριστικά κίνητρα. Επιπλέον, η προώθηση νέων διεθνών εταιρικών σχέσεων θα διευκολύνει την αμφίδρομη ανταλλαγή γνώσεων ενώ παράλληλα θα ενισχύσει την οικονομική υποστήριξη και τις μεταφορές τεχνολογίας», σημειώνει ο ΟΟΣΑ.